Objawy choroby niedokrwiennej serca

Choroba wieńcowa (CHD) to grupa patologii serca, które opierają się przede wszystkim na niedopasowaniu między ilością tlenu potrzebną do płynnego i pełnego przepływu mięśnia sercowego a ilością dostarczanego tlenu. We wszystkich postaciach choroby niedokrwiennej dochodzi do naruszenia dopływu krwi do mięśnia sercowego na tle skurczu lub zmian w świetle tętnic wieńcowych.

Obecnie około 6–15% populacji różnych krajów cierpi na choroby wieńcowe na świecie. Ta patologia jest pierwszą na liście przyczyn śmierci mieszkańców planety. Odpowiada za około 35% zgonów z powodu chorób układu krążenia..

Czynniki ryzyka IHD

Aby uzyskać chorobę niedokrwienną serca, wystarczy przepływ krwi w sercu, który nie zaspokoi jego potrzeb metabolicznych, w których gromadzą się niedotlenione produkty metaboliczne lub kurczliwość mięśnia sercowego znacznie się zmniejszy. Ryzyko uzyskania tego stanu jest tym wyższe, im węższe światło tętnic sercowych i mniej produktywna pojemność minutowa serca.

  • Mężczyźni (ze względu na cechy tła hormonalnego) częściej chorują na chorobę wieńcową niż kobiety, osoby starsze częściej cierpią na tę chorobę. Po menopauzie Ryzyko kobiet i mężczyzn jest wyrównane po wystąpieniu menopauzy..
  • Naruszenie metabolizmu lipidów (akumulacja LDL, obniżone HDL), prowadzące do miażdżycy tętnic wieńcowych - główne ryzyko w rozwoju niedokrwienia serca.
  • Nadciśnienie tętnicze, zespół metaboliczny, cukrzyca, otyłość brzuszna zwiększają ryzyko wystąpienia IHD.
  • Palacze i osoby nadużywające alkoholu częściej cierpią na niedokrwienie mięśnia sercowego.
  • Siedzący tryb życia jest również uważany za czynnik ryzyka..

Opcje rozwoju CHD

  • Dławica piersiowa - występuje dławica piersiowa (występująca po raz pierwszy lub stabilna), niestabilna dusznica bolesna, dusznica naczynioruchowa
  • Nagła śmierć wieńcowa
  • Zawał mięśnia sercowego
  • Kardioskleroza pozawałowa
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Niewydolność serca

Jakie są bóle wieńcowej choroby serca?

Jest to najbardziej charakterystyczna manifestacja całej grupy chorób. Ból powstaje w odpowiedzi tkanek na nagromadzenie niedostatecznie utlenionych produktów przemiany materii i uruchomienie kaskady mediatorów zapalnych. Klasyczną wersją bólu w chorobie wieńcowej jest atak dusznicy bolesnej. Czas trwania ataku bólu ze stabilną dusznicą bolesną nie przekracza piętnastu minut. Ból o charakterze ściskającym, rzadziej uciążliwym występuje w projekcji serca (ból w lewej połowie klatki piersiowej) lub za mostkiem (patrz przyczyny bólu w sercu).

Stabilna dławica piersiowa

Początek bólu ze stabilną dusznicą bolesną związany jest z:

  • wysiłek fizyczny, to znaczy ból występuje podczas wysiłku, a po jego zakończeniu stopniowo zanika
  • ból może być spowodowany paleniem tytoniu
  • stres psychoemocjonalny
  • epizod alkoholowy
  • czasami nawet wzrost temperatury
  • wyjście na mróz
  • lub przejadanie się

Intensywność bólu w dusznicy bolesnej waha się między średnią a dość intensywną, ale nie osiąga nieznośnego stopnia. Ból można podać w okolicę lewego łopatki i pod nim, w lewą rękę lub kilka palców lewej ręki, a także w odbiciu bólu serca w lewej połowie dolnej szczęki. Rzadkie napromieniowanie - w prawej ręce.

Ból można wyeliminować przez zaprzestanie aktywności fizycznej lub zażywanie nitrogliceryny w tabletkach, kroplach lub aerozolu (jeśli nie tolerujesz azotanów, możesz użyć Sydnopharm - Molsidomine w dawce 2 mg, to znaczy jednej tabletce). Czasami pełny ból zastępuje uczucie drętwienia w klatce piersiowej lub drętwienie małego palca i palca serdecznego lewej dłoni.

W przypadku stabilnej dusznicy bolesnej stosuje się klasyfikację, która zależy od częstotliwości napadów i warunków ich wystąpienia. W zależności od klasy wybierane są taktyki zarządzania chorobą i wsparcie lekowe.

  • 1 klasa funkcjonalna - napady z obciążeniami przekraczającymi zwykle intensywność lub czas trwania. Wysoka odporność na obciążenie.
  • Klasa 2 - Ból przy średnich normalnych obciążeniach (podczas chodzenia dalej niż 500 m, podczas wspinania się na jedno piętro). Wysokie ryzyko ataku na obciążenia niefizyczne.
  • Klasa 3 - Ograniczona aktywność fizyczna. Ból pojawia się podczas przejścia dalej niż 500 m, podczas wspinania się na jedno piętro.
  • Stopień 4 - Ataki są wywoływane przez minimalne obciążenie, codzienne sprawy i samoobsługa są ograniczone. Typowa dławica piersiowa i napady bólu podczas zmiany pozycji ciała (podczas leżenia w łóżku). Nie można przejść nawet 100 m.

Niestabilna dławica piersiowa

Postępująca dławica piersiowa - Niestabilna dławica piersiowa charakteryzuje się stałym spadkiem oporności na obciążenie i stałym spadkiem progu obciążenia, co wywołuje zespół bólowy. Jednocześnie wzrasta liczba ataków bólu na tydzień, dzień i ich nasilenie i czas trwania.

Dławica piersiowa spoczynkowa - Dławica piersiowa spoczynkowa jest również uważana za niestabilną, gdy nie ma wyraźnego związku między wystąpieniem ataku bólu a aktywnością fizyczną, atak bólu trwa dłużej niż 15 minut, ale nie prowadzi do martwicy mięśnia sercowego. Obejmuje to również ból dławicy piersiowej, który pojawił się po raz pierwszy lub po długim interwale międzypalcowym. W ciągu miesiąca ten wariant dusznicy bolesnej będzie uważany za pierwszą dusznicę bolesną. Ponieważ niestabilna dławica piersiowa jest wariantem pośrednim między stabilną dusznicą bolesną a zawałem mięśnia sercowego, każdy epizod wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, dodatkowej diagnostyki (EKG) i odpowiedniej terapii.

Wariant dławicy piersiowej na tle skurczu wieńcowego (dławica Prinzmetala) również nie jest związany z aktywnością fizyczną i częściej powoduje ból we wczesnych godzinach porannych.

Po zawale - inny wariant niestabilnej dusznicy bolesnej, charakteryzujący się wznowieniem lub występowaniem napadów dusznicy bolesnej w okresie od 24 godzin do 8 tygodni po zawale mięśnia sercowego. Może to być spowodowane wczesną aktywnością fizyczną lub nieodpowiednim wsparciem narkotykowym..

Ostry zawał mięśnia sercowego

Głównym i najczęstszym objawem jest również zespół bólowy podobny do dusznicy bolesnej, ale charakteryzujący się większym nasileniem bólu (od ściskania i ściskania do pieczenia), a także czasem trwania i brakiem ulgi podczas przyjmowania azotanów. Dość często ból uzupełnia się:

  • strach przed śmiercią
  • objawy wegetatywne w postaci pocenia się, zawrotów głowy
  • nudności, wymioty, ból brzucha.

Te ostatnie są charakterystyczne dla brzusznej postaci zawału serca, który może wystąpić pod postacią problemów żołądkowo-jelitowych. Często zawał serca uzupełnia zapaść lub szok bólowy, w którym pacjent staje się blady, szary i zemdlał.

W mózgowym wariancie zawału serca zaburzenia krążenia mózgowego z utratą przytomności poprzedzają ból w klatce piersiowej.

Należy również wspomnieć o bezbolesnej postaci zawału mięśnia sercowego, w którym pacjent nie odczuwa bólu i czasami cierpi na martwicę mięśnia sercowego „na nogach”. Ten typ zawału serca jest często charakterystyczny dla osób starszych ze spontanicznym ostrym stwardnieniem naczyń krwionośnych serca i dla pacjentów pijących. W tym przypadku podświetlone są zaburzenia rytmu serca lub zapaść naczyniowa..

Diagnostyka różnicowa zawału serca:

  • Podstawą diagnostyki różnicowej ostrego zawału mięśnia sercowego i przedłużonej dławicy piersiowej (trwającej 20-30 minut) pozostaje EKG.
  • W warunkach domowych warto skupić się na skuteczności nitrogliceryny. Tak więc przy bólach ściskających w okolicy serca z promieniowaniem lub bez, możesz umieścić tabletkę nitrogliceryny pod językiem lub spryskać ją raz (Nitromint) lub użyć Molsidomine (Corvaton, Sidnofarm). Jeśli ból utrzymuje się w ciągu pięciu minut, procedurę powtarza się. Po odczekaniu kolejnych pięciu minut biorą trzecią pigułkę i wzywają karetkę pogotowia, ponieważ jest to już przewlekły atak dławicy piersiowej i prawdopodobnie zawał serca.

Atak serca to śmierć mięśnia sercowego na tle zakrzepicy (lub zwężenia) naczynia wieńcowego. Dlatego krew nie dostaje się do miejsca zakrzepu, a bólu nie można całkowicie zatrzymać przez redystrybucję krwi między warstwami mięśnia sercowego, co daje azotany. W przypadku zawału serca zespół bólowy usuwa tylko przeciwbólowe leki przeciwbólowe (połączenie leków przeciwbólowych i przeciwpsychotycznych).

Ból w zaburzeniach rytmu serca

Są one bardziej związane z charakterem zaburzeń i nasileniem zaburzeń krążenia w naczyniach wieńcowych (a zatem dostarczaniem tlenu do mięśnia sercowego).

  • Rzadkie pojedyncze dodatkowe skurcze są odczuwane jako niezwykłe bicie serca, a następnie jakby zamrożenie i dalsze przywrócenie zwykłych uderzeń serca.
  • Częste dodatkowe skurcze, podwójne (bigimenias) lub trzykrotne (trigimenias) mogą już powodować szwy, ciągnięcie, bóle, a nawet bóle ściskające. Ci ostatni zawsze mówią o zaburzeniach odżywiania mięśnia sercowego.
  • Napadowy tachykardia powoduje nie tylko zwiększenie częstości akcji serca i pulsu o ponad 100, ale także nieprzyjemny ból uciskowy za mostkiem lub w sercu.
  • Migotanie przedsionków powoduje nierównomierną i nagłą zmianę częstości akcji serca. Uczucie braku powietrza, ból w klatce piersiowej o charakterze tłoczącym lub zwężającym, strach przed śmiercią, zawroty głowy, może towarzyszyć utrata przytomności.

Często zaburzenia rytmu towarzyszą zawałowi serca i są jego powikłaniem. Dlatego każdy przedłużony atak dławicy piersiowej z towarzyszącymi zaburzeniami rytmu serca wymaga wezwania karetki pogotowia.

Oprócz zaburzeń rytmu w programie IHD mogą one występować w przypadku miokardiopatii, zapalenia mięśnia sercowego, chorób endokrynologicznych, odwodnienia. Jeśli pacjent ma mniej niż 30 lat, zawsze należy szukać alternatywnych przyczyn choroby niedokrwiennej serca. Dlatego w przypadku zaburzeń rytmu zawsze zaleca się monitorowanie EKG metodą Holtera, ECHO-CS. Ludziom w wieku powyżej 45 lat często przepisuje się dziś modny MRI..

Zastanawiając się nad zaburzeniami rytmu, warto zauważyć, że pojedyncze dodatkowe lub rzadkie dodatkowe (aż do 200 dziennie zgodnie z wynikami codziennego monitorowania EKG), pomimo mnóstwa nieprzyjemnych wrażeń, które im towarzyszą, nie wymagają leczenia farmakologicznego i nie zagrażają przepływowi krwi i zaburzeniom narządów oraz tkanki.

Duszność

Duszność jest objawem, który wydaje się brakiem powietrza, niemożnością wzięcia wystarczająco głębokiego pełnego oddechu. Ten rodzaj duszności nazywa się wdechową (w przeciwieństwie do duszności wydechowej z trudnościami w wydychaniu). Duszność zawsze wskazuje na stopień niewydolności serca..

  • Duszność jako odpowiednik dusznicy bolesnej jest często mylona z objawami niewydolności krążenia. Takiej zadyszce nie towarzyszy rzeczywiste skrócenie czynności oddechowej. Zatrzymuje się w eliminacji czynników wywołujących atak dławicy piersiowej, na które nitrogliceryna może mieć wpływ..
  • Duszność z zawałem mięśnia sercowego jest konsekwencją ostrych zaburzeń krążenia. Martwy odcinek mięśnia sercowego zmniejsza zdolność mięśnia sercowego do kurczenia się i wypychania krwi, która zastyga w płucach. Osocze przepływa do tkanki płucnej, a obrzęk płuc rozwija się zgodnie z typem śródmiąższowym lub pęcherzykowym. Oprócz uczucia braku powietrza i duszności pojawia się ochrypły oddech, który bulgota i słychać z daleka, w biciu serca, zimny pot. W przypadku obrzęku pęcherzyków płucnych z ust pojawia się znaczna ilość różowawej piany.
  • Ostra niewydolność serca - jeśli na tle przedłużonego ataku silnego bólu w klatce piersiowej, oprócz duszności i uczucia braku powietrza, żyły szyi są napompowane, trójkąt nosowo-wargowy zmienia kolor na niebieski, pojawia się zmarszczka w nadbrzuszu - prawdopodobnie jest to powikłanie zawału serca, takie jak ostra niewydolność prawej komory.
  • Przewlekła niewydolność serca objawia się dusznością ze słabością prawego serca. Jednocześnie duszność łączy się z epizodami kaszlu z plwociną. Pacjent musi spać na wyższej poduszce, a nawet zajmować wymuszoną pozycję siedzącą. Pacjenci mają bladoniebieską skórę, niebieskawe opuszki palców, trójkąt nosowo-wargowy. Duszność można zastąpić epizodem uduszenia.

Obrzęk

Również oznaka ostrej lub przewlekłej niewydolności serca. Ostre występują z zawałem serca, przewlekle - z zaburzeniami rytmu serca, po zawale serca. Najbardziej typowy obrzęk ze stagnacją w dużym kręgu krążenia krwi na tle osłabienia lewej komory serca.

  • Najpierw pojawiają się pasty stóp, które są zastępowane obrzękiem setek i nóg oraz postępem procesu i bioder.
  • W przyszłości narządy płciowe puchną, przednia ściana brzucha. Może również rozwinąć się masywny obrzęk zwany anasarca..
  • Szybki wzrost masy ciała (codziennie) wskazuje na ukryty obrzęk zlokalizowany w tkance tłuszczowej narządów wewnętrznych.
  • Obrzęk nerek prowadzi do zmniejszenia wydalanego moczu.
  • Wątroba na tle obrzęku staje się duża i gęsta, wystaje spod łuku żeńskiego i może boleć pod wpływem stresu.
  • Obrzęk nasila się po południu, trudno jest odizolować leczenie lekami moczopędnymi.
  • Zwiększenie zastoju krwi może powodować trudności w krążeniu mózgowym, co prowadzi do zaburzeń pamięci, myślenia i zaburzeń snu.

Niewydolność serca jest podzielona na klasy funkcjonalne, które pozwalają nam ocenić odporność na stres, wybrać terapię i dokonać prognozy na przyszłość..

  • 1 klasa funkcjonalna pozwala tolerować pełną ilość zwykłych obciążeń, zwiększone obciążenie objawia się dusznością.
  • Stopień 2 daje duszność lub kołatanie serca tylko podczas wysiłku (bez objawów w spoczynku).
  • Stopień 3 - pojawienie się objawów przy minimalnych obciążeniach i ich brak w spoczynku.
  • Stopień 4 daje same objawy.

Świadome zaburzenia w IHD

Wynoszą one od:

  • lekkie zawroty głowy i ciemnienie w oczach (różne formy arytmii i przewlekłe ataki serca)
  • ciężkie zaburzenia naczyniowo-mózgowe (niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego) z utratą przytomności.

Im mniejsza frakcja wyrzutowa lewej komory, tym dłuższy głód tlenu w mózgu, tym gorszy jego stan i gorsze rokowanie. Przy ciśnieniu skurczowym poniżej 60 mmHg normalne dopływ tlenu do mózgu ustaje, a osoba traci przytomność.

Różne zaburzenia rytmu (zespół osłabienia węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zespół Wolfa-Parkinsona-White'a) mogą powodować omdlenia.

Interesujących faktów warto zauważyć, że fascynacja nitrogliceryną bez wskazań i jej zastosowanie w bólu przy mostku może prowadzić do omdlenia związanego z lekami, a także powodować silne bóle głowy (które te „rdzenie” usuwają za pomocą validolu).

Oprócz zaburzeń świadomości niedokrwieniu kory towarzyszy:

  • zaburzenia snu (trudności z zasypianiem, niewystarczająca głębokość snu. wczesne budzenie)
  • problemy z nauką
  • zaburzenia psychiczne, z których najbardziej uderzające jest nieodparte poczucie lęku występujące przy ostrym zawale mięśnia sercowego lub ataku migotania przedsionków.

Śmierć kliniczną z nagłą śmiercią wieńcową, która, jeśli resuscytacja się nie powiedzie, może prowadzić do śmierci biologicznej, można uznać za śmiertelne zaburzenie świadomości..

Tak więc objawy choroby niedokrwiennej serca są różnorodne, ale nie są unikalne dla jej różnych postaci. Dlatego tak ważne jest, aby skontaktować się z kardiologiem podczas ich rozwoju w celu uzyskania bardziej szczegółowej diagnozy, a przy opracowywaniu stanów zagrażających życiu natychmiast wezwać karetkę pogotowia.

Cechy choroby niedokrwiennej serca: co jest niebezpieczne, objawy, jak leczyć patologię

Z tego artykułu poznasz cechy choroby niedokrwiennej serca, rodzaje chorób, czynniki ryzyka, przyczyny rozwoju, niebezpieczeństwo patologii, objawy, leczenie i funkcje zapobiegawcze.

Co to jest choroba niedokrwienna serca

Choroba wieńcowa (CHD) to odwracalne (funkcjonalne) lub nieodwracalne (organiczne) uszkodzenie mięśnia sercowego z powodu niewystarczającego dopływu krwi do narządu lub jego całkowitej nieobecności. Istotą jest patologia tętnic wieńcowych.

IHD jest jednym z najpoważniejszych problemów kardiologii i medycyny w ogóle, ponieważ od dziesięcioleci jest główną przyczyną zgonów na świecie (ponad 70% wszystkich przypadków). Ostry zawał mięśnia sercowego w UE, udar stanowi do 90% wszystkich patologii naczyń i serca.

Choroba jest związana z płcią. Cierpcie więcej mężczyzn w wieku produkcyjnym. Wyjaśnia to pewna ochrona hormonalna kobiecego ciała przez hormony płciowe, które zapobiegają rozwojowi miażdżycy. Jednak w okresie menopauzy bariera ta znika, ryzyko rozwoju choroby niedokrwiennej serca natychmiast wzrasta. Ale nadal stosunek ten wynosi 50/30 na korzyść mężczyzn. W Federacji Rosyjskiej co roku zgłaszanych jest około 700 000 zgonów z powodu różnych form niedokrwienia serca. Szczególny niepokój budzi wzrost nagłego zatrzymania krążenia wśród pozornego dobrego samopoczucia.

Patogeneza rozwoju choroby niedokrwiennej wiąże się z brakiem równowagi między dopływem krwi niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego a rzeczywistym przepływem krwi w wieńcach. Przyczyny choroby niedokrwiennej serca mogą być bardzo różne, ale niedobór przepływu krwi jest szczególnie zauważalny przy uszkodzeniu tętnic zaopatrzeniowych z miażdżycą na tle gwałtownego wzrostu zapotrzebowania serca na białka, tłuszcze, węglowodany i zaopatrzenie w tlen, niezbędne dla prawidłowego metabolizmu.

Rodzaje chorób

IHD, w przeciwieństwie do innych chorób, to cała grupa patologii z ogromną liczbą objawów, które korelują z przyczyną choroby. Co więcej, różne rodzaje choroby niedokrwiennej serca spontanicznie przechodzą od jednego do drugiego, co stwarza duże trudności w diagnozie i odpowiedniej terapii. W praktyce rozróżnia się dwie zasadniczo różne formy IHD:

  • ostre niedokrwienie mięśnia sercowego - najczęstsza przyczyna piorunującej śmierci;
  • przewlekła choroba niedokrwienna serca, która jest połączona z dyskomfortem śródmiąższowym, zaburzeniami rytmu serca, innymi negatywnymi objawami, które istnieją przez długi czas.

Istnieje bardziej złożona, szczegółowa klasyfikacja choroby..

Klasyfikacja

Trudno jest określić konkretne nozologiczne formy niedokrwienia serca, ponieważ główny powód jest powszechny, a objawy kliniczne są bardzo różne. WHO zaleca systematyzację CHD w następujący sposób:

  1. Pierwotne zatrzymanie akcji serca lub natychmiastowa śmierć wieńcowa jest nieprzewidywalnym stanem patologicznym, prawdopodobnie spowodowanym niestabilnością elektryczną mięśnia sercowego, która występuje w ciągu 6 godzin po zawale serca przed świadkami. Istnieją dwa wyniki - skuteczne działania resuscytacyjne lub śmiertelny, niekontrolowany scenariusz.
  2. Dławica wysiłkowa: stabilna (podzielona na klasy funkcjonalne - od I do IV) i niestabilna (występująca po raz pierwszy, po operacji, po zawale serca, stale postępująca) jest kolejną postacią choroby wieńcowej.
  3. Niedokrwienie serca bez bólu (zdiagnozowane przypadkowo z instrumentalnym badaniem pacjenta).
  4. Zawał mięśnia sercowego: przezścienny (duży ogniskowy) i mały ogniskowy (lokalny). Esencja - martwica tkanek spowodowana brakiem lub niedostatecznym odżywianiem i zaopatrzeniem w tlen.
  5. Kardioskleroza pozawałowa, która rozwija się na tle zastąpienia włókien mięśniowych tkanką łączną, co narusza kurczliwość mięśnia sercowego - postaci przewlekłej choroby niedokrwiennej serca.
  6. LDC: arytmie, tachykardia, tachysystole, bradykardia, dodatkowe skurcze, migotanie, migotanie - prekursory dusznicy bolesnej lub zawału serca.
  7. Niewydolność serca: ostra i przewlekła, od I do IV stadium - wynik niedożywienia serca wieńcowego.
  8. Specjalne formy dusznicy bolesnej: zespół X, oporna na leczenie, spontaniczna dusznica bolesna (naczyniowo-spastyczna, wariant, Prinzmetal).

Przyczyny i czynniki ryzyka

Jeśli przepływ krwi jest ograniczony do 75%, dławica piersiowa rozwija się, z całkowitym zamknięciem, zatrzymanie akcji serca. Przyczynami IHD może być skurcz sercowo-naczyniowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, skurcz tętnic wieńcowych.

Oprócz przyczyn występowania choroby wieńcowej ważną rolę odgrywają czynniki wywołujące chorobę, które warunkowo dzielą się na dwie grupy: wyeliminowane lub nie wyeliminowane w żaden sposób. Te ostatnie obejmują rasę, dziedziczne predyspozycje, płeć.

W Afryce niedokrwienie serca jest znacznie mniej dotknięte na różne sposoby niż na przykład w UE i USA. W rodzinie, w której zgony nastąpiły w pobliżu zawału serca do 55 lat, ryzyko ponownego wystąpienia sytuacji jest znaczne.

Czynniki, które można wyeliminować, aby zatrzymać postęp choroby niedokrwiennej serca, obejmują:

  • ciągłe objadanie się, nadwaga, otyłość w różnym stopniu;
  • niezrównoważona dieta z nadmiarem węglowodanów i tłuszczów jest aterogennym profilem pokarmowym powszechnym w środkowej Rosji, na północy kraju, na Uralu i na Dalekim Wschodzie.
  • hipodynamia (u mężczyzn w wieku poniżej 40-50 lat zaangażowanych w pracę umysłową IHD występuje 5 razy częściej, a także u sportowców, którzy ukończyli zajęcia sportowe;
  • nadużywanie papierosów, alkoholu (zaburzenia naczyniowe z powodu zatrucia nikotyną);
  • cukrzyca obu typów (zawał serca - główna przyczyna śmierci cukrzyków);
  • stres, mentalne, emocjonalne przeciążenie: serce pracuje szybciej, ciśnienie w naczyniach wzrasta, a dostarczanie tlenu, witamin do serca spada;
  • nadciśnienie tętnicze wywołuje chorobę niedokrwienną serca - przerost lewej komory na tle nadciśnienia jest najbardziej prawdopodobną przyczyną śmierci w niedokrwieniu serca;
  • zmiana lepkości krwi wywołuje zakrzepicę, zablokowanie tętnic wieńcowych, martwicę mięśnia sercowego.

Połączenie kilku czynników tła w czasie przyczynia się do głównych przyczyn IHD.

Objawy IHD

Takie prekursory patologii obejmują:

  • nieprzyjemne odczucia za mostkiem: mrowienie, dyskomfort, przejściowe drobne bóle związane z wysiłkiem, zmęczeniem, wiekiem, ale nie są uważane za moment ostrzegawczy przed patologią;
  • zmęczenie, które staje się chroniczne. Osoba wstaje, nie wracając do siebie z dnia na dzień, rano czuje się przytłoczona, źle się czuje, ale uważa, że ​​jest to norma: pogoda, słaby sen, przeziębienia;
  • duszność podczas ćwiczeń, zanikająca po krótkim odpoczynku;
  • choroba wieńcowa - może objawiać się jako arytmia, nagła, krótkotrwała, bez konsekwencji, którą uważam również za normę wieku po przepracowaniu, praca w domu;
  • prekursorami choroby wieńcowej są ataki zawrotów głowy, zawrotów głowy, omdlenia;
  • objawy choroby niedokrwiennej serca - zgaga lub kolka w żołądku.

Każdy z tych nieprzyjemnych objawów, a tym bardziej ich połączenie jest powodem do konsultacji z kardiologiem.

Natura bólu

Wraz z rozwojem choroby niedokrwiennej serca warto zwrócić uwagę nie tylko na objawy choroby niedokrwiennej, ale także na charakter bólu za mostkiem, którego przyczyną jest podrażnienie receptorów kończących nerw przez toksyny powstałe w mięśniu sercowym z powodu niedotlenienia mięśnia sercowego. Czynnikami wywołującymi tę sytuację mogą być stres lub aktywność fizyczna..

Bóle serca, które zaczęły się w spoczynku, z wysiłkiem, tylko nasilają się. Możliwe napromieniowanie lewej ręki, ramienia, łopatki, szyi. Intensywność ataku jest indywidualna od 30 sekund do 10 minut. Ból serca jest zawsze zatrzymywany przez nitroglicerynę.

Ból brzucha jest rzadko postrzegany jako serce. Ale u mężczyzn pierwsze znaki zwykle dają właśnie taką lokalizację. Inną cechą kardialgii jest ich początek głównie rano.

Różnice płci

Objawy choroby wieńcowej u mężczyzn i kobiet nie różnią się ze względu na płeć, zależą tylko od postaci IHD: duszność, arytmia, kardialgia są charakterystyczne dla obu płci. Istnieją jednak cechy płci związane z wiekiem.

U mężczyzn objawy kliniczne po raz pierwszy wykrywa się po 55. roku życia, u kobiet po 65. Pierwszymi objawami klinicznymi choroby wieńcowej u mężczyzn są AMI (ostry zawał mięśnia sercowego), au kobiet dławica piersiowa. Co więcej, jedna z jej odmian - forma X występuje tylko u kobiet. Płeć i cechy wieku są związane z estrogenną ochroną kobiecego ciała. Ponadto kobiety są bardziej podatne na histerię, więc często doświadczają ataków paniki, kardiofobii. Innymi słowy, kobiety wymagają dokładniejszej diagnozy patologii..

Główne objawy choroby niedokrwiennej serca przejawiają się w 9 ostrych i przewlekłych wariantach przebiegu choroby. W każdym przypadku - własne objawy, przedstawione w tabeli.

Objaw choroby niedokrwiennej sercaCharakterystyka objawów klinicznych
Nagłe zatrzymanie akcji serca (śmierć wieńcowa)Osoba natychmiast traci przytomność, prekursory są praktycznie nieobecne, rzadko zauważa się dyskomfort zaostrzony, chwiejność emocjonalna, lęk przed śmiercią. Częściej - spontaniczne zatrzymanie oddechu.

W przypadku braku pomocy w nagłych wypadkach, aż do pośredniego masażu serca, mechanicznej wentylacji w szpitalu, następuje śmierć

Zawał serca (AMI)Ta postać choroby wieńcowej charakteryzuje się silnym bólem z lokalizacją bezpośrednio za mostkiem (obszar serca nie boli), promieniując do szczęki, zębów, nadgarstka, palców. Naturą bólu jest ucisk lub pieczenie, czas trwania ataku wynosi ponad 15 minut. Powodem jest każde obciążenie.

Nitrogliceryna nie pomaga. Występuje nadmierna potliwość, osłabienie, spadki ciśnienia

Połączenie zawału serca z encefalopatią, przed udaremTaka sytuacja powoduje duszność, kaszel, zawroty głowy, omdlenia, objawy zaburzenia mowy, ból brzucha, arytmię, obrzęk nóg, wodobrzusze
Dławica piersiowaCharakteryzuje się nieznośnym bólem, ale w przeciwieństwie do zawału serca, atak jest łagodzony przez nitroglicerynę. Żadnych innych objawów..
Miażdżyca po zawale sercaDiagnoza zostaje postawiona miesiąc po AMI. Wspólne znaki:

Istnieje ryzyko nawrotu zawału serca, wymagane jest stałe monitorowanie przez lekarza

Zaburzenia rytmu serca o różnej genezieRodzaj przewlekłego przebiegu choroby niedokrwiennej serca. Tętno jest szybkie lub wolne, z przerwami lub zanikaniem, uczuciem osłabienia
Niewydolność serca (niewydolność serca)Głównym objawem jest obrzęk w połączeniu z szybkim męczeniem, dusznością, objawami głównej patologii, przeciwko którym powstał niedobór
Specjalne formy choroby niedokrwiennej sercaObejmuje to zespół X, naczynioruchową i oporną na leczenie dusznicę bolesną. Objawy są identyczne z dusznicą bolesną, nasiloną przez skurcz naczyń obwodowych, odporność na konwencjonalne leczenie
Bezbolesne niedokrwienie sercaUtajony, wykryty przypadkowo podczas instrumentalnego badania pacjenta

Co to jest niebezpieczna patologia

Nikt nie anulował faktu, że choroba wieńcowa jest wynikiem niedożywienia i dostarczania tlenu do najważniejszego organu ludzkiego ciała. Pacjenci z chorobą wieńcową przyzwyczajają się do swojej choroby, przestają uważać ją za niebezpieczną dla zdrowia. To taka nieostrożność prowadzi do najbardziej niebezpiecznych konsekwencji..

Najbardziej podstępne nazywa się - spontaniczne zatrzymanie akcji serca. Elektryczna labilność mięśnia sercowego jest bezpośrednią konsekwencją choroby wieńcowej serca, często utajonej postaci choroby.

Osoba idzie do łóżka w idealnej kolejności, a rano jego oddech zatrzymuje się, jego serce zatrzymuje się. Krewnym trudno jest uwierzyć, że przyczyną jest niedokrwienie mięśnia sercowego, które występuje u pacjenta od kilku lat. Objawy IHD nie zostały zarejestrowane, ale autopsja wyraźnie uwidoczniła bliznę na sercu.

Badanie kliniczne jest sposobem na uniknięcie takiego ryzyka, ale coroczne badanie diagnostyczne, które jest cenne w działaniach diagnostycznych i profilaktycznych, jest często ignorowane przez ludzi. Rozliczenie staje się śmiercią wieńcową.

Innym niebezpieczeństwem jest rozwój ostrego zawału mięśnia sercowego z martwicą tkanek, rozwój kardiosklerozy pozawałowej, upośledzona kurczliwość mięśnia sercowego bez możliwości wyzdrowienia. Prawdopodobny wynik śmiertelny..

Niewydolność serca w ostrej i przewlekłej postaci jest nie mniej niebezpieczna. Serce przestaje pełnić właściwe funkcje, krew nie przepływa w wystarczających ilościach do narządów wewnętrznych, co prowadzi do ich pierwszej czynnościowej, a następnie organicznej deformacji z utratą zdolności do pracy.

Powikłania

Chorobie wieńcowej zawsze towarzyszy upośledzony przepływ krwi, ponieważ choroba ta jest przypisywana zaburzeniom hemodynamicznym, które powodują wiele zmian morfologicznych i czynnościowych w ciele. Określają rokowanie w chorobie wieńcowej serca. Najważniejsze jest dekompensacja procesu patologicznego:

  • w pierwszym etapie obserwuje się awarię w systemie energetycznym kardiocytów;
  • po drugie, kurczliwość lewej komory jest upośledzona (proces przejściowy);
  • trzeci etap polega na zastąpieniu komórek mięśnia sercowego tkanką łączną;
  • czwarta to zmiana zdolności do kurczenia się i rozluźnienia serca;
  • po piąte - zaburzenie automatyzmu, naruszenie układu przewodzenia serca z rozwojem arytmii, migotanie, migotanie.

Wszystkie etapy - spójny mechanizm rozwoju niewydolności serca, główne powikłanie choroby niedokrwiennej serca, które stanowi zagrożenie dla życia pacjenta.

Diagnostyka

Konieczna jest dokładna diagnoza choroby niedokrwiennej serca (CHD), aby określić formę choroby, aby wybrać odpowiednią terapię. Algorytm jest standardowy:

  • zbieranie skarg, wywiad lekarski, badanie fizyczne (badanie osłuchowe);
  • pomiar tętna, pomiar ciśnienia krwi;
  • OAC, OAM, biochemia - markery ogólnego stanu pacjenta (wysoka ESR - powód do podejrzeń niedokrwienia mięśnia sercowego, szczególnie w połączeniu z leukocytozą);
  • badanie krwi dla enzymów: CPK (fosfokinazy kreatynowej), ASaT (aminotransferaza asparaginianowa), ALaT (aminotransferaza alaninowa);
  • badania troponin - białkowych składników kardiocytów (ma to sens w pierwszych godzinach rozwijającego się zawału serca);
  • test elektrolitowy: potas sodowy (przyczyna arytmii);
  • określenie widma lipidowego krwi;
  • elektrokardiografia (EKG);
  • angiografia wieńcowa (CAG);
  • Kantar
  • testy funkcjonalne: ergometria rowerowa, sześciominutowy test marszu;
  • echokardiografia;
  • Rentgen klatki piersiowej.

Zakres badań należy do uprawnień lekarza. Czasami diagnostyka jest redukowana do minimum, aby zyskać czas na przepisanie terapii.

Leczenie IHD

Dzisiaj, w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, lekarz, koncentrując się na formie patologii, przepisuje zestaw środków terapeutycznych, które obejmują leczenie farmakologiczne i nielekowe, chirurgiczne metody korygowania stanu pacjenta.

Leczenie nielekowe

Podejścia do leczenia choroby niedokrwiennej serca są różne. Ostry proces wymaga natychmiastowych działań w warunkach oddziału intensywnej opieki szpitalnej. Jeśli proces jest przewlekły, leczenie choroby wieńcowej rozpoczyna się od ograniczenia obciążeń fizycznych (aktywność fizyczna). Chodzenie - powolne, wchodzenie po schodach - z zatrzymaniem, jeśli objawy choroby są poważne. Przy minimalnych objawach zalecane jest pływanie, jazda na rowerze, spacery na krótkie odległości..

Wraz z korektą aktywności fizycznej wiąże się terapia dietetyczna. Miażdżyca jest główną przyczyną choroby niedokrwiennej serca, dlatego zrównoważenie diety jest kluczowym zadaniem.

Wykluczone są tłuste, wędzone, pikantne, pikantne, słone potrawy, konserwy, fast foody, alkohol.

Polecane produkty, które wzmacniają naczynia krwionośne, normalizują metabolizm lipidów: błonnik we wszystkich wersjach, miód, orzechy, bakłażan, granat, owoce cytrusowe, wodorosty, mięso o niskiej zawartości tłuszczu, ryby, owoce morza.

Dodatkowe niefarmakologiczne metody leczenia choroby wieńcowej obejmują hydroterapię, terapię falą uderzeniową, masaż, akupunkturę, tlenoterapię.

Wszystkie metody leczenia są uzgodnione z lekarzem..

Terapia lekowa

Leczenie niedokrwienia serca za pomocą leków polega na stosowaniu całej gamy leków, które pomagają normalizować ciśnienie krwi, zatrzymywać bóle serca, kontrolować lepkość krwi, obniżać poziom cholesterolu.

Lekarz ustala dawkę leku, schemat leczenia, czas trwania kuracji. Terapia farmakologiczna jest podstawą zapobiegania powikłaniom, nagłego zatrzymania akcji serca, zachowania jakości życia.

Pomimo wszystkich sukcesów farmakologii wciąż nie ma możliwości całkowitego pozbycia się miażdżycy i jej powikłań.

Według mechanizmu działania wszystkie leki są podzielone na kilka grup, główne z nich przedstawiono w tabeli.

Grupa narkotykowaMechanizm akcji
Azotany są czynnikami objawowymi; nie wpływają na przyczynę i rokowanie choroby: nitrogliceryna, nitrosorbid, Erinit. Isosorbide, Pectrol, MonochincweŁagodzi ból: Tlenek azotu uwalniany podczas podawania rozszerza naczynia krwionośne, zapewniając przepływ krwi do serca, łagodząc ból.

Stosowany w celu zapobiegania stabilnej dusznicy bolesnej. Możliwe uzależnienie, spadek ciśnienia krwi: niezalecany u pacjentów z ciśnieniem krwi poniżej 110/70

Beta-adrenolityki - działają bezpośrednio na mięsień sercowy, wpływają na rokowanie: Metoprolol, Bisoprolol, Carvedilol, Propranolol, Atenolol, NebivololEfekt związany jest z działaniem na receptory komórkowe, które zmniejszają częstość akcji serca i siłę..

Przeciwwskazane w astmie oskrzelowej i POChP, częstość akcji serca poniżej 60 uderzeń / minutę, ciśnienie krwi - poniżej 90/60

Inhibitory ACE - leki pierwszego rzutu stosowane w leczeniu nadciśnienia są przepisywane w niewydolności serca: Kaptopryl, Enalapryl, Peryndopryl, Lizynopryl, Fosinopryl, Ramipryl - pozytywnie wpływają na rokowanie w chorobie wieńcowej, zmniejszając procent śmiertelności z powodu zawału serca, dekompensacji niewydolności sercaLeki przemodelowują komory serca, zmniejszając stopień przerostu mięśnia sercowego. Przeciwwskazane w przypadku indywidualnej nietolerancji, obustronnego zwężenia tętnicy nerkowej, hiperkaliemii, podczas ciąży i laktacji. W razie potrzeby można je zastąpić sartanami: walsartanem, telmisartanem.
Statyny - atorwastatyna, rosuwastatyna, symwastatyna. Biorąc lek pod warunkiem osiągnięcia odpowiedniego poziomu cholesterolu i jego frakcji na całe życieNormalizuj metabolizm lipidów, usuwając główną przyczynę choroby wieńcowej - blaszki miażdżycowe. Przypisany przy całkowitym poziomie cholesterolu powyżej 4,5 mmol / L.

Przeciwwskazane w chorobach wątroby, nerek, miopatii, ciąży, laktacji, indywidualnej nietolerancji, dzieci

Leki przeciwpłytkowe, antykoagulanty - zalecane we wszystkich formach choroby niedokrwiennej serca: klopidogrel, tyłek zakrzepowy, kardiomagnyl, aspirynaZapobiegaj rozwojowi zakrzepicy, zakrzepowemu zapaleniu żył, kontroluj lepkość układu krzepnięcia krwi
Antagoniści wapnia - werapamil, diltiazem, nifedypina, amlodypinaEfekt osiąga się dzięki wpływowi na wewnątrzkomórkowe kanały wapniowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych. Leki są przeciwwskazane w przypadku niedociśnienia, niewydolności serca
Leki moczopędne - indapamid, hipotiazyd, furosemid, torasemid, triampurUsuń nadmiar płynu z organizmu, zmniejszając obciążenie mięśnia sercowego
Leki przeciwarytmiczne: Panangin, orotan potasu, Asparkam, Cordaron, Lidokaina, Glikozydy nasercoweZatrzymują zaburzenia rytmu serca, przywracając procesy metaboliczne, przewodnictwo impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym.

Przeciwwskazane w chorobach tarczycy, bloku serca, ciąży, laktacji, nietolerancji preparatów jodu

Cytoprotektory - trimetazydyna, Meksyk, MildronateChroń mięsień sercowy przed niedotlenieniem, zrównoważ metabolizm

Angioplastyka

Angioplastyka to technika endoinwazyjna w chorobie wieńcowej, która umożliwia stentowanie naczyń wieńcowych. Proces wprowadzania odbywa się przez tętnicę udową lub ramienną przy użyciu najcieńszego cewnika z balonem na końcu. Pod kontrolą promieni rentgenowskich w miejscu zwężenia instalowany jest stent.

W tym przypadku płytka cholesterolowa jest „wciskana” przez balon w ścianę naczynia. Czasami stosuje się stent ze sprężyną - specjalne wsparcie dla ścian dotkniętych miażdżycą.

Operacja pomostowania: Operacja założenia pomostów naczyniowych

Leczenie chirurgiczne choroby niedokrwiennej serca odbywa się przez przetaczanie, wymagające długotrwałej rehabilitacji. Istotą operacji jest przepływ krwi do mięśnia sercowego z powodu rozwoju nowego łożyska naczyniowego, omijającego wieńcowe dotknięte miażdżycą. W okresie rekonwalescencji (sześć miesięcy) musisz:

  • ograniczyć aktywność fizyczną;
  • wyeliminować stres;
  • przestrzegać diety;
  • porzuć alkohol i papierosy.

Boczniki ważne przez 6 lat.

Środki ludowe

Niedokrwienie serca wymaga zdrowego stylu życia. Pomogą w tym środki ludowe. Zioła i rośliny mogą pozytywnie wpływać na naczynia krwionośne, mięsień sercowy, metabolizm lipidów, lepkość krwi. Najpopularniejsze w medycynie ziołowej choroba niedokrwienna serca:

  • Głóg, który wzmacnia mięsień sercowy, zmniejsza częstość akcji serca, ale roślina ma skumulowany efekt, wpływa na ciśnienie krwi, dlatego należy ostrożnie pić herbatę głogową. Owoce głogu można stosować przez cały rok: suche jagody (duża łyżka) wlewa się 500 ml wrzącej wody, nalega 15 minut, pić w dwóch podzielonych dawkach co najmniej 6 godzin.
  • Możesz przygotować wywar na bazie jagód głogu, dzikiej róży i matki: 100 g każdej rośliny wlewa się z litrem wody, doprowadza do wrzenia, po 7 minutach usuwa się z ognia, chłodzi, filtruje, przyjmuje rano, na pusty żołądek w pół szklanki.
  • Liście chrzanu na chorobę wieńcową serca - poprawiają mikrokrążenie. Ale konieczne jest ostrożne pobieranie wywarów z rośliny tym pacjentom, którzy mają problemy z trawieniem. Alternatywą jest inhalacja z korzeniem chrzanu: roślina jest wcierana, weź łyżkę masy, zalej wrzącą wodą i oddychaj parą przez 15 minut.
  • Możesz połączyć chrzan z miodem w równych proporcjach (100 g każdy). Mieszankę spożywa się po śniadaniu i pół łyżeczki, popijając herbatą. Kurs miesiąca, powtórz po trzytygodniowej przerwie.
  • Czosnek - warzywo bogate w lotny, naturalny antybiotyk, łagodzi stany zapalne, czyli ból. Poprawia mikrokrążenie. Zalecana dawka - ząbek czosnku dziennie w porze lunchu.

Wszystkie recepty ludowe na leczenie choroby wieńcowej powinny być zatwierdzone przez lekarza.

Zapobieganie, rokowanie

Zapobieganie chorobie wieńcowej jest łatwiejsze niż leczenie. Istnieje wiele zasad:

  • ciągłe monitorowanie ciśnienia krwi, tętna;
  • przestrzeganie diety hipocholesterolu;
  • kontrola spektrum lipidów, cukru we krwi;
  • zdrowy sen;
  • spacery na świeżym powietrzu;
  • wykluczenie z diety alkoholu, rzucenie palenia, odmowa przyjmowania narkotyków, mocna kawa, napoje energetyczne, słodka soda;
  • badanie lekarskie.

Trzymając się tego stylu życia, możesz zapobiec rozwojowi choroby wieńcowej, utrzymując zwykłą jakość życia przez wiele lat.

Rodzaje choroby niedokrwiennej serca (CHD), objawy i leczenie

IHD zajmuje silną pozycję lidera wśród najczęstszych patologii serca, często prowadzi do częściowej lub całkowitej niepełnosprawności i stała się problemem społecznym dla wielu rozwiniętych krajów świata. Nasycony rytm życia, ciągłe stresujące sytuacje, adynamia, złe odżywianie ze spożywaniem dużych ilości tłuszczów - wszystkie te przyczyny prowadzą do stałego wzrostu liczby osób cierpiących na tę poważną chorobę.

Termin „choroba niedokrwienna serca” łączy całą grupę ostrych i przewlekłych stanów, które są spowodowane niewystarczającym dopływem tlenu do mięśnia sercowego z powodu zwężenia lub niedrożności naczyń wieńcowych. Taki głód tlenu we włóknach mięśniowych prowadzi do zakłócenia funkcjonowania serca, zmiany hemodynamiki i trwałych zmian strukturalnych w mięśniu sercowym.

Najczęściej choroba ta jest wywoływana przez miażdżycę tętnic wieńcowych, w których wewnętrzna ściana naczyń jest pokryta złogami tłuszczowymi (blaszki miażdżycowe). Następnie złogi te twardnieją, a światło naczynia zwęża się lub staje się nieprzejezdne, zakłócając normalne dostarczanie krwi do włókien mięśnia sercowego. Z tego artykułu dowiesz się o rodzajach choroby niedokrwiennej serca, zasadach diagnozowania i leczenia tej patologii, objawach i co musisz wiedzieć dla kardiologa.

Rodzaje IHD

Obecnie, ze względu na rozszerzenie możliwości diagnostycznych, kardiolodzy rozróżniają następujące formy kliniczne IHD:

  • pierwotne zatrzymanie akcji serca (nagła śmierć wieńcowa);
  • dusznica bolesna i spontaniczna dusznica bolesna;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • kardioskleroza po zawale;
  • niewydolność krążenia;
  • zaburzenia rytmu serca (zaburzenia rytmu serca);
  • bezbolesne niedokrwienie mięśnia sercowego;
  • dystalna (mikronaczyniowa) choroba wieńcowa;
  • nowe zespoły niedokrwienne (hibernacja, otępienie, adaptacja metaboliczna mięśnia sercowego).

Powyższa klasyfikacja choroby niedokrwiennej serca odnosi się do systemu Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób X.

Powody

W 90% przypadków IHD wywoływane jest przez zwężenie światła tętnic wieńcowych spowodowane zmianami miażdżycowymi w ścianach naczyń. Ponadto zaburzenia w korespondencji z wieńcowym przepływem krwi i potrzebami metabolicznymi mięśnia sercowego mogą być konsekwencją:

  • skurcz niezmienionych lub niezmienionych naczyń wieńcowych;
  • skłonność do zakrzepicy z powodu zaburzeń układu krzepnięcia krwi;
  • zaburzenia mikrokrążenia w naczyniach wieńcowych.

Czynnikami ryzyka rozwoju takich przyczyn etiologicznych choroby niedokrwiennej serca mogą być:

  • wiek powyżej 40-50 lat;
  • palenie;
  • dziedziczność;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • cukrzyca;
  • otyłość;
  • wzrost całkowitego cholesterolu w osoczu (ponad 240 mg / dl) i cholesterolu LDL (ponad 160 mg / dl);
  • brak aktywności fizycznej;
  • częsty stres;
  • złe odżywianie;
  • przewlekłe zatrucie (alkoholizm, praca w toksycznych przedsiębiorstwach).

Objawy

W większości przypadków choroba niedokrwienna serca jest diagnozowana już na etapie, w którym pacjent ma charakterystyczne objawy. Choroba rozwija się powoli i stopniowo, a jej pierwsze objawy są odczuwalne podczas zwężenia światła tętnicy wieńcowej o 70%.

Najczęściej choroba niedokrwienna serca zaczyna objawiać się jako objawy dławicy piersiowej:

  • dyskomfort lub ból w klatce piersiowej występujący po stresie fizycznym, psychicznym lub psycho-emocjonalnym;
  • czas trwania zespołu bólowego wynosi nie więcej niż 10-15 minut;
  • ból powoduje uczucie niepokoju lub strachu przed śmiercią;
  • ból może powodować promieniowanie do lewej (czasem do prawej) połowy ciała: ramienia, szyi, łopatki, żuchwy itp..
  • podczas ataku pacjent może odczuwać: duszność, ostre uczucie braku tlenu, tachykardię, podwyższone ciśnienie krwi, nudności, zwiększone pocenie się, arytmię;
  • ból może zniknąć sam (po ustaniu obciążenia) lub po zażyciu nitrogliceryny.

W niektórych przypadkach dusznica bolesna może objawiać się jako objawy nietypowe: postępuj bez bólu, przejawiaj tylko duszność lub arytmię, ból w nadbrzuszu, gwałtowny spadek ciśnienia krwi.

Z biegiem czasu i przy braku leczenia postępuje choroba wieńcowa, a powyższe objawy mogą pojawić się przy znacznie niższym natężeniu obciążenia lub w spoczynku. Pacjent ma wzrost napadów drgawkowych, stają się bardziej intensywne i długotrwałe. Taki rozwój choroby niedokrwiennej serca może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (w 60% przypadków występuje najpierw po przedłużonym ataku dławicy piersiowej), niewydolności serca lub nagłej śmierci wieńcowej.

Diagnostyka

Rozpoznanie podejrzenia choroby wieńcowej rozpoczyna się od szczegółowej konsultacji z kardiologiem. Lekarz, po wysłuchaniu skarg pacjenta, zawsze zadaje pytania dotyczące historii pierwszych objawów niedokrwienia mięśnia sercowego, ich natury, wewnętrznych odczuć pacjenta. Gromadzona jest również historia poprzednich chorób, historii rodziny i przyjmowanych leków.

Po przesłuchaniu pacjenta kardiolog przeprowadza:

  • pomiar tętna i ciśnienia krwi;
  • słuchanie serca stetoskopem;
  • stukanie granic serca i wątroby;
  • ogólne badanie w celu wykrycia obrzęku, zmian stanu skóry, obecności pulsacji żył itp..

Na podstawie uzyskanych danych pacjentowi można przypisać takie dodatkowe metody badań laboratoryjnych i instrumentalnych:

  • EKG (w początkowych stadiach choroby można zalecić EKG z ćwiczeniami lub testami farmakologicznymi);
  • Holter EKG (codzienne monitorowanie);
  • fonokardiografia;
  • radiografia;
  • biochemiczna i kliniczna analiza krwi;
  • Echo-KG;
  • scyntygrafia mięśnia sercowego;
  • stymulacja przezprzełykowa;
  • koronarografia;
  • cewnikowanie serca i dużych naczyń;
  • angiografia wieńcowa rezonansu magnetycznego.

Zakres badania diagnostycznego jest ustalany indywidualnie dla każdego pacjenta i zależy od nasilenia objawów.

Leczenie

Leczenie choroby niedokrwiennej serca jest zawsze złożone i można je przepisać dopiero po kompleksowej diagnozie i ustaleniu ciężkości niedokrwienia mięśnia sercowego i uszkodzenia naczyń wieńcowych. Może to być konserwatywne (przepisywanie leków, diety, terapia ruchowa, leczenie uzdrowiskowe) lub techniki chirurgiczne.

Potrzeba hospitalizacji pacjenta z chorobą wieńcową jest ustalana indywidualnie w zależności od ciężkości jego stanu. Przy pierwszych objawach zaburzenia krążenia wieńcowego zaleca się porzucenie złych nawyków i przestrzeganie pewnych zasad dobrego odżywiania. Przygotowując codzienną dietę, pacjent z chorobą wieńcową powinien przestrzegać następujących zasad:

  • zmniejszenie liczby żywności zawierającej tłuszcze zwierzęce;
  • odmowa lub ostre ograniczenie ilości spożywanej soli kuchennej;
  • wzrost ilości błonnika roślinnego;
  • wprowadzenie do diety olejów roślinnych.

Podczas zaostrzenia choroby zaleca się pacjentowi przestrzeganie specjalnej diety terapeutycznej.

Leczenie farmakologiczne różnych form choroby wieńcowej ma na celu zapobieganie atakom dławicy piersiowej i może obejmować różne leki przeciwdławicowe. Schemat leczenia może obejmować takie grupy leków:

  1. Azotany organiczne (nitrogliceryna, nitrosorbitol, nitrolingval, izoket itp.). Środki te są wykorzystywane bezpośrednio w przypadku ataku kardialgii i przyczyniają się do rozszerzenia światła tętnic wieńcowych.
  2. Beta-blokery (Atenolol, Metopropol). Leki te pomagają wyeliminować tachykardię i zmniejszyć zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen..
  3. Antagoniści wapnia (Nifedypina, Verampil). Leki te pomagają obniżyć ciśnienie krwi i zwiększyć odporność mięśnia sercowego na aktywność fizyczną..
  4. Leki przeciwpłytkowe i bezpośrednie leki przeciwzakrzepowe (aspiryna, kardiomagnyl, streptokinaza, heparyna). Leki te przyczyniają się do rozrzedzania krwi, poprawiają drożność naczyń wieńcowych i są stosowane w celu zapobiegania zakrzepicy i zakrzepicy..

W początkowych stadiach choroby wieńcowej leczenie farmakologiczne może znacznie poprawić zdrowie. Zgodność z zaleceniami lekarza i ciągłe monitorowanie w wielu przypadkach może zapobiec postępowi choroby i rozwojowi poważnych powikłań.

Przy niskiej skuteczności leczenia zachowawczego i uszkodzeniu mięśnia sercowego i tętnic wieńcowych na dużą skalę pacjentowi z chorobą wieńcową można zalecić przeprowadzenie operacji. Decyzję dotyczącą taktyki interwencji wybiera się zawsze indywidualnie. Aby wyeliminować strefę niedokrwienia mięśnia sercowego, można wykonać następujące rodzaje operacji chirurgicznych:

  • angioplastyka naczynia wieńcowego ze stentowaniem: technika ta ma na celu przywrócenie drożności naczynia wieńcowego poprzez wprowadzenie specjalnego stentu (metalowej rurki siatkowej) do jego dotkniętego obszaru;
  • pomostowanie tętnic wieńcowych: ta metoda pozwala stworzyć obejście przepływu krwi do strefy niedokrwienia mięśnia sercowego, w tym celu odcinki własnych żył pacjenta lub wewnętrznej tętnicy piersiowej można wykorzystać jako zastawkę;
  • laserowa przezskórna rewaskularyzacja mięśnia sercowego: operację tę można wykonać, jeśli nie można wykonać pomostowania tętnicy aortalno-wieńcowej; podczas interwencji lekarz tworzy wiele najcieńszych kanałów w uszkodzonej części mięśnia sercowego, które mogą być wypełnione krwią z lewej komory.

W większości przypadków leczenie chirurgiczne znacząco poprawia jakość życia pacjenta z chorobą wieńcową i zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego, niepełnosprawności i śmierci.

Film edukacyjny na temat „Choroba wieńcowa”