Koagulogram - co to jest badanie krwi i jak odszyfrować

Laboratoryjne badania krwi pomagają określić ogólny stan ludzkiego ciała, zidentyfikować nieprawidłowości i zdiagnozować różne choroby. Jedną z najważniejszych takich analiz jest koagulogram. Warto powiedzieć więcej o tym, czym jest to badanie..

Co to jest koagulogram

Podczas badania sprawdzane jest funkcjonowanie hemostazy, układu krzepnięcia krwi. W naszym ciele jest zawsze płynny. Wraz z krwawieniem krew gęstnieje, co zapobiega jej obfitej utracie. To powinno być normalne. Koagulogram krwi pozwala zidentyfikować, czy występują nieprawidłowości i naruszenia podczas działania układu krzepnięcia. Istnieje obszerna lista sytuacji, w których konieczna jest analiza hemostazogramu:

  1. Ciąża. Krew za krzepnięcie jest z pewnością sprawdzana w każdym trymestrze ciąży. Jeśli występują komplikacje, analiza jest wykonywana częściej..
  2. Nadchodząca operacja.
  3. Żylaki, zakrzepica.
  4. Choroby autoimmunologiczne.
  5. Problemy z sercem, naczynia krwionośne.
  6. Choroba wątroby.
  7. Recepta na hormonalne środki antykoncepcyjne, antykoagulanty, aspirynę.
  8. Hirudoterapia (leczenie pijawkami).

Wskaźniki koagulogramu

W laboratorium pobrana krew jest sprawdzana pod kątem pewnych cech biochemicznych. Badanie hemostazy może być podstawowe lub szczegółowe. Co pokazuje standardowy koagulogram:

  • fibrynogen;
  • APTT (częściowa tromboplastyna aktywowana czasowo);
  • protrombina;
  • płytki krwi;
  • PTI (wskaźnik protrombiny), PTV (czas protrombinowy), INR (międzynarodowy stosunek znormalizowany);
  • czas trombiny.

Co zawiera koagulogram typu rozszerzonego oprócz wymienionych powyżej wskaźników:

  • antytrombina;
  • białko C;
  • D-dimer;
  • stopień tolerancji osocza na heparynę;
  • czas rekalcyfikacji osocza;
  • RFMC (rozpuszczalne kompleksy fibryna-monomer);
  • toczeń antykoagulant;
  • ABP (czas rekalcyzacji aktywowany).

Koagulogram, transkrypt

Jest prawdopodobne, że zestawienie wszystkich wskaźników niewiele powie zwykłej osobie bez wykształcenia medycznego. Aby zrozumieć koagulogram - co to za analiza, musisz wyjaśnić, co każdy z nich oznacza dla ciała. Bez tego obraz nie będzie kompletny. Podstawowy koagulogram krwi, transkrypt:

  1. Fibrynogen. Enzym wytwarzany przez wątrobę. W obecności procesów zapalnych w ciele jego poziom znacznie wzrasta.
  2. APTT. Pokazuje, jak szybko pojawia się zakrzep..
  3. Protrombina Białko oddziałujące z witaminą K. Po połączeniu uzyskuje się trombinę..
  4. Płytki krwi. Komórki, których liczba wskazuje stan ciała jako całości.
  5. PTI. Szybkość krzepnięcia w osoczu jest porównywana z podobnym wskaźnikiem u pacjenta.
  6. PTV. Pokazuje, ile potrzeba do przekształcenia trombiny (substancji, która powoduje, że płynna krew krzepnie) do konwersji z protrombiny (nieaktywna forma białka).
  7. INR. Wskaźnik zewnętrznej krzepliwości jest kombinacją IPT i PTV.
  8. Czas trombiny. Pokazuje, jak szybko fibryna tworzy się z fibrynogenu..

Ulepszony koagulogram

Taki test krzepnięcia krwi jest zalecany, jeśli konieczne jest wyjaśnienie wyników wyjściowych. Ponadto można przepisać szczegółowy koagulogram, jeśli zostanie wykryta jedna lub inna patologia. Objaśnienie wskaźników:

  1. Antytrombina Czynnik krzepnięcia krwi.
  2. D-dimer. Ważny wskaźnik dla kobiet w ciąży.
  3. Czas rekalcyfikacji osocza. Cały proces krzepnięcia charakteryzuje się tym wskaźnikiem..
  4. Tolerancja osocza na heparynę. Wynik określa obecność chorób serca, naczyń krwionośnych, onkologii.
  5. Białko C. Z jego niedoborem może wystąpić zakrzepica.
  6. RFMK. Wskaźnik charakteryzujący proces krzepnięcia wewnątrznaczyniowego.
  7. Toczeń antykoagulant. Obecność przeciwciał podczas ciąży wskazuje na gestozę lub choroby autoimmunologiczne dziecka.
  8. ABP. Oznaczanie czasu rekalcyfikacji osocza w alternatywny sposób.

Dowiedz się więcej o D-dimerze - co to jest, wskaźniki normy podczas ciąży i jej planowanie.

Przygotowanie do analizy koagulogramu

Pacjent musi przestrzegać pewnych zasad przed badaniem przesiewowym. Przygotowanie do koagulogramu obejmuje:

  1. Odmowa jedzenia godzin 8-12 przed zabiegiem. Jeśli planujesz zjeść kolację dzień wcześniej, wybierz lekki posiłek, ale lepiej przyjdź i przeanalizuj pusty żołądek.
  2. Wycofanie wszystkich leków, dla których dozwolona jest przerwa.
  3. Odmowa jakichkolwiek napojów, z wyjątkiem wody, zwłaszcza alkoholu.
  4. Zmniejszona aktywność fizyczna. Staraj się nie przeciążać swojego ciała przed analizą.
  5. Unikanie stresujących sytuacji, nerwowość.
  6. Abstynencja od palenia przynajmniej godzinę przed analizą.

Lekarz musi pobrać krew z żyły bez użycia opaski uciskowej, aby ciało nie rozpoczęło procesu hemostazy, co może zniekształcić wyniki. Ważne jest, aby pacjent nie został ranny podczas nakłucia, w przeciwnym razie dodatkowe substancje, które mogą zmienić jego jakość, dostaną się do materiału do analizy. Krew jest pobierana do dwóch probówek. Pierwsze wskaźniki można ustalić natychmiast..

Koagulogram nr 3 (protrombina (zgodnie z Quick), INR, fibrynogen, ATIII, APTT, D-dimer)

Koagulogram to kompleksowe badanie hemostazy, które pozwala ocenić stan różnych części krzepnięcia, antykoagulacji i fibrynolitycznych układów krwi oraz zidentyfikować ryzyko hiperkoagulacji (nadmiernej krzepnięcia) lub hipokoagulacji (krwawienia).

Hemostasiogram: wskaźnik protrombiny (PTI), czas protrombinowy (PV), międzynarodowy współczynnik znormalizowany, układ krzepnięcia plazmy czynnika I (pierwszy), antytrombina III (AT3), czas częściowej aktywowanej tromboplastyny, produkt degradacji fibryny.

Synonimy angielski

Badania krzepnięcia (profil krzepnięcia, panel koagulacji, koagulogram): czas protrombiny (Pro Time, PT, stosunek czasu protrombiny, stosunek P / C); Międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR); Fibrynogen (FG, czynnik I); Antytrombina III (aktywność ATIII, aktywność kofaktora heparyny, inhibitor proteazy serynowej); Aktywowany częściowy czas tromboplastyny ​​(aPTT, PTT); D-Dimer (fragment degradacji fibryny).

% (procent), g / l (gram na litr), sek. (drugi), mcg FEO / ml (mikrogramy jednostek ekwiwalentnych fibrynogenu na mililitr).

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Jak przygotować się do badania?

  • Nie jedz przez 12 godzin przed badaniem.
  • Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny 30 minut przed badaniem..
  • Nie pal przez 30 minut przed badaniem.

Przegląd badań

System hemostazy składa się z wielu substancji biologicznych i mechanizmów biochemicznych, które zapewniają zachowanie stanu ciekłego krwi, zapobiegają krwawieniu i zatrzymują go. Utrzymuje równowagę między czynnikami krzepnięcia i antykoagulacji. Znaczące naruszenia mechanizmów kompensacyjnych hemostazy objawiają się procesami hiperkoagulacji (nadmierna zakrzepica) lub hipokoagulacji (krwawienie), które mogą zagrażać życiu pacjenta.

W przypadku uszkodzenia tkanek i naczyń krwionośnych składniki osocza (czynniki krzepnięcia) uczestniczą w kaskadzie reakcji biochemicznych, które powodują tworzenie skrzepu fibrynowego. Istnieją wewnętrzne i zewnętrzne sposoby krzepnięcia krwi, które różnią się mechanizmami, od których rozpoczyna się proces krzepnięcia. Wewnętrzny szlak realizowany jest po zetknięciu składników krwi z kolagenem podbłonka ściany naczynia. Proces ten wymaga czynników krzepnięcia XII, XI, IX i VII. Zewnętrzny szlak jest wyzwalany przez tromboplastynę tkankową (czynnik III) uwalnianą z uszkodzonych tkanek i ściany naczynia. Oba mechanizmy są ze sobą ściśle powiązane, a od czasu utworzenia aktywnego czynnika X mają wspólne sposoby realizacji.

Koagulogram określa kilka ważnych wskaźników układu hemostazy Określenie IPT (wskaźnik protrombiny) i INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) pozwala ocenić stan zewnętrznej ścieżki krzepnięcia krwi. IPT oblicza się jako stosunek standardowego czasu protrombiny (czas krzepnięcia osocza kontrolnego po dodaniu tromboplastyny ​​tkankowej) do czasu krzepnięcia osocza pacjenta i wyraża się go w procentach. INR jest wskaźnikiem testu protrombiny znormalizowanym zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami. Oblicza się go według wzoru: INR = (czas protrombiny u pacjenta / czas kontroli protrombiny) x MIC, gdzie MIC (międzynarodowy wskaźnik wrażliwości) jest współczynnikiem wrażliwości tromboplastyny ​​w stosunku do standardu międzynarodowego. INR i IPT są odwrotnie proporcjonalne, tj. Wzrost INR odpowiada zmniejszeniu IPT u pacjenta i odwrotnie.

Badania IPI (lub zbliżonego do niego wskaźnika - protrombiny według Quick) i INR jako części koagulogramu pomagają w identyfikacji naruszeń zewnętrznych i ogólnych szlaków krzepnięcia krwi związanych z niedoborem lub defektem fibrynogenu (czynnik I), protrombiny (czynnik II), czynnika V (pro-akcelerina), VII (proconvertin), X (współczynnik Stewarta - Prower). Wraz ze spadkiem ich stężenia we krwi czas protrombiny wydłuża się w stosunku do kontrolnych parametrów laboratoryjnych.

