Zawał mózgu: co to jest, objawy i konsekwencje, pierwsza pomoc, metody leczenia i rokowanie życia

A zawał mózgu jest ostrym naruszeniem mózgowego przepływu krwi z powodu zwężenia lub zablokowania naczyń krwionośnych i innych patologii tętnic. Jest więcej rzadkich prowokatorów..

Druga nazwa procesu to stroke (oba są używane w klasyfikatorach). Zasadniczo są to kompletne synonimy, nie ma między nimi żadnej różnicy. Stan ma własne kody dla ICD-10, I63, 64.

Znalezienie problemu w odpowiednim czasie, nawet przed wystąpieniem zagrożenia, jest prostym zadaniem. Wystarczy regularnie przechodzić badania profilaktyczne..

Obraz kliniczny zawału mózgu jest reprezentowany przez szeroki zakres objawów: typowe, takie jak ból głowy i ogniskowe, z określonego obszaru tkanki nerwowej.

Terapia jest skomplikowana, wymaga długiej rehabilitacji. Prognozy są ściśle indywidualne..

Mechanizm rozwoju

Ostry wypadek mózgowo-naczyniowy powstaje w wyniku wpływu jednego lub więcej kluczowych czynników.

  • Miażdżyca. Plaga współczesnego człowieka. Choroba występuje w dwóch postaciach. Powstawanie na ścianach tętnic płytek cholesterolowych. W wyniku nadmiernego krążenia związków tłuszczowych we krwi.

Jest to powszechne, proces ten wynika z odżywiania, stylu życia, w dużej mierze również z właściwości metabolicznych. Które są dziedziczone po rodzicach i przodkach pokoleń śródlądowych.

Korekta jest przeprowadzana na wczesnym etapie, wtedy trudniej jest poradzić sobie z problemem.

Drugą możliwą formą jest spontaniczne zwężenie naczyń, skurcz tętnic.

Z reguły jest to wynik niepohamowanego pragnienia palenia, konsumpcji dużych ilości tytoniu. Leczenie w tej sytuacji sprowadza się do porzucenia uzależnienia i stosowania leków w celu normalizacji mikrokrążenia.

  • Zakrzepica. Esencja pozostaje ta sama. Światło naczynia zasilającego mózg nie jest wystarczająco szerokie. Powód jest jednak inny. Jeśli w pierwszym przypadku powstanie płytka nazębna, która stopniowo rośnie, w tej sytuacji zakrzep jest przyczyną naruszenia. Skrzep krwi z fibryną w kompozycji.

W zależności od wielkości formacja może zablokować część tętnicy lub całkowicie ją zatkać. W tym ostatnim przypadku może rozwinąć się krwotoczna postać zawału mózgu (udar mózgu). W którym pękają naczynia, zaczynają się krwotoki, pojawia się krwiak.

Ten rodzaj stanu jest znacznie bardziej niebezpieczny niż niedokrwienie. Gdy obserwuje się śmierć tkanki z powodu niedożywienia.

  • Blokowanie dopływu tlenu do mózgu. Z reguły zauważa się w przypadku zatrucia substancjami toksycznymi: oparami kwasu cyjanowodorowego, tlenku węgla, pod wpływem neurotoksyn. Wszystkie układy ciała cierpią. Często pacjent umiera przed atakiem serca. Ale nie zawsze.

Ponadto proces przebiega coraz dalej. Naruszenie trofizmu (odżywianie) w wyniku małego światła naczyń krwionośnych prowadzi do niedokrwienia mózgu.

Jak wyraźne to zależy od tego, jaka jest hemodynamika (przepływ krwi) w tej chwili. Im więcej krwi dostaje się, tym mniej zauważalne jest zakłócenie. Przy całkowitej niedrożności nie można uniknąć pęknięcia naczynia i silnego krwawienia.

Po zaburzeniu odżywiania mózgu i oddychania rozpoczyna się okres wyraźnej kliniki. W zależności od tego, który obszar jest najbardziej dotknięty, rozwijają się znaki ogniskowe.

Zawsze występuje deficyt neurologiczny: problemy z mową, wzrokiem, słuchem lub inteligencją. Korekta jest przeprowadzana w ramach rehabilitacji, proces ten rozciąga się na lata.

Efektem końcowym jest uporczywie upośledzona aktywność mózgu lub śmierć pacjenta. Udar nigdy nie pozostaje bez konsekwencji. „Prawidłowe” wyniki naruszenia będą musiały być długie i trudne, nie zawsze wystarczająco skuteczne.

Klasyfikacja

Zawał mięśnia sercowego i udar mózgu nie różnią się (są to pojęcia równoważne), dlatego klasyfikacja będzie taka sama. Proces patologiczny można podzielić na dwie podstawy..

Pierwszy i najbardziej odpowiedni w praktyce klinicznej, rodzaj zaburzenia, jego podstawowe cechy.