Czynniki plazmatyczne zewnętrznego szlaku krzepnięcia są syntetyzowane w wątrobie. Do tworzenia protrombiny i niektórych innych czynników krzepnięcia konieczna jest witamina K, której niewystarczalność prowadzi do naruszenia kaskady reakcji i zapobiega tworzeniu się skrzepu krwi. Fakt ten stosuje się w leczeniu pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej i powikłań sercowo-naczyniowych. Z powodu zastosowania pośredniej przeciwzakrzepowej warfaryny synteza białek zależna od witaminy K jest tłumiona. IPT (lub szybka protrombina) i INR w koagulogramie są stosowane do kontrolowania terapii warfaryną u pacjentów z czynnikami przyczyniającymi się do zakrzepicy (na przykład z zakrzepicą żył głębokich, obecnością sztucznych zastawek, zespołem antyfosfolipidowym).

Oprócz czasu protrombinowego i powiązanych wskaźników (INR, IPT, protrombina według Quick), inne wskaźniki układu hemostazy można określić na koagulogramie.

Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT) charakteryzuje wewnętrzny szlak krzepnięcia krwi. Czas trwania APTT zależy od poziomu kininogenu o wysokiej masie cząsteczkowej, prekallikreiny i czynników krzepnięcia XII, XI, VIII i jest mniej wrażliwy na zmiany poziomów czynników X, V, protrombiny i fibrynogenu. APTT określa się na podstawie czasu tworzenia się skrzepu krwi po dodaniu wapnia i częściowej tromboplastyny ​​do próbki krwi. Wzrost APTT wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, a spadek związany jest z zakrzepicą. Ten wskaźnik jest osobno stosowany do kontrolowania bezpośredniej terapii przeciwzakrzepowej (heparyna)..

Fibrynogen jest czynnikiem krzepnięcia krwi I wytwarzanym w wątrobie. Z powodu działania kaskady krzepnięcia i aktywnych enzymów osocza zamienia się w fibrynę, która bierze udział w tworzeniu skrzepu i skrzepu krwi. Niedobór fibrynogenu może być pierwotny (z powodu zaburzeń genetycznych) lub wtórny (z powodu nadmiernego zużycia w reakcjach biochemicznych), co objawia się naruszeniem tworzenia stabilnego zakrzepu i zwiększonym krwawieniem.

Fibrynogen jest również białkiem ostrej fazy, jego stężenie we krwi wzrasta w chorobach, którym towarzyszy uszkodzenie tkanki i stan zapalny. Określenie poziomu fibrynogenu w koagulogramie jest ważne w diagnostyce chorób ze zwiększonym krwawieniem lub zakrzepicą, a także w ocenie syntetycznej funkcji wątroby i ryzyka chorób sercowo-naczyniowych z powikłaniami.

Układ przeciwkrzepliwy krwi zapobiega tworzeniu się nadmiernej ilości aktywnych czynników krzepnięcia we krwi. Antytrombina III jest głównym naturalnym inhibitorem krzepnięcia, który jest syntetyzowany w wątrobie. Hamuje trombinę, aktywowane czynniki IXa, Xa i XIIa. Heparyna 1000 razy zwiększa aktywność antytrombiny, która jest jej kofaktorem. Proporcjonalny stosunek trombiny do antytrombiny zapewnia stabilność układu hemostatycznego. W przypadku pierwotnego (wrodzonego) lub wtórnego (nabytego) niedoboru AT III proces krzepnięcia krwi nie zostanie zatrzymany w odpowiednim czasie, co doprowadzi do zwiększonego krzepnięcia krwi i wysokiego ryzyka zakrzepicy.

Powstały zakrzep ulega z czasem fibrynolizie. D-dimer jest produktem degradacji fibryny, który pozwala ocenić aktywność fibrynolityczną osocza. Wskaźnik ten znacznie wzrasta w stanach, którym towarzyszy zakrzepica wewnątrznaczyniowa. Jest również stosowany w dynamicznym monitorowaniu skuteczności terapii przeciwzakrzepowej..

Do czego służy badanie??

  • Do ogólnej oceny krzepnięcia krwi.
  • Do diagnozowania zaburzeń wewnętrznych, zewnętrznych i ogólnych szlaków krzepnięcia krwi, a także aktywności układów przeciwzakrzepowych i fibrynolitycznych.
  • Do badania pacjenta przed operacją.
  • Zdiagnozować przyczyny poronienia.
  • Do diagnozowania DIC, zakrzepicy żylnej, zespołu antyfosfolipidowego, hemofilii i oceny skuteczności ich leczenia.
  • Do monitorowania terapii przeciwzakrzepowej.

Kiedy zaplanowane jest badanie?

  • Jeśli podejrzewa się DIC, płucna choroba zakrzepowo-zatorowa.
  • Podczas planowania zabiegów inwazyjnych (zabiegów chirurgicznych).
  • Podczas badania pacjentów z krwotokami z nosa, krwawiącymi dziąsłami, krwią w kale lub moczu, krwotokami pod skórą i dużymi stawami, przewlekłą anemią, ciężkim przepływem menstruacyjnym, nagłą utratą wzroku.
  • Podczas badania pacjenta z zakrzepicą występuje choroba zakrzepowo-zatorowa.
  • Po wykryciu przeciwciał tocznia i przeciwciał przeciwko kardiolipinie.
  • Z dziedziczną predyspozycją do zaburzeń układu hemostatycznego.
  • Z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych i choroby zakrzepowo-zatorowej.
  • W ciężkich chorobach wątroby.
  • Z powtarzającymi się poronieniami.
  • Kontrolując układ hemostatyczny na tle długotrwałego stosowania antykoagulantów. Co oznaczają wyniki??

Wartości referencyjne (tabela norm wskaźników koagulogramów)

Szybkość krzepnięcia

Artykuły ekspertów medycznych

Koagulogramy normalne są bardzo ważnymi wskaźnikami. Faktem jest, że analiza powinna odpowiadać pewnym dopuszczalnym liczbom. Każde odchylenie wskazuje na problem w ludzkim ciele. Więcej informacji na ten temat można znaleźć poniżej..

Z kim się skontaktować?

Wskaźnik koagulogramu w tabeli

Normalne wskaźniki koagulogramu w tabeli obejmują wskaźniki optymalne. Tak więc podczas analizy osoba otrzymuje kilka liczb. Należą do nich APTT, fibrynogen, koagulant tocznia, płytki krwi, protrombina, TV, D-dimer i antytrombina III.

Jeśli mówimy o rozszerzonej analizie, następujące wskaźniki są przypisywane: czas protrombinowy, białko S, białko S i czynnik Willebranda.

Wszystkie te „elementy” muszą mieć określone liczby. Wskazują, że wszystko jest normalne lub ma niewielkie odchylenie. W normalnej formie wskaźniki powinny wyglądać następująco:

Indeks koagulogramuNorma
APTTV17-20 s
Fibrynogendo 6,5 g / l
Toczeń antykoagulantpowinien być nieobecny
Płytki krwi131–402 tys. / Μl
Protrombina78-142%
Czas trombiny18-25 s
D-dimer33–726 ng / ml
Antytrombina III70-115%

W przypadku jakichkolwiek odchyleń norma koagulogramu nie jest podobna do podanych danych. Zjawisko to wymaga wyjaśnienia przyczyny i wyeliminowania samego problemu..

Wskaźniki krzepnięcia są normalne, jeśli w ciele ludzkim nie występują negatywne procesy. Co więcej, jeśli pacjent nie przyjmuje pośrednich koagulantów, zmiana podstawowych „elementów” jest po prostu niemożliwa.

Jeśli są jakieś odchylenia, konieczne jest niezwłoczne ustalenie przyczyny. Faktem jest, że zmniejszenie niektórych wskaźników może prowadzić do zakrzepicy, która jest szczególnie niebezpieczna dla ludzi. Jeśli mówimy o ciężarnej dziewczynie, wszelkie odchylenia mogą wywołać nie tylko tworzenie się skrzepów krwi, ale także przedwczesne oderwanie łożyska. Dlatego należy zawsze oglądać normę koagulogramu, aby uniknąć poważnych komplikacji.

Szybkość krzepnięcia INR

Norma koagulogramu zależy od wielu wskaźników. Ten „element” reprezentuje zatem obliczone dane, dzięki którym można znaleźć stosunek czasu protrombiny pacjenta do średniego czasu protrombiny. Ten wskaźnik jest niezbędny w leczeniu pośrednich koagulantów..

Faktem jest, że leki te mogą pogarszać krzepliwość krwi i prowadzić do poważnych problemów. Pacjenci poddawani takiej terapii powinni obserwować wynik INR..

Zwykle ten „element” jest mniejszy niż 1,25. Jeśli liczba ta jest niedoszacowana lub zawyżona, należy poszukać przyczyny tego zjawiska. Zasadniczo gwałtowny spadek INR wskazuje na niewystarczający efekt działania antykoagulantów, co wymaga pewnej interwencji. Proces ten może prowadzić do znacznego ryzyka zakrzepicy. Norma koagulogramu wskaźnika INR nie powinna się wahać, ponieważ w przeciwnym razie szkodzi ciału i najprawdopodobniej proces negatywny już się rozpoczął.

Szybkość fibrynogenu

Norma koagulogramu fibrynogenu z naruszeniem może prowadzić do zwiększonego krwawienia. Pod tym wskaźnikiem ukryte jest określone białko. Odnosi się do głównego składnika skrzepu krwi, który może tworzyć się podczas krzepnięcia krwi. Fibrynogen ze względu na swoje właściwości jest odpowiedzialny za wiele funkcji związanych z procesem krzepnięcia..

Ten wskaźnik waha się najsilniej podczas ciąży i nie ma się o co martwić. Ale kobieta powinna być pod nadzorem lekarza. Rzeczywiście, w niektórych przypadkach może to wskazywać na obecność procesu zapalnego lub ryzyko rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych. Wszystko to może wystąpić na tle zwiększonego krzepnięcia krwi, co nie jest normą. Zasadniczo wskaźnik ten nie powinien przekraczać 6,5 g / l.

Przy znacznym zmniejszeniu może rozwinąć się silne krwawienie, które może mieć charakter wrodzony. Zauważ, że „żywioł” występuje w czasie ciąży i zwróć szczególną uwagę na ten moment. W końcu należy przestrzegać normy koagulogramu tego wskaźnika.

Szybkość krzepnięcia PTI

Szybkość krzepnięcia ptaków jest stosunkiem czasu krzepnięcia normalnego osocza do czasu krzepnięcia osocza pacjenta. Liczba ta powinna być wyrażona w procentach i nie powinna przekraczać 78–142%.

Wskaźnik ten może wzrosnąć, ale tylko na ryzyko zakrzepów krwi. Ustawiona liczba maleje z tendencją do krwawienia. Dlatego należy mu zwrócić szczególną uwagę..

Należy zauważyć, że u kobiet w ciąży wskaźnik ten może się nieznacznie różnić i jest to norma. To prawda, że ​​może to być spowodowane przedwczesnym oderwaniem łożyska..

Wzrost wskaźnika wskazuje na obecność zwiększonej krzepliwości krwi. Nie jest to do końca dobre, ponieważ może prowadzić do rozwoju chorób sercowo-naczyniowych. W niektórych przypadkach wskaźnik jest różny ze względu na przedłużone stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych. W każdym razie należy ustalić prawdziwą przyczynę tego zjawiska. Należy przestrzegać normy koagulogramu wskaźnika protrombiny.

Szybkość krzepnięcia RFMK

Norma koagulogramu rfmk zależy od wielu rzeczy. Zasadniczo ten wskaźnik jest niezbędny do określenia ilości rozpuszczalnych kompleksów we krwi.

Te „elementy” są markerami trombemii w procesie krzepnięcia wewnątrznaczyniowego. Ten wskaźnik można ustalić tylko ręcznie. Oczywiście procedura nie jest skomplikowana i jest przeprowadzana dość szybko. Idealnie byłoby, gdyby nie było żadnych kompleksów w ludzkiej krwi.

RFMK wcale nie jest obowiązkowy. Robi się to raczej przed poważną interwencją chirurgiczną. Ten wskaźnik jest pobierany z krwi poddanej analizie. Im wyższe stężenie kompleksów w nim, tym większe ryzyko wystąpienia zakrzepicy wewnątrznaczyniowej. Dlatego RFMK odgrywa znaczącą rolę.

Jego spadek wskazuje na leczenie heparyną. Jest dość skuteczny, gdy konieczne jest przepisanie profilaktyki heparyny lub terapii heparyną. RFMK norma koagulogramu nie powinna przekraczać 0-0,4.

Dimer krzepnięcia D.

Istotną rolę odgrywa norma dimeru koagulogramu. Tak więc ten wskaźnik reprezentuje produkt rozpadu fibryny. Pokazuje zaburzenia krzepnięcia krwi. Ten element jest szczególnie ważny w diagnozie zakrzepicy, ciąży i raka..

Dimer zawsze był uważany za specyficzny produkt degradacji, który jest częścią skrzepu krwi. Zgodnie z tymi danymi można monitorować intensywność procesów powstawania i niszczenia skrzepów fibrynowych.

Na ten czynnik może wpływać wiele czynników. Oznaczanie poziomu dimerów jest uważane za specyficzne. Jego poziom zależy od obecności stanów patologicznych, którym może towarzyszyć wzmocniona fibrynoliza. Obejmują one różnego rodzaju infekcje, gojenie się ran, powikłania krwotoczne i podobne procesy. Zwykle Dimer nie przekracza 33-726 ng / ml. Jeśli wystąpią jakieś naruszenia, należy je zneutralizować. Ponieważ norma koagulogramu tego wskaźnika musi być w pełni przestrzegana.

Szybkość krzepnięcia PV

Kolejnym ważnym wskaźnikiem jest norma koagulogramu PV. Czas protrombinowy jest „elementem”, który odzwierciedla szybkość krzepnięcia krwi. Służy do diagnozowania chorób układu krzepnięcia krwi. Ponadto pozwala ocenić działanie leków mających na celu upośledzenie krzepnięcia.

Zwykle to wykładniczo nie powinno przekraczać 10-13 sekund. Wszelkie odchylenia wskazują na obecność procesów patologicznych w ciele. Wskaźnik powyżej normy wskazuje, że występuje niskie stężenie czynników krzepnięcia, brak witaminy K, a także choroba wątroby lub naruszenie jej funkcji.

Prawdopodobnie mówimy o obecności zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego. Ten stan może zagrażać życiu, ponieważ nie pozwala na szybką koagulację krwi, co może prowadzić do całkowitego krwawienia non-stop. Wydłużenie czasu protrombiny nie jest dobrym procesem. Jeśli konieczna jest interwencja chirurgiczna, należy przestrzegać normy koagulogramu dla tego wskaźnika.

Wskaźnik krzepnięcia podczas ciąży

Należy bezwzględnie przestrzegać normy koagulogramu podczas ciąży. Faktem jest, że wszelkie odchylenia mogą wskazywać na poważne problemy w ciele, w tym wczesne oderwanie łożyska, co jest niezwykle niedopuszczalne.

W niektórych przypadkach odszyfrowanie otrzymanych danych nie jest takie proste. Wskazane jest pozostawienie tego lekarzom. Pomimo tego, że wskaźniki mogą się znacznie wahać w czasie ciąży, nie powinny przekraczać dopuszczalnych limitów. Mają więc następującą postać: APTTV - 17-20 s; Fibrynogen - do 6,5 g / l; Toczeń antykoagulant - powinien być nieobecny; Płytki krwi - 131–402 tys. / Μl; Protrombina - 78-142%; Czas trombiny - 18–25 s; D-dimer - 33-726 ng / ml; Antytrombina III - 70-115%.

Jeżeli uzyskane dane różnią się od tych liczb, należy podjąć odpowiednie środki. W końcu wszystko to może negatywnie wpłynąć na rozwój płodu. Poród wiąże się z utratą niewielkiej ilości krwi. Przy słabej koagulacji jest to po prostu niedopuszczalne. Dlatego należy przestrzegać normy koagulogramu.

Norma koagulogramów u dzieci

Norma koagulogramu u dzieci praktycznie nie różni się od wskaźników dorosłych. Dzięki tej analizie możliwe jest określenie zdolności krwi do szybkiego krzepnięcia. Zabieg przeprowadzany jest u dzieci niezbyt często, głównie tuż przed zabiegiem chirurgicznym.

W niektórych przypadkach analiza jest przeprowadzana nawet przy niewielkich procedurach. Pozwoli to uniknąć wszelkiego rodzaju komplikacji i upewnić się, że właściwości płytek krwi działają w pełni. Wszelkie odchylenia mogą prowadzić do zablokowania naczyń krwionośnych. Często koagulogram jest wykonywany, jeśli istnieje podejrzenie patologii krwi..

Zwykle wskaźniki nie powinny wykraczać poza następujące ramy: APTT - 17–20 s; Fibrynogen - do 6,5 g / l; Toczeń antykoagulant - powinien być nieobecny; Płytki krwi - 131–402 tys. / Μl; Protrombina - 78-142%; Czas trombiny - 18–25 s; D-dimer - 33-726 ng / ml; Antytrombina III - 70-115%. Takie dane są uważane za standardowe. Norma koagulogramów musi w pełni spełniać podane wskaźniki.

Koagulogram krwi: transkrypt, tabela i norma

Hemostasiogram (koagulogram) to badanie krwi wykonywane w celu ustalenia poziomu krzepnięcia. Odszyfrowanie hemostazogramu krwi ma ogromne znaczenie w procesie przygotowania pacjenta do operacji. Pomaga zapobiegać możliwym powikłaniom, takim jak krwawienie i zakrzepica. Badanie krzepnięcia jest z pewnością przeprowadzane w czasie ciąży, a jeśli występuje historia chorób naczyń, serca i wątroby. Obecność chorób autoimmunologicznych jest również wskazaniem do hemostazogramów krwi. Analiza pozwala ustalić przyczynę krwawienia.

Informacje ogólne

System hemostazy (krzepnięcia krwi) chroni pacjenta przed niebezpieczną utratą krwi podczas naruszenia integralności ścian naczynia na tle interwencji chirurgicznych i urazów pourazowych. Układ hormonalny i nerwowy są odpowiedzialne za normalną hemostazę w ciele. Aby krew właściwie spełniała swoje podstawowe funkcje (regulacja temperatury ciała, zaopatrzenie tkanek w składniki odżywcze i tlen), musi mieć normalne właściwości reologiczne, tj. Płynność.

Zmniejszenie krzepliwości (hipokoagulacji) z powodu różnych patologii może prowadzić do utraty krwi, która zagraża życiu. Ten stan jest przyczyną zakrzepów (zakrzepów krwi), które blokują światło naczyń krwionośnych. Z powodu zakrzepicy powstaje niedokrwienie tkanek, które prowadzi m.in. do udarów i zawałów serca..

Główne elementy układu hemostatycznego:

  • czynniki plazmy;
  • płytki krwi;
  • tkanka śródbłonkowa ściany naczynia.

Zasady zgłaszania koagulogramów

Pobieranie krwi odbywa się z żyły w okolicy zgięcia łokcia. Aby zapobiec błędnej interpretacji i zniekształceniu wyników, należy dokładnie przygotować się do egzaminu.

Zasady dostawy koagulogramu:

  • 10-15 godzin przed badaniem nie można jeść jedzenia;
  • Nie przejadaj się poprzedniej nocy;
  • konieczne jest wykluczenie stresu psychicznego i fizycznego na pół godziny przed analizą;
  • niepożądane jest, aby pacjenci uzależnieni od nikotyny palili papierosy co najmniej 2 godziny przed analizą;
  • soki, herbata, alkohol i inne napoje są zabronione - możesz używać tylko czystej wody.

Jeśli dana osoba przyjmuje przeciwkrzepliwe leki farmakologiczne, musi o tym powiedzieć lekarzowi. Jeśli podczas pobierania krwi do badania koagulogramowego wystąpi omdlenie lub wystąpią zawroty głowy, należy natychmiast powiadomić lekarza.

Wskazania i metoda analizy

Wskazania do koagulogramu są następujące:

  • poprzednie udary i zawały serca;
  • wysoka skłonność do zakrzepicy;
  • choroba wątroby
  • choroba naczyniowa;
  • przygotowanie do operacji;
  • ciąża.

Krew pobierana jest za pomocą strzykawki lub systemu próżniowego. Opaska uciskowa nie zachodzi na ramię. Nakłucie musi być atraumatyczne, aby zapobiec zniekształceniu danych z powodu spożycia znacznej ilości tromboplastyny ​​tkankowej do zebranego materiału. Dwie probówki są wypełnione krwią, ale tylko druga służy do wykonania analizy. W sterylnej probówce znajduje się antykoagulant - cytrynian sodu.

Normy koagulogramu i dekodowanie

Podczas standardowej analizy na koagulogramie określa się dużą liczbę wskaźników, które ocenia się razem.

Wskaźnik protrombiny (PTI) odzwierciedla stosunek normalnego czasu trwania krzepnięcia krwi do czasu trwania krzepnięcia u pacjenta. Warianty normy (wartości referencyjne) - 96-100%. U kobiet w ciąży wskaźnik ten jest zwiększony (do 120% lub więcej), nie jest to patologia. Wskaźniki IPT umożliwiają określenie braku lub obecności chorób wątroby. Indeks wzrasta wraz ze stosowaniem hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wzrost wskaźników w stosunku do normy wskazuje na ryzyko zakrzepicy, a spadek wskazuje na możliwe krwawienie.

Aby wskaźnik protrombiny był prawidłowy, organizm potrzebuje regularnego przyjmowania witaminy K..

Czas krzepnięcia to odstęp czasowy między początkiem krwawienia a jego zakończeniem, gdy tworzy się skrzep fibrynowy. Krew żylna krzepnie w ciągu 7-12 minut, a krew włośniczkowa w 0,7-4 minuty. Czas krwawienia wydłuża się wraz z hipowitaminozą C, małopłytkowością, przyjmowaniem leków z grupy pośrednich leków przeciwzakrzepowych (w tym warfaryną, trentalem i kwasem acetylosalicylowym), chorobami wątroby i hemofilią. Czas trwania krzepnięcia zmniejsza się po silnym krwawieniu, au kobiet - na tle stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Aktywowany częściowy czas tromboplastyny ​​(APTT) jest wartością, która odzwierciedla czas tworzenia skrzepu po dodaniu chlorku wapnia do osocza (CaCl2). Normalne wartości wynoszą około 35–45 sekund. Zmiany zachodzą podczas odchylenia innych wskaźników koagulogramu w zakresie 35%. Wydłużenie tego przedziału czasowego może wskazywać na hipowitaminozę K lub chorobę wątroby.

Czas trombiny pokazuje szybkość transformacji fibrynogenu w fibrynę. Norma wynosi 14–19 sekund. Skrócenie tego okresu z dużym prawdopodobieństwem wskazuje na nadmiar fibrynogenu, a jego wzrost wskazuje na wyraźną niewydolność wątroby z marskością wątroby, przeciwko zapaleniu wątroby lub niewystarczające stężenie w surowicy tego związku białkowego.

Ciągłe monitorowanie tej wartości krzepnięcia jest bardzo ważne podczas leczenia heparyną..

Czas rekalcyfikacji osocza (GRP) jest wartością koagulogramu, która koreluje z ABP i odzwierciedla czas koagulacji surowicy cytrynianowej preparatami soli wapniowej. Norma wynosi 1,5-2 minuty. Skrócenie czasu wskazuje na wysoką aktywność hemostazy.

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ATS) u zdrowych osób wynosi około 40–60 sekund. Ta wartość pomaga określić przejście jednego z etapów krzepnięcia. Zmniejszenie ABP jest objawem trombofilii, a wzrost obserwuje się przy stosowaniu antykoagulantów (heparyny), małopłytkowości, rozwoju stanu szoku, rozległych oparzeń i poważnych obrażeń. Niższe ABP wskazuje na zwiększone ryzyko masywnego krwawienia.

U zdrowej osoby ilość fibrynogenu wynosi 6-12 μmol / L. Jego zmniejszenie występuje podczas problemów z wątrobą, a wzrost występuje podczas niedoczynności tarczycy i nowotworów złośliwych..

Ilość fibrynogenu podczas nieobecności chorób wynosi 2,5-4,5 g / l. Ten związek białkowy powstaje w wątrobie i ulega przekształceniu pod wpływem czynników krzepnięcia w fibrynę, a jego włókna są główną strukturą skrzepów krwi.

Jeśli koagulogram wykazuje znaczny spadek wartości, może to być objaw takich patologii:

  • ciężka choroba wątroby;
  • naruszenie hemostazy;
  • brak kwasu askorbinowego i hipowitaminozy grupy B;
  • zatrucie podczas ciąży.

Poziom obniża się wraz z użyciem oleju z ryb, a także z leczeniem anabolikami i antykoagulantami.

Wzrost ilości fibrynogenu obserwuje się przy znacznych oparzeniach, niedoczynności tarczycy, ostrych infekcjach, ostrych zaburzeniach krążenia krwi (ataki serca i udary), podczas terapii hormonalnej, interwencji pooperacyjnych oraz u kobiet w czasie ciąży. Zwykle fibrynogen B nie jest oznaczany.

Aktywność fibrynolityczna jest wartością koagulogramu, która odzwierciedla zdolność ludzkiej krwi do rozpuszczania skrzepów krwi. Składnik układu przeciwkrzepliwego, fibrynolizyna, odpowiada za tę funkcję w organizmie. Podczas jego zwiększonego stężenia zwiększa się czas rozpuszczania zakrzepów krwi, a tym samym zwiększa się krwawienie.

Rozpuszczalne kompleksy fibryna-monomer (RFMC) wykazują zmianę poziomu molekularnego struktury białkowej fibryny pod wpływem plazminy i trombiny. Normalny to wskaźnik, który nie przekracza 5 mg / 100 ml. Zmienność tej wartości wynika z tych samych powodów, co zmiana ilości fibrynogenu..

RFMC jest markerem, który umożliwia podjęcie w odpowiednim czasie środków, aby zapobiec wystąpieniu DIC.

Tolerancja osocza na heparynę. Norma wynosi 8-17 minut. Analiza umożliwia określenie ilości trombiny we krwi. Obniżenie wartości z dużym prawdopodobieństwem wskazuje na chorobę wątroby. Jeśli odstęp czasu jest krótszy niż 8 minut, można podejrzewać obecność złośliwych nowotworów lub patologii sercowo-naczyniowych. Nadkrzepliwość jest często zauważana w interwencjach pooperacyjnych i późnej ciąży (trzeci trymestr).

Thrombotest umożliwia wizualne określenie ilości fibrynogenu w badanym materiale. W normalnych warunkach jest to etap 3-5 badania trombotycznego.

Czas krwawienia Duke'a to osobna analiza, podczas której badana jest krew włośniczkowa, a nie żylna. Opaska na palec jest przekłuta głęboko 5 mm lancetem. Otrzymaną krew z nakłucia usuwa się specjalnym kawałkiem papieru co 20–35 sekund (bez dotykania skóry). Po każdym usunięciu pojawia się czas do następnej kropli. Czas do całkowitego krwawienia z naczyń krwionośnych u zdrowej osoby wynosi 1,5-2 minuty. W szczególności na ten wskaźnik ma wpływ zawartość mediatora serotoniny.

Wycofanie skrzepu wyraża się przez zmniejszenie jego liczby i całkowite oddzielenie od osocza. Normalna stawka wynosi 44–60%. Wzrost częstości obserwuje się przy różnych postaciach niedokrwistości, a spadek jest wynikiem erytrocytozy.

Cechy koagulogramu u dzieci

U dzieci wskaźniki normy koagulogramu bardzo różnią się od normy u dorosłych. Tak więc u noworodków normalna ilość fibrynogenu wynosi 1,3-3,5 g / l.

Wskazania do krzepnięcia u dzieci:

  • nadchodząca operacja;
  • diagnoza chorób układu krwiotwórczego;
  • podejrzewana hemofilia.

Koagulogram podczas ciąży

Podczas ciąży koagulogram wykonuje się co najmniej trzy razy (w każdym trymestrze ciąży).

Podczas ciąży wskaźniki hemostazy zwykle się zmieniają, jest to spowodowane zmianami hormonalnymi w ciele kobiety, pojawieniem się koła macicy i wzrostem całkowitej ilości krążącej krwi.

W pierwszym trymestrze szybkość krzepnięcia znacznie wzrasta, aw trzecim trymestrze znacznie spada, zapewniając kobiecie ochronę przed ewentualną utratą krwi podczas porodu. Koagulogram umożliwia określenie zagrożenia przedwczesnego porodu lub spontanicznej aborcji w wyniku zakrzepów krwi. Zaburzenia układu krzepnięcia kobiety w ciąży niekorzystnie wpływają na centralny układ nerwowy nienarodzonego dziecka.

Obowiązkowa analiza koagulogramu jest wymagana, jeśli kobieta ma chorobę naczyniową lub stwierdzona jest niewydolność wątroby. Koagulogram jest również badany z ujemnym czynnikiem Rh i obniżeniem odporności..

Normalne wskaźniki poszczególnych wartości wykresu u kobiet w ciąży:

  • APTT - 18-22 sekund.
  • czas trombiny - 12–19 sekund;
  • protrombina - 80–140%;
  • fibrynogen - 7 g / l.

Odchylenie ilości protrombiny od normy może wskazywać na przerwanie łożyska.

Krzepnięcie krwi jest niezawodnym mechanizmem ochronnym naszego układu krążenia. Duża liczba chorób i patologii różnych narządów może wpływać na jego pracę. Dlatego monitorowanie normalnego funkcjonowania hemostazy przy użyciu definicji koagulogramu jest niezawodnym sposobem diagnozowania wielu chorób i zapobiegania możliwym powikłaniom.

Koagulogram: norma i interpretacja wyników

Koagulogram to kompleksowa analiza hematologiczna mająca na celu ocenę zdolności krzepnięcia krwi. Krew na koagulogramie musi zostać oddana, jeśli występują poważne choroby serca i planowane jest przeprowadzenie operacji. Ponadto kobiety w ciąży wykonują koagulogram w każdym trymestrze ciąży.

Ta analiza ma inną nazwę - hemostasiogram. Podstawowy koagulogram jest przepisywany na pierwszym etapie diagnozy. Jeśli lekarz zauważy jakiekolwiek odchylenie od ustalonych norm, kieruje pacjenta do rozszerzonego badania. Pozwala ocenić istniejące naruszenia, nie tylko jakościowo, ale także ilościowo..

Wideo: co to jest koagulogram? Jakie jest jego znaczenie w diagnozie?

Co to jest koagulogram?

Aby w pełni odpowiedzieć na to pytanie, powinieneś zacząć od mechanizmu krzepnięcia krwi. Dlaczego jest to potrzebne? Załóżmy, że osoba przypadkowo się skaleczyła. W tej samej sekundzie zaczyna się proces złożony i bardzo ważny w zakresie uszkodzenia tkanek - powstawania zakrzepów - zakrzepów, za pomocą których ciało „uszczelnia” ranę, aby zapobiec utracie krwi. Jesteśmy przyzwyczajeni do postrzegania szybkiego zatrzymania krwawienia jako czegoś naturalnego i przyjmowanego za pewnik, tymczasem nawet najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu układu krzepnięcia grożą nam śmiertelnymi konsekwencjami.

Chodzi o to, że w ciągu życia nasze ciało musi przestać krwawić wiele razy: duże i małe, powierzchowne i wewnętrzne. Mechanizm hemostazy działa nie tylko w ekstremalnych warunkach (rany, oparzenia), ale także w dość zwyczajnych okolicznościach - takich jak miesiączka lub lokalny proces zapalny, który uszkadza małe naczynia i naczynia włosowate.

Gdyby krew nie miała zdolności krzepnięcia, normalne funkcjonowanie po prostu nie byłoby możliwe, nie mówiąc już o poradzeniu sobie z poważnymi obrażeniami, chorobą lub operacją. Aby ocenić działanie układu hemostazy, wystarczy koagulogram - normy dla dorosłych, dzieci i kobiet w ciąży w tabeli zostaną przedstawione dalej.

Oprócz niewystarczającej aktywności układu krzepnięcia krwi występuje również nadmiar, który jest nie mniej niebezpieczny dla zdrowia. Niepotrzebnie utworzone skrzepy krwi mogą zatkać ważne naczynia krwionośne, prowadząc do głodu tlenu, a nawet martwicy poszczególnych narządów i części ciała.

Ludzki układ hemostazy

Zobaczmy teraz szczegółowo, na co składa się system krzepnięcia krwi:

Pierwszym składnikiem są płaskie komórki śródbłonka wyściełające wewnętrzną powierzchnię ścian naczyń krwionośnych i jam serca. Kiedy komórki te są podrażnione w wyniku naruszenia integralności naczynia, zaczynają wytwarzać substancje biologicznie czynne: tlenek azotu, trombomodulina, prostacyklina. Krew reaguje na te związki i zaczyna krzepnąć;

Drugi składnik to płytki krwi, które nazywane są płytkami krwi i są jednym z najważniejszych składników krwi. Mają wyjątkową zdolność do ścisłego przylegania do siebie, tworząc pierwotną zatyczkę hemostatyczną w miejscu uszkodzenia naczynia, to znaczy, pilnie zamykając powstały „otwór”;

Trzeci składnik to czynniki krwi w osoczu. W sumie jest ich piętnaście, a większość z nich to enzymy w swojej strukturze biochemicznej. Zadaniem czynników plazmatycznych jest utworzenie skrzepu fibrynowego, który całkowicie zatrzyma krwawienie. W tym momencie rozpocznie się proces regeneracji tkanek, ale to już inna historia..

Tak więc zaburzenia hemostatyczne mogą być spowodowane nieprawidłowym działaniem któregokolwiek z powyższych składników układu krzepnięcia krwi, a aby upewnić się, że nie ma problemów lub ustalić ich dokładną przyczynę, lekarze przepisują koagulogram podczas ciąży, przed nadchodzącą operacją lub w obecności poważnych chorób serca i naczyń.

Rodzaje i wskaźniki koagulogramu

Hemostasiogram obejmuje dość dużą liczbę różnych parametrów krwi, z których nie wszystkie są konieczne w konkretnej sytuacji diagnostycznej. Dlatego zwykle lekarz decyduje, które wskaźniki koagulogramu należy określić u pacjenta. Istnieje kilka standardowych testów do różnych celów: przed planowaną operacją, w czasie ciąży, po udarze lub zawale serca, po kuracji lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi, w celach profilaktycznych i tak dalej. Każdy z typowych koagulogramów składa się z określonego zestawu wskaźników, ale jeśli wynik diagnostyczny odbiega od normy, lekarz przepisze zaawansowaną analizę w celu bardziej obiektywnej oceny istniejących zaburzeń hemostatycznych.

Badanie można warunkowo podzielić na trzy części, zgodnie z etapami krzepnięcia krwi, w których biorą udział określone parametry koagulogramu:

Etap 1 - zwężenie uszkodzonych naczyń krwionośnych, co samo w sobie pomaga zmniejszyć utratę krwi. Lekarze i asystenci laboratoryjni nazywają ten proces „tworzeniem protrombinazy”;

Etap 2 - agregacja płytek krwi i tworzenie pierwotnej czopu w miejscu naruszenia integralności ścian naczyń krwionośnych. Słusznie określany jako „tworzenie trombiny”;

Etap 3 - „splot” elastycznej sieci nici białkowych zwanych fibryną. Zakrywa główną zatyczkę, przylega do krawędzi otworu i dokręca ją, a następnie płytki krwi są gęsto ułożone w komórkach siatki. Okazuje się, że jest to rodzaj plastra, który w końcu zatrzymuje krwawienie. W medycynie ten okres krzepnięcia jest wskazany zwrotem „tworzenie fibryny”.

Teraz nazywamy wskaźniki koagulogramu związane z każdym z trzech etapów hemostazy:

Czas krzepnięcia Lee White'a;

Kontaktowy wskaźnik aktywacji;

Czas rekalcyfikacji osocza (GRP);

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP);

Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT, APTT, ARTT);

Aktywność czynnika VIII;

Aktywność czynnika IX;

Aktywność czynnika X;

Aktywność czynnika XI;

Aktywność czynnika XII.

Międzynarodowe znormalizowane podejście - INR;

Protrombina jako procent wskaźnika szybkiego lub wskaźnika protrombiny (PTI);

Aktywność czynnika II;

Aktywność czynnika V;

Czynnik VII.

Stężenie rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomer.

Jednak przy odszyfrowywaniu wyników koagulogramu mogą również pojawić się inne wskaźniki, które odzwierciedlają działanie przeciwnej funkcji krwi - fibrynolitycznej, która odgrywa równie ważną rolę w ludzkim ciele.

Antykoagulacyjny układ krwionośny hamuje hemostazę w przypadku jego nadmiarowości i rozpuszcza niepotrzebne skrzepy krwi, aby nie blokowały światła naczynia. W ten sposób powstaje równowaga dynamiczna i utrzymywane jest prawidłowe krążenie krwi w narządach i tkankach..

Oto konkretny przykład: zakrzep utworzony w miejscu uszkodzenia naczynia, miał miejsce proces regeneracji, ściana została zarośnięta, a zakrzep pozostał w środku. Teraz nie jest to konieczne, ponieważ integralność statku jest w pełni przywrócona. Co więcej, zakrzep jest szkodliwy, ponieważ blokuje światło naczynia i zakłóca swobodny przepływ krwi. Właśnie wtedy układ fibrynolityczny został włączony do pracy - jego składniki rozpuszczają niepotrzebny skrzep krwi i ewakuują go z krwiobiegu. Ponadto ktoś musi regulować proces tworzenia „łatek”, w przeciwnym razie może początkowo okazać się tak duży, że pokryje całe światło uszkodzonego naczynia. Jeden ze składników układu fibrynolitycznego, antytrombina III, jest powołany do poradzenia sobie z tym zadaniem..

Podczas dekodowania wyników rozszerzonego koagulogramu pojawiają się następujące wskaźniki przeciwkrzepliwej funkcji krwi:

Koagulogram standardowy (przesiewowy)

To badanie krwi obejmuje zestaw krytycznych parametrów krzepnięcia krwi:

Protrombina jako procent według Quick (w praktyce międzynarodowej) lub wskaźnika protrombiny PTI (w przestrzeni poradzieckiej);

Międzynarodowy znormalizowany związek (INR);

Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT);

Czas trombiny (telewizja).

Ulepszony koagulogram

Obejmuje to następujące wskaźniki:

Czas krzepnięcia Lee White'a;

Protrombina jako odsetek Quick lub PTI;

Czas rekalcyfikacji osocza (GRP);

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP);

Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT, APTT, ARTT);

Międzynarodowy znormalizowany związek (INR);

Aktywność czynnika II i V;

Aktywność czynnika VII;

Aktywność czynnika VIII, IX i IX;

Ta lista może się nieznacznie różnić w różnych laboratoriach, ponadto, jak wspomniano powyżej, istnieją niestandardowe, specjalistyczne opcje dla hemostazogramów zaprojektowanych w celu rozwiązania typowych problemów diagnostycznych. Czasami lekarz bezpośrednio w kierunku analizy wskazuje te parametry krwi, które musi znać, aby poprawnie ocenić stan zdrowia konkretnego pacjenta.

Komu i dlaczego przepisywany jest koagulogram?

Badanie hemostatycznych i fibrynolitycznych właściwości krwi pokazano w następujących sytuacjach:

Przygotowanie do planowej lub pilnej interwencji chirurgicznej, w tym cięcie cesarskie;

Choroby serca i naczyń - zawał mięśnia sercowego, udar, choroba wieńcowa, migotanie przedsionków, dusznica bolesna, zatorowość płucna, żylaki, zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepica żył głębokich;

Patologie układu krwiotwórczego - hemofilia, małopłytkowość, niedokrwistość, choroba von Willebranda-Diana, częste krwawienia z nosa, niewyjaśnione siniaki, nienormalnie obfite miesiączki i plamienia międzymiesiączkowe;

Przewlekłe choroby wątroby - tłuszczowe lub alkoholowe zapalenie wątroby, marskość wątroby, zapalenie wątroby;

Ciąża (w celach profilaktycznych), ciężka zatrucie, stan przedrzucawkowy, zagrożone poronienie, poronienie;

Podejrzenie istnienia DIC;

Długotrwałe stosowanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych rozrzedzających krew (Warfaryna, Aspiryna, Heparyna, Trental i inne);

Tabela norm koagulogramu u dorosłych i dzieci

Poniższa tabela pokazuje normalne wartości rozszerzonych hemostazogramów u dorosłych i dzieci. Należy zauważyć, że liczby te różnią się nieznacznie w zależności od wieku. Istotne różnice w pracy hemostatycznych i fibrynolitycznych układów krwi są charakterystyczne tylko dla wcześniaków i zdrowych dzieci w pierwszych dwóch miesiącach życia.

Koagulogram krwi (hemostasiogram) - co to za analiza? Dekodowanie koagulogramu, wskaźniki są normalne, podczas ciąży itp..

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Co to jest koagulogram?

Układ krzepnięcia krwi jest kombinacją różnych substancji czynnych, które zapewniają tworzenie się skrzepu i zatrzymują krwawienie z różnymi naruszeniami integralności naczyń krwionośnych. Oznacza to, że gdy osoba rani na przykład palec, włącza system krzepnięcia, dzięki czemu krwawienie ustaje i powstaje zakrzep, pokrywając uszkodzenie w ścianie naczynia krwionośnego. Oznacza to, że system krzepnięcia jest aktywowany, gdy ściana naczyniowa jest uszkodzona, aw wyniku jego pracy powstaje skrzep krwi, który podobnie jak łatka zamyka otwór w naczyniu krwionośnym. Z powodu nałożenia takiego „plastra” z zakrzepu krwawienie ustaje, a organizm ma możliwość normalnego funkcjonowania.

Należy jednak zrozumieć, że układ krzepnięcia zatrzymuje krwawienie i zapewnia tworzenie się skrzepu krwi nie tylko z ranami skóry, ale także z każdym uszkodzeniem naczyń krwionośnych. Na przykład, jeśli naczynie pęknie z powodu przepięcia lub aktywnego przebiegu procesu zapalnego w jakimkolwiek narządzie lub tkance. Układ krzepnięcia zatrzymuje również krwawienie po oddzieleniu błony śluzowej podczas menstruacji lub łożyska po porodzie.

Naruszenie układu krzepnięcia może wystąpić nie tylko ze względu na jego niewystarczającą aktywność, ale także nadmierną. Przy niewystarczającej aktywności układu krzepnięcia u osoby rozwija się krwawienie, tendencja do siniaków, długotrwałe niepowstrzymane krwawienie z małej rany na skórze itp. Przeciwnie, przy nadmiernej aktywności układu krzepnięcia powstaje duża liczba zakrzepów, które zatykają naczynia krwionośne i mogą powodować zawały serca, udary, zakrzepice itp..

Wracając do koagulogramu, możemy krótko scharakteryzować tę analizę jako określenie wskaźników krzepnięcia krwi. Na podstawie wyników koagulogramu można zidentyfikować niektóre naruszenia w układzie krzepnięcia krwi i rozpocząć ich terminowe leczenie mające na celu uzyskanie kompensacji i zapobieganie krwawieniu lub, przeciwnie, nadmiernemu zakrzepowi krwi.

Wskaźniki koagulogramu

Koagulogram, podobnie jak biochemiczne badanie krwi, zawiera dużą liczbę wskaźników, z których każdy odzwierciedla funkcję układu krzepnięcia krwi. Jednak w praktyce, a także w biochemicznym badaniu krwi, zwykle zalecana jest definicja nie wszystkich, ale tylko niektórych wskaźników koagulogramu. Co więcej, wskaźniki koagulogramu niezbędne do ustalenia w konkretnej sytuacji są wybierane przez lekarza na podstawie którego podejrzewa określone zaburzenie krzepnięcia.

Ponadto istnieje kilka odmian tak zwanych standardowych koagulogramów, które obejmują tylko niektóre parametry niezbędne do analizy krzepnięcia w typowych sytuacjach. Takie koagulogramy wykonuje się w pewnych warunkach, na przykład w czasie ciąży, przed zabiegiem chirurgicznym, po zastosowaniu leków wpływających na krzepnięcie krwi. Jeśli jakiekolwiek wskaźniki takich typowych koagulogramów okażą się nieprawidłowe, to aby określić, na którym etapie krzepliwości krwi wystąpiło naruszenie, określ inne niezbędne parametry.

Każdy wskaźnik koagulogramu odzwierciedla przebieg pierwszego, drugiego lub trzeciego etapu krzepnięcia krwi. W pierwszym etapie dochodzi do skurczu naczynia krwionośnego, to znaczy zwęża się tak bardzo, jak to możliwe, co minimalizuje ilość uszkodzeń. W drugim etapie następuje „sklejenie” (agregacja) płytek krwi między nimi i powstanie luźnego i dużego skrzepu, który zamyka otwór w naczyniu krwionośnym. Na trzecim etapie powstaje rodzaj siatki z nitek gęstego białka fibryny, które pokrywają luźną masę przyklejonych płytek krwi i szczelnie mocują ją do krawędzi otworu na ścianie naczynia. Następnie masa przylegających płytek krwi jest zagęszczana i wypełnia komórki między włóknami fibryny, tworząc pojedynczą elastyczną i bardzo silną „łatkę” (zakrzep), która całkowicie zamyka otwór w ścianie naczynia krwionośnego. To kończy krzepnięcie krwi.

Rozważ wszystkie wskaźniki, które są częścią koagulogramu i odzwierciedlają wszystkie trzy etapy krzepnięcia krwi, a także podaj przykłady standardowych hemostazogramów dla różnych typowych warunków.

Tak więc wskaźniki koagulogramu odzwierciedlające trzy różne etapy krzepnięcia krwi są następujące:

1. Wskaźniki pierwszego etapu krzepnięcia krwi (ten etap jest poprawnie nazywany - tworzenie protrombinazy):

  • Czas krzepnięcia Lee White'a;
  • Kontaktowy wskaźnik aktywacji;
  • Czas rekalcyfikacji osocza (GRP);
  • Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP);
  • Aktywowany czas częściowej tromboplastyny ​​(APTT, APTT, ARTT);
  • Spożycie protrombiny;
  • Aktywność czynnika VIII;
  • Aktywność czynnika IX;
  • Aktywność czynnika X;
  • Aktywność czynnika XI;
  • Aktywność czynnika XII.

2. Wskaźniki drugiego etapu krzepnięcia krwi (ten etap jest poprawnie nazywany - tworzenie trombiny):
  • Czas protrombinowy;
  • Międzynarodowe znormalizowane podejście - INR;
  • Protrombina w% według Duke'a;
  • Wskaźnik protrombiny (PTI);
  • Aktywność czynnika II;
  • Aktywność czynnika V;
  • Czynnik VII.

3. Wskaźniki trzeciego etapu krzepnięcia krwi (ten etap jest poprawnie nazywany - tworzenie fibryny):
  • Czas trombiny;
  • Stężenie fibrynogenu;
  • Stężenie rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomer.

Oprócz tych wskaźników laboratoria i lekarze często uwzględniają również inne wskaźniki w analizie zwane „koagulogramem”, które odzwierciedlają funkcjonowanie innego układu o nazwie antykoagulant (fibrynolityczny). Układ przeciwkrzepliwy ma przeciwny efekt krzepnięcia, to znaczy rozpuszcza skrzepy krwi i hamuje proces krzepnięcia krwi. Zwykle układy te znajdują się w dynamicznej równowadze, wyrównując wzajemnie swoje efekty i zapewniając, w razie potrzeby, krzepnięcie krwi oraz rozpuszczanie skrzepu, jeśli został utworzony przypadkowo.

Najbardziej typowym przykładem układu przeciwkrzepliwego jest: po uszkodzeniu naczynia układ krzepnięcia utworzył skrzep krwi, który zamknął otwór i zatrzymał przepływ krwi. Następnie przywrócono ścianę naczynia, jej tkanki wyrosły i całkowicie zakryły istniejącą dziurę, w wyniku czego zakrzep został po prostu przyklejony do całej ściany naczynia krwionośnego. W tym stanie zakrzep nie jest potrzebny, ponadto ma negatywny wpływ, ponieważ zwęża światło naczynia i spowalnia przepływ krwi. Oznacza to, że taki skrzep krwi musi zostać usunięty. W takich momentach układ przeciwkrzepliwy odgrywa ogromną rolę, ponieważ jest aktywowany, gdy wykryte zostaną niepotrzebne skrzepy krwi, które należy usunąć. W wyniku działania układu przeciwkrzepliwego skrzep krwi jest sortowany na części, które następnie są usuwane z organizmu. Oznacza to, że układ przeciwkrzepliwy rozbija zakrzepy krwi, które już stały się niepotrzebne, oczyszczając ściany naczyń krwionośnych i uwalniając ich światło od bezużytecznego zakrzepu, który spełnił swoją funkcję.

Ponadto jest to układ przeciwzakrzepowy (szczególnie antytrombina III), który zatrzymuje aktywne krzepnięcie, gdy skrzep krwi jest już utworzony. Oznacza to, że kiedy zakrzep zamyka otwór w ścianie naczynia, włączany jest układ przeciwzakrzepowy, który hamuje aktywność krzepnięcia, dzięki czemu nie tworzy zbyt dużych „plam”, które mogą całkowicie zablokować światło naczynia i zatrzymać przepływ krwi.

Działanie układu fibrynolitycznego ocenia się za pomocą następujących wskaźników, które są uwzględnione w koagulogramie:

  • Toczeń antykoagulant;
  • D-dimery;
  • Białko C;
  • Białko S;
  • Antytrombina III.

Te parametry układu przeciwkrzepliwego są również często uwzględniane w koagulogramie.

W zależności od tego, które parametry są uwzględnione w analizie, obecnie wyróżnia się dwa główne typy koagulogramów stosowane w codziennej praktyce klinicznej - jest to badanie rozszerzone i przesiewowe (standard). Następujące wskaźniki są uwzględnione w standardowym koagulogramie:

  • Protrombina w% Szybki lub wskaźnik protrombiny;
  • Międzynarodowy znormalizowany związek (INR);
  • Fibrynogen;
  • Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT);
  • Czas trombiny (telewizja).

Pierwszym wskaźnikiem standardowego koagulogramu jest kompleks protrombiny, którego wynik można wyrazić na dwa sposoby - w postaci ilości protrombiny w% według Duke'a lub w postaci wskaźnika protrombiny (IPT). Protrombina w% według Duke'a jest międzynarodową wersją oznaczenia aktywności kompleksu protrombiny, a IPT jest akceptowane w krajach byłego ZSRR. DTI i% ​​według Duke'a odzwierciedlają to samo, dlatego istnieją dwie opcje wyznaczenia jednego parametru. Sposób odzwierciedlenia kompleksu protrombiny zależy od laboratorium, którego pracownicy mogą obliczyć zarówno% według Duke'a, jak i PTI.

Rozszerzony koagulogram obejmuje następujące wskaźniki:

  • Protrombina w% Szybki lub wskaźnik protrombiny;
  • Międzynarodowy znormalizowany związek (INR);
  • Fibrynogen;
  • Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT);
  • Czas trombiny (telewizja);
  • Antytrombina III;
  • D-dimer.

Powyższe układy wskaźników koagulogramów standardowych i zaawansowanych są międzynarodowe. Jednak w Rosji i innych krajach WNP istnieje ogromna liczba innych opcji dla „standardowych” i „rozszerzonych” koagulogramów, które obejmują inne wskaźniki.

Z reguły rozmieszczenie wskaźników w takich koagulogramach jest arbitralne, w zależności od parametrów, które lekarz uważa za niezbędne do swojej pracy. W wielu przypadkach parametry białka C, białka S i innych są zawarte w takich „standardowych” i „rozszerzonych” koagulogramach, które należy określić tylko w rzadkich przypadkach, gdy dana osoba ujawniła zaburzenia krzepnięcia i konieczne jest dokładne ustalenie, co nie działa. W innych przypadkach wskaźniki, takie jak próbka etylowa i wycofanie skrzepu, które są przestarzałe i nie są obecnie używane do diagnozowania układu krzepnięcia, są uwzględnione w koagulogramach. Wskaźniki te są zawarte w koagulogramach po prostu dlatego, że wykonuje je laboratorium.

W rzeczywistości takie samokompilowane „standardowe” i „rozszerzone” koagulogramy są bardzo swobodnymi odmianami ogólnie przyjętych standardów światowych i dlatego zawsze są związane z nadmiernym przydzielaniem analiz i marnotrawstwem odczynników.

Jakie parametry koagulogramu są potrzebne dzieciom i kobietom w ciąży?

Parametry koagulogramu i ich wartości są normalne

Wszystkie wskaźniki koagulogramu, w tym parametry układu przeciwzakrzepowego, a także ich wartości normalne i skróty użyte do krótkiego oznaczenia, są odzwierciedlone w tabeli.

Parametr koagulogramuSkrót parametru koagulogramuSzybkość parametru
Czas Lee White CoagulationLee WhiteW silikonowej probówce 12-15 minut, a w zwykłej szklanej probówce 5-7 minut
Skontaktuj się z indeksem aktywacjiBrak skrótów1,7 - 3
Czas rekalcyfikacji osoczaGRP60 - 120 sekund
Aktywowany czas rekalcyfikacjiABP50 - 70 sekund
Aktywowany czas częściowej (częściowej) tromboplastynyAPTTV, APTV, ARTT24–35 sekund w przypadku zestawu odczynników Renam i 30–45 sekund w przypadku zestawu odczynników Standard Technology
Spożycie protrombinyBrak skrótów75 - 125%
Czynnik VIIICzynnik VIII lub po prostu VIII50-200%
Czynnik IXIX50-200%
Aktywność czynnika X.X60 - 130%
Czynnik XIXi65 - 135%
Aktywność czynnika XIIXII65 - 150%
Międzynarodowe znormalizowane podejścieINR INR0,8 - 1,2
Czas protrombinowyRECOMBIPL-PT, PT, PT15 do 17 sekund lub 11 do 14 sekund lub 9 do 12 sekund, w zależności od zestawu odczynników
Protrombina w% według Duke'aKsiążę70 - 120%
Indeks protrombinyPTI, R0,7 - 1,3
Aktywność czynnika IIII60 - 150%
Aktywność czynnika V.V.60 - 150%
Czynnik VIIVII65 - 135%
Czas trombinyTV, TT-5, TT10-20 sekund
Stężenie fibrynogenuFIB, RECOMBIPL-FIB, FIB.CLAUSS2 - 5 g / l
Stężenie rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomerRFMK3,36 - 4,0 mg / 100 ml osocza
Toczeń antykoagulantBrak skrótówJest nieobecny
D-dimeryBrak skrótówKobiety i mężczyźni niebędący w ciąży - mniej niż 0,79 mg / l
I trymestr ciąży - do 1,1 mg / l
II trymestr ciąży - do 2,1 mg / l
III trymestr ciąży - do 2,81 mg / l
Białko C.Brak skrótów70-140% lub 2,82 - 5,65 mg / l
Białko S.Brak skrótów67 - 140 jednostek / ml
Antytrombina IIIBrak skrótów70 - 120%

Tabela pokazuje średnie normy dla każdego wskaźnika koagulogramu. Jednak każde laboratorium może mieć własne standardy, biorąc pod uwagę zastosowane odczynniki i cechy systemu krzepnięcia krwi osób mieszkających w okolicy. Dlatego zaleca się, aby w celu oceny każdego parametru koagulogramu przyjąć wartości norm.

Dekodowanie koagulogramu

Czas krzepnięcia Lee White'a

Czas rekalcyfikacji plazmy (GRP)

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP)

Aktywowany czas rekalcyfikacji (ABP) odzwierciedla to samo, co wskaźnik „czasu rekalcyfikacji osocza”, ale różni się od niego jedynie sposobem prowadzenia badania.

Jeśli ABP lub GRP jest poniżej normy, oznacza to tendencję do zakrzepicy. Jeśli ABP lub GRP jest wyższy niż normalnie, oznacza to niebezpieczeństwo ciężkiego krwawienia, nawet przy niewielkim uszkodzeniu integralności tkanek. Zwykle przedłużenie ABP lub GRP występuje z powodu niskiej liczby płytek krwi we krwi, wprowadzenia heparyny, a także na tle oparzeń, urazów i wstrząsów.

Czas częściowej tromboplastyny ​​aktywowanej (APTT, APTT, ARTT)

Czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji (APTT, APTT, ARTT) odzwierciedla szybkość całej pierwszej fazy krzepnięcia krwi.

Wydłużenie APTT jest charakterystyczne dla następujących chorób:

  • Hemofilia A i B;
  • Choroba von Willebranda;
  • Niedobór czynników krzepnięcia (II, V, VII, VIII, IX, X, XI, XII);
  • Wrodzony niedobór prekalikreiny i kininy;
  • Podawanie heparyny lub streptokinazy;
  • Przyjmowanie antykoagulantów (warfaryna, sinkumaryna itp.);
  • Niedobór witaminy K.
  • Niski fibrynogen we krwi;
  • Choroba wątroby
  • II i III fazy DIC;
  • Stan po przetoczeniu dużej objętości krwi;
  • Obecność antykoagulantu toczniowego we krwi;
  • Zespół antyfosfolipidowy;
  • Przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • Toczeń rumieniowaty układowy;
  • Choroby tkanki łącznej.

Skrócenie APTT występuje w następujących chorobach i stanach:
  • Przerzuty nowotworów złośliwych;
  • Ostra utrata krwi;
  • Początkowy etap DIC.

Aktywność wszystkich czynników krzepnięcia (II, V, VII, VIII, IX, X, XI, XII)

Czas protrombinowy (PV, RT, rekombinacja RT)

Czas protrombinowy (PV, RT, rekombinacja RT) odzwierciedla szybkość aktywacji wewnętrznej ścieżki układu krzepnięcia. Faktem jest, że proces krzepnięcia krwi może być uruchamiany wewnętrzną lub zewnętrzną ścieżką. Zewnętrzna ścieżka aktywacji jest uruchamiana, gdy uszkodzenie naczyń krwionośnych na zewnątrz następuje w wyniku urazu, takiego jak skaleczenie, zadrapanie, ugryzienie itp. Wewnętrzny szlak aktywacji układu krzepnięcia krwi działa, gdy doszło do uszkodzenia ściany naczynia krwionośnego od wewnątrz, na przykład przez jakiekolwiek drobnoustroje, przeciwciała lub substancje toksyczne krążące we krwi.

Czas protrombiny odzwierciedla zatem bardzo ważne zjawisko fizjologiczne - szybkość aktywacji wewnętrznego szlaku krzepnięcia krwi, który jest odpowiedzialny za tworzenie się skrzepów krwi i „łatanie” dziur w naczyniach krwionośnych powstałych z powodu negatywnego wpływu substancji krążących we krwi.

Wydłużenie czasu protrombiny powyżej normy wskazuje na następujące choroby:

  • Przyjmowanie antykoagulantów (warfaryna, tromboass itp.);
  • Podawanie heparyny;
  • Wrodzony lub nabyty niedobór czynników krzepnięcia II, V, VII, X;
  • Niedobór witaminy K.
  • Zespół DIC w początkowej fazie;
  • Skaza krwotoczna u noworodków;
  • Choroba wątroby
  • Zwężenie dróg żółciowych;
  • Upośledzone wchłanianie i trawienie tłuszczów w jelitach (świerk, celiakia, biegunka);
  • Zespół Zollingera-Ellisona;
  • Niedobór fibrynogenu we krwi.

Skrócenie czasu protrombiny poniżej normy wskazuje na następujące choroby:
  • Niewłaściwe pobieranie krwi przez centralny cewnik;
  • Wysoki lub niski hematokryt;
  • Długotrwałe przechowywanie osocza krwi w lodówce w temperaturze + 4 o C;
  • Zwiększone stężenie antytrombiny III;
  • Ciąża;
  • DIC;
  • Aktywacja układu przeciwkrzepliwego.

Indeks protrombiny (PTI)

Międzynarodowy znormalizowany związek (INR)

Międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) jest, podobnie jak IPT, wskaźnikiem obliczonym na podstawie czasu protrombiny, a także odzwierciedla szybkość aktywacji wewnętrznego szlaku krzepnięcia krwi.

Wzrost INR powyżej normy występuje w tych samych warunkach, co wydłużenie czasu protrombiny. Niższe INR poniżej normy występuje w tych samych warunkach, co skrócenie czasu protrombiny.

Protrombina Duke'a

Według Duke'a protrombina jest, podobnie jak PTI i INR, wskaźnikiem obliczonym na podstawie czasu protrombiny, a także odzwierciedlającym szybkość aktywacji wewnętrznego krzepnięcia krwi.

Wzrost odsetka protrombiny według Duke'a powyżej normy występuje w tych samych warunkach, co skrócenie czasu protrombiny. Zmniejszenie odsetka protrombiny według Duke'a poniżej normy występuje w tych samych warunkach, co wydłużenie czasu protrombiny.

Zatem czas protrombiny, wskaźnik protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany i protrombina Duke'a są parametrami odzwierciedlającymi ten sam efekt fizjologiczny, a mianowicie szybkość aktywacji wewnętrznego szlaku krzepnięcia krwi. Parametry te różnią się między sobą tylko sposobem wyrażania i obliczania, a zatem są całkowicie zamienne.

Jednak tradycyjnie zdarza się, że w niektórych sytuacjach zwykle ocenia się szybkość aktywacji wewnętrznego szlaku krzepnięcia krwi przez IPT, w innych przez INR, a trzeci przez Duke'a, czwarty według czasu protrombinowego. Co więcej, PTI i protrombina według Duke'a w% prawie zawsze wykluczają się wzajemnie, to znaczy laboratorium określa albo pierwszy, albo drugi parametr. A jeśli w wynikach analizy występuje IPI, protrombinę według Duke'a można pominąć i odpowiednio odwrotnie.

PTI i protrombina według Duke'a są obliczane w koagulogramach diagnostycznych, które ludzie przechodzą przed operacją, podczas rutynowych badań lub badań pod kątem jakichkolwiek objawów. INR oblicza się podczas kontroli i wyboru dawki antykoagulantów (aspiryna, warfaryna, trombostop itp.). Czas protrombinowy jest z reguły wskazany w koagulogramach niezbędnych do wykrycia chorób układu krzepnięcia krwi.

Czas trombiny (telewizja, TT)

Czas trombiny (TB, TT) odzwierciedla szybkość przejścia fibrynogenu do włókien fibryny, które utrzymują przylegające płytki w rejonie otworu w ścianie naczynia. W związku z tym czas trombiny odzwierciedla szybkość przepływu ostatniej trzeciej fazy krzepnięcia krwi.

Wydłużenie czasu trombiny odzwierciedla zmniejszenie krzepliwości krwi i obserwuje się je w następujących warunkach:

  • Niedobór fibrynogenu o różnym nasileniu;
  • DIC;
  • Szpiczak mnogi;
  • Ciężka choroba wątroby;
  • Mocznica (zwiększone stężenie mocznika we krwi);
  • Obecność we krwi produktów rozpadu fibryny lub fibrynogenu (D-dimery, RFMC).

Skrócenie czasu trombiny odzwierciedla nadmierne krzepnięcie krwi i jest ustalone w następujących chorobach:
  • Zastosowanie heparyny;
  • Pierwszy etap DIC.

Stężenie fibrynogenu (fibrynogen, Fib)

Rozpuszczalne kompleksy fibrynowo-monomeryczne (RFMC)

Toczeń antykoagulant

D-dimery

D-dimery to małe białka, które są cząsteczkami zepsutych nici fibrynowych. Zwykle D-dimery są zawsze obecne we krwi w niewielkiej ilości, ponieważ powstają po zniszczeniu już niepotrzebnych zakrzepów krwi. Wzrost liczby D-dimerów wskazuje, że krzepnięcie krwi jest zbyt intensywne, co powoduje dużą liczbę niepotrzebnych zakrzepów w naczyniach, które powodują zakrzepicę, zatorowość i ich powikłania.

Wzrost poziomu D-dimerów we krwi rozwija się przy następujących chorobach:

  • Zespół DIC (pierwsza faza);
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Zakrzepica tętnicza lub żylna;
  • Posocznica;
  • Choroba zakaźna;
  • Niewydolność nerek;
  • Niewydolność wątroby;
  • Ostre lub przewlekłe choroby zapalne;
  • Gestosis podczas ciąży;
  • Duże krwiaki;
  • Obecność czynnika reumatoidalnego we krwi;
  • Stan po operacji;
  • Wiek powyżej 80 lat;
  • Nowotwory złośliwe o dowolnej lokalizacji;
  • Zastosowanie tkankowego aktywatora plazminogenu.

Białko C.

Antytrombina III

Antytrombina III jest białkiem, które ma takie same funkcje jak białko C. Jednak antytrombina III stanowi około 75% całkowitej aktywności układu przeciwkrzepliwego. Oznacza to, że funkcjonowanie układu przeciwkrzepliwego w 2/3 jest zapewnione przez to konkretne białko.

Wzrost stężenia antytrombiny III we krwi rozwija się w następujących warunkach:

  • Ostre zapalenie wątroby;
  • Zastój żółci;
  • Niedobór witaminy K.
  • Ostre zapalenie trzustki;
  • Miesiączka;
  • Odbiór warfaryny;
  • Biorąc sterydy anaboliczne;
  • Długotrwałe lub ciężkie procesy zapalne;
  • Stan po przeszczepie nerki;
  • Podwyższony poziom bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia);
  • Przyjmowanie leków krzepnięcia krwi.

Spadek stężenia antytrombiny III obserwuje się w przypadku następujących chorób:
  • Wrodzony niedobór antytrombiny III;
  • Stan po przeszczepie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Niewydolność wątroby;
  • Zakrzepica żył głębokich;
  • DIC;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Zatorowość płucna;
  • Ciężkie choroby zapalne narządów i układów;
  • Zastosowanie heparyny w dużych dawkach bez monitorowania wskaźników krzepnięcia krwi;
  • Zastosowanie L-asparaginazy w leczeniu gestozy ciąży;
  • Trzeci trymestr ciąży (27–40 tygodni ciąży włącznie);
  • Przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Białko S.

Odszyfrowanie koagulogramu podczas ciąży

Podczas ciąży objętość krążącej krwi u kobiety wzrasta o 20-30%. Jest to konieczne, aby ukształtować krążenie krwi płodu i łożyska. Oznacza to, że w czasie ciąży konieczne jest wykonywanie funkcji dopływu krwi dwóch różnych organizmów jednocześnie - matki i płodu, przydzielając każdemu z nich pewną ilość krwi. Wynika to z konieczności przydzielenia płodowi niezbędnej ilości krwi - jej całkowitej ilości w ciele kobiety.

W związku z takim wzrostem objętości krążącej krwi u różnych kobiet w ciąży wzrasta także zawartość różnych substancji w układzie krzepnięcia i antykoagulacji. W końcu ciało kobiety musi dostarczyć substancje niezbędne do funkcjonowania systemów krzepnięcia i antykoagulacji, zarówno siebie, jak i płodu. I dlatego podczas ciąży zawsze występuje wzrost zawartości wszystkich składników układów krzepnięcia i antykoagulacji, a jednocześnie wzrost ich aktywności. To z kolei oznacza, że ​​aktywność i zawartość wszystkich parametrów koagulogramu wzrasta o 15-30%, co jest normą dla ciąży.

W praktyce oznacza to, że normy koagulogramu kobiety w ciąży znacznie różnią się od norm dla innych dorosłych. Tak więc normalne wartości następujących parametrów w czasie ciąży są mniejsze lub większe niż zwykle o 15-30%:

  • Czas krzepnięcia Lee-White'a - 8-10 sekund w silikonowej probówce i 3,5 - 5 sekund w szklanej probówce;
  • Czas rekalcyfikacji osocza - 45 - 90 sekund;
  • Aktywowany czas rekalcyfikacji - 35-60 sekund;
  • Aktywowany częściowy (częściowy) czas tromboplastyny ​​- 17–21 sekund dla odczynników Renam i 22–36 sekund dla zestawów standardowych technologii;
  • Międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) - 0,65 - 1,1;
  • Czas protrombinowy - 9–12 sekund;
  • Protrombina w% według Duke'a - 80-150%;
  • Wskaźnik protrombiny - 0,7 - 1,1;
  • Czas trombiny - 12–25 sekund;
  • Stężenie fibrynogenu wynosi 3-6 g / l;
  • Rozpuszczalne kompleksy fibryno-monomeryczne do 10 mg / 100 ml;
  • Toczeń antykoagulant - nieobecny;
  • D-dimery - I trymestr ciąży - do 1,1 mg / l; II trymestr ciąży - do 2,1 mg / l; III trymestr ciąży - do 2,81 mg / l;
  • Białko C - 85-170% lub 3,1 - 7,1 mg / l;
  • Białko S - 80 - 165;
  • Antytrombina III - 85-150%.

Zużycie protrombiny i aktywność czynników krzepnięcia może również wzrosnąć o 15-30% w stosunku do normy dla dorosłych mężczyzn i kobiet niebędących w ciąży. Jeśli wyniki analiz koagulogramu mieszczą się w powyższych granicach, oznacza to normalne funkcjonowanie układu krzepnięcia i antykoagulacji u kobiety w ciąży. Oznacza to, że przyszła matka nie musi się o nic martwić, ponieważ przepływ krwi przez naczynia zarówno jej, jak i płodu jest normalny.

Jednak wskaźniki analizy nie zawsze pasują do normy, a w tym przypadku kobiety chcą zrozumieć, co to znaczy, odszyfrować koagulogram. Ogólnie rzecz biorąc, aby odszyfrować koagulogram podczas ciąży, musisz wiedzieć, dlaczego ta analiza jest konieczna i jakie procesy w ciele kobiety odzwierciedla. W końcu koagulogram ciążowy nie jest wykonywany w celu zidentyfikowania chorób jakichkolwiek narządów i układów, ale w celu oceny ryzyka zakrzepicy lub, odwrotnie, krwawienia, które mogą być śmiertelne dla płodu i samej kobiety, wywołując przerwanie łożyska lub ataki serca, poronienia, śmierć płodu, gestozę itp.

Dlatego w rzeczywistości koagulogram podczas ciąży jest przewidziany do wczesnego wykrywania zagrożenia przerwaniem łożyska, gestozą, zespołem antyfosfolipidowym, ukrytym DIC i zakrzepicą. Koagulogram nie ma już żadnych funkcji. Te patologie należy wykryć na wczesnym etapie i należy przeprowadzić niezbędną terapię, ponieważ w przypadku jej braku mogą one prowadzić w najlepszym wypadku do utraty ciąży, aw najgorszym przypadku do śmierci samej kobiety.

Tak więc, jeśli kobieta w ciąży ma ukryte zagrożenie pęknięciem łożyska, gestozą, DIC lub zakrzepicą, wówczas wskaźniki koagulogramu będą się różnić w następujących ramach:

  • Zmniejszenie poziomu antytrombiny III do 65% lub mniej z powodu nadmiernego spożycia;
  • Zwiększone stężenie D-dimerów powyżej normy dla wieku ciążowego;
  • Wzrost stężenia RFMC ponad 4 razy w stosunku do normy (powyżej 15 mg / l);
  • Skrócenie czasu trombiny poniżej 11 sekund (pierwsza faza DIC);
  • Wydłużenie czasu trombiny o ponad 26 sekund (rozwinięta faza zespołu DIC, która wymaga pilnej interwencji medycznej);
  • Zmniejszenie ilości fibrynogenu poniżej 3 g / l;
  • Wydłużenie czasu protrombinowego, wzrost IPT i INR (początkowy etap DIC);
  • Zmniejszenie protrombiny Duke'a o mniej niż 70% (początkowy etap DIC);
  • Wydłużenie APTT jest większe niż normalne;
  • Obecność antykoagulantu tocznia.

Jeśli w koagulogramie kobiety w ciąży jeden lub dwa wskaźniki mają wartości, które pasują do powyższych patologicznych ram, nie oznacza to, że grozi jej przerwanie łożyska, DIC itp. To tylko wskazuje, że układ krzepnięcia kobiety pracuje obecnie w określonym trybie, którego potrzebuje. Pamiętaj, że w naprawdę poważnych warunkach, dla wczesnego wykrycia, które tworzą koagulogram, dosłownie wszystkie jego wskaźniki okazują się nieprawidłowe. Oznacza to, że jeśli w koagulogramie 1-2 wskaźniki są nieprawidłowe, oznacza to normalny przebieg kompensacyjnych mechanizmów adaptacyjnych i brak poważnej patologii. I tylko wtedy, gdy wszystkie wskaźniki są w jakiś sposób nienormalne, oznacza to poważną patologię, którą należy leczyć. W rzeczywistości jest to główne dekodowanie koagulogramu kobiety w ciąży.

Autor: Nasedkina A.K. Specjalista ds. Badań biomedycznych.