  • Odmiana niedokrwienna. Jest to szczególnie powszechne. Najważniejsze jest naruszenie żywienia określonego obszaru bez oznak zniszczenia naczyń. Nie oznacza to jednak wcale, że niedokrwienny zawał mózgu jest nieszkodliwym zjawiskiem..

W zależności od obszaru zmiany może stać się śmiertelna lub sprawić, że pacjent stanie się niepełnosprawny, co będzie miało wpływ na wegetację.

  • Postać krwotoczna. Przeważnie rozwija się u osób podatnych na zakrzepy w ciele lub osób z nadciśnieniem. Podstawa jest taka sama: ostre zaburzenie odżywiania struktur mózgowych.

Różnica jest inna. Naruszona jest integralność zablokowanej tętnicy. Rozrywa się, zaczyna się ciężkie krwawienie. To jest śmiertelne..

Istnieje dodatkowy czynnik niszczący. Przestrzeń w czaszce jest bardzo ograniczona. Duże objętości płynnej tkanki łącznej prowadzą do kompresji mózgu, co prowadzi do powstania krwiaka..

Jeśli nie zostanie to wyeliminowane chirurgicznie, ryzyko śmierci czasami wzrasta..

Drugim sposobem klasyfikacji zawału mózgu jest określenie zasięgu zmiany..

Następnie są jeszcze trzy formy:

  • Mały ogniskowy. Jak sama nazwa wskazuje, wpływa to na jeden obszar tkanki nerwowej, zwykle niewielki. Objawy są ograniczone do objawów lokalnego niedoboru neurologicznego..

Wpływa to na każdą sferę o wyższej aktywności nerwowej. Najczęściej nie do końca. Na przykład mowa w niektórych aspektach, wizji i innych.

Szczególnym przypadkiem jest lakunarny zawał mózgu. Kiedy powstaje wiele małych martwych obszarów wzdłuż wszystkich struktur mózgowych.

  • Forma pośrednia. Towarzyszy temu ta sama zmiana na poziomie małej zmiany, ale obszar odchyleń jest większy. Zmiany strukturalne są bardziej niebezpieczne, obraz kliniczny jest szerszy.

Jest to główna postać zawału mózgu, z którą najczęściej spotykają się lekarze i pacjenci.

  • Wreszcie rozbudowana forma. Zmiana wpływa na znaczące obszary struktur mózgowych.

W zdecydowanej większości przypadków pacjent umiera lub pozostaje osobą poważnie niepełnosprawną z poważnym deficytem neurologicznym. Nie ma mowy o zdolności prawnej.

Znane są pojedyncze przypadki mniej lub bardziej wysokiej jakości powrotu do zdrowia po tak ogromnym uszkodzeniu tkanki nerwowej. Na poziomie błędu statystycznego.

Obie klasyfikacje służą do zakodowania diagnozy i dokładniejszego opisania istoty procesu patologicznego..

To pozwala zaplanować taktykę leczenia w każdym przypadku w oparciu o znane czynniki..

Objawy

Obraz kliniczny zależy od zasięgu zmiany i lokalizacji ogniska zawału mózgu.

Wyróżnia się dwie duże grupy manifestacji. Pierwszy jest ogólny. Drugi jest lokalny lub lokalny.

Jeśli mówimy o punktach uogólnionych:

  • Niemożność normalnej nawigacji w kosmosie. Osoba jest w pozycji wymuszonej leżącej na boku. Tylko w ten sposób można częściowo skorygować negatywne uczucie.
  • Bół głowy. Zwykle bardzo intensywny. Pulsujący. Ale lokalizacja dyskomfortu nie zawsze odpowiada obszarowi, w którym nastąpiła śmierć tkanki. Objaw nie ustępuje, dopóki ostra faza procesu patologicznego nie zakończy się lub nie zostanie zapewniona opieka medyczna..
  • Brak koordynacji ruchów. Zwykle móżdżek „odcina” nadmiar aktywności. Dlatego wszyscy poruszają się plastycznie i zmieniają charakter ruchliwości w zależności od sytuacji.

Wraz z rozwojem zawału mózgu tkanki mózgowe otrzymują losowe sygnały. Mówiąc najprościej, ciało nie jest w stanie rozwiązać takich problemów, jak zapewnienie koordynacji ruchów. Gdy sam móżdżek jest uszkodzony, objaw jest jeszcze bardziej wyraźny.

  • Nudności wymioty. Zwykle na początku nagłego wypadku. Może to być niebezpieczne, szczególnie jeśli pacjent jest nieprzytomny..
  • Półomdlały. Odnoszą się do jeszcze bardziej niepokojących objawów. Ponieważ z prawie stuprocentową gwarancją wskazują na krytyczne naruszenia, które szybko postępują.

Objawy te występują bez wyjątku u każdego pacjenta. Możliwe są opcje..

Ogniskowe manifestacje są bardziej zmienne. W sumie wyróżniono kilka obszarów funkcjonalnych struktur mózgowych..

Płaty czołowe

Porażka prowadzi do niepełnosprawności behawioralnej i intelektualnej. Dokładniej:

  • Głupota, frywolność, nieodpowiednia wesołość lub, przeciwnie, depresyjny nastrój. Nieodpowiednie reakcje na czynniki drażniące. W takim przypadku sam pacjent nie jest świadomy problemu. Możliwe są ostre skoki w stanie emocjonalnym..
  • Paraliż, niedowład. Jednostronny.
  • Deficyt intelektualny. Pacjent nie może wykonywać skomplikowanych działań, zmniejsza się szybkość myślenia. W zaniedbanym przypadku krytyczna wada zostaje odkryta, gdy człowiek staje się bezradny.
  • Epizody epileptyczne z utratą przytomności i napadami padaczkowymi.
  • Utrata zdolności do mówienia.

Płaty skroniowe

Odpowiedzialny za percepcję informacji werbalnej, częściowo pamięci, niektórych innych kwestii.

  • Utrata słuchu po jednej lub obu stronach. Wspólny.
  • Omamy Według rodzaju głosów w głowie. W takim przypadku pacjent jest wyraźnie świadomy iluzorycznej natury takiej manifestacji..
  • Afazja. Funkcja utraty mowy.
  • Napady padaczkowe. Jak w przypadku zmian płata czołowego. Może być dłuższy.
  • Problemy z pamięcią Ogniskowe objawy takiej lokalizacji charakteryzują się różnymi amnezjami. To wizytówka porażki czasowej części mózgu..

Płaty ciemieniowe

Kierowany wrażeniami dotykowymi, a także niektórymi funkcjami intelektualnymi, uczuciami.

  • Utrata zapachu z jednej strony.
  • Niemożność zidentyfikowania obiektu z zamkniętymi oczami w dotyku. Nawet znajomy.
  • W szczególnie ciężkich przypadkach pacjent nie postrzega własnego ciała jako całości. Na przykład może się wydawać, że brakuje ręki lub niektórych jej segmentów.
  • Utrata zdolności do operowania liczbami, czytaj.

Płatki potyliczne

Analizator wizualny znajduje się tutaj. Wyższa aktywność nerwowa jest głównym „gwarantem” zdolności widzenia. Samo oko nie może przetwarzać danych.

  • Myszy w zasięgu wzroku. Latanie w obie strony. W dużych ilościach.
  • Ściemnianie, mroczki. Wyglądają jak czarne plamy na obrzeżach zdjęcia. Obejmuje część recenzji.
  • Problemy z koncentracją na właściwym miejscu. Podwojenie.
  • Ostry spadek ostrości wzroku.
  • Całkowita utrata zdolności widzenia. Zwykle nawet przy dużym obszarze zmian możliwe jest przywrócenie przynajmniej części funkcji poprzez rehabilitację.
  • Naruszenie postrzegania wielkości obiektu, odległości do niego.

Układ pozapiramidowy

Przedstawione przez móżdżek. Przeważnie występują problemy z aktywnością ruchową. Ruchliwość jest nieskoordynowana, pacjent nie może normalnie nawigować w przestrzeni z powodu silnych zawrotów głowy.

Układ limbiczny

Po porażce tego obszaru osoba traci zdolność uczenia się, być może całkowity brak węchu.

Pień mózgu

Porażka jest prawie zawsze śmiertelna. Występują problemy z oddychaniem, czynnością serca. Naruszenie termoregulacji. Nawet niewielkie dysfunkcje w tym obszarze często kończą się śmiercią człowieka..

Kluczowe objawy są oceniane przez lekarzy podczas pierwszego badania. Pozwala to lepiej zrozumieć naturę naruszenia..

W tym aspekcie zawał mózgu nie różni się od udaru, a procesy są identyczne w innych punktach..

Powody

Czynniki rozwoju są standardowe i prawie zawsze się powtarzają:

  • Miażdżyca. O nim już zostało powiedziane. Blokada naczyń z płytkami cholesterolowymi lub zwężenie tętnic, zaburzony przepływ krwi, aw rezultacie ostra śmierć tkanki nerwowej.
  • Toksyczne uszkodzenie, któremu towarzyszy zaburzenie oddychania komórkowego. Jest to stosunkowo rzadkie. Ale jest to również możliwe..
  • Zakrzepica. Zakrzep.
  • Skok ciśnienia krwi. Towarzyszy temu krytyczne przeciążenie i często pęknięcie struktury dopływu krwi. Jest uważany za jeden z najczęstszych powodów. Prawie zawsze przylega do miażdżycy.
  • Kruchość, niewystarczająca elastyczność ścian naczyń krwionośnych. Na przykład na tle cukrzycy lub innych zaburzeń.

Istnieje ogromna liczba czynników ryzyka: otyłość, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, nieodpowiednia lub nadmierna aktywność fizyczna. I inni.

Specjalista neurologii powinien zrozumieć cały układ. Można również przyciągnąć lekarza, którego działalność obejmuje choroby serca i naczyń.

Pierwsza pomoc

Musisz działać szybko, nawet z podejrzeniem zawału mózgu.

  • Zadzwonić po karetkę. Sama pomoc nie zadziała.
  • Połóż pacjenta. Odwróć głowę na bok. Podnieś trochę nogi, załóż wałek. To poprawi hemodynamikę. Zmiana położenia szyi zapobiegnie dławieniu się wymiocinami w przypadku utraty przytomności.
  • Ważne jest, aby pacjent się uspokoił. Reakcje emocjonalne tylko pogorszą. Nie możesz się ruszać.
  • Otwórz okno lub okno, aby zapewnić normalną wentylację.
  • Zabrania się podawania jakichkolwiek narkotyków. Ponieważ stan może się pogorszyć.
  • Niedopuszczalne jest także jedzenie, picie. Możliwe omdlenie i uwolnienie treści żołądkowej. Czy to jest niebezpieczne.
  • Musisz stale monitorować ciśnienie krwi, tętno, oddychanie.

Po przybyciu karetka informuje krótko i wyraźnie o stanie ofiary. Jeśli to możliwe - pomóż w transporcie, odprowadź osobę do szpitala.

Diagnostyka

W stanie ostrym nie ma czasu na pełne badanie. Wymagana jest ocena wzrokowa, rutynowe badanie neurologiczne, weryfikacja podstawowych odruchów, a także krótkie badanie pacjenta, jeśli jest przytomny.

Z reguły wszystko jest oczywiste. Po pierwszej pomocy i stabilizacji rzeczy można przejść do poszukiwania przyczyn procesu patologicznego.

Lista wydarzeń jest w przybliżeniu następująca:

  • Zmierz ciśnienie krwi i tętno przez 24 godziny. Codzienne monitorowanie.
  • Badania krwi: ogólne, biochemiczne, cukier.
  • Analiza moczu.
  • EKG i ECHO. Ocena pracy serca i naczyń krwionośnych.
  • Dopplerografia tętnic mózgu, szyi. Skanowanie dwustronne.
  • Jeśli to konieczne, wykonuje się nakłucie lędźwiowe. Do pobierania płynu mózgowo-rdzeniowego i badania krwi.
  • Elektroencefalografia. Identyfikacja aktywności mózgu w określonych obszarach.

W razie potrzeby rozwiń listę.

Leczenie

Terapia odbywa się wyłącznie w szpitalu. Grupa leków jest przepisywana:

  • Leki przeciwpłytkowe ze zmianami niedokrwiennymi. Aspiryna i jej analogi. Możliwe są pokrewne, ale silniejsze środki oparte na zapaleniu wątroby i innych substancjach. Pentoksyfilina. Przywraca przepływ krwi i odżywianie.
  • Nootropics. Glicyna, Phenibut. Przyspiesz regenerację.
  • Mózgowo-naczyniowe. Piracetam Actovegin. Aby ustabilizować podaż włókien nerwowych niezbędnymi substancjami.
  • Przeciwnadciśnieniowe. Jeśli występuje wzrost ciśnienia krwi. Beta-adrenolityki (Metoprolol), antagoniści wapnia (Diltiazem), leki moczopędne niezawodnie (Furosemid, w razie potrzeby - Mannitolum). Aby zmniejszyć obciążenie mózgu i zapobiec obrzękowi.

Postać krwotoczna wymaga usunięcia krwiaka. Natychmiast.

W przyszłości wszystko zależy od rehabilitacji i jej jakości. Odzyskiwanie wymaga 12 do 24 miesięcy. Najbardziej aktywna reorientacja mózgu następuje w pierwszym roku. Wtedy wyniki nie są tak zauważalne..

Przeczytaj więcej na temat rehabilitacji po udarze w tym artykule..

Pokazano korektę stylu życia: rzucenie palenia, alkohol, ograniczenie soli (do 6 gramów), cukier, wykluczenie tłustych potraw z diety. Również optymalizacja aktywności fizycznej.

Prognoza

Zależy od formy, rodzaju i lokalizacji zaburzenia. Niedokrwienny zawał mózgu jest leczony lepiej niż krwotoczny.

Rozległa forma jest bardziej niebezpieczna niż mała ogniskowa. Itp.

Z reguły wszystkie gatunki mają perspektywy od warunkowych do skrajnie niekorzystnych. Bez terapii nie ma żadnej szansy.

Efekty

Główną konsekwencją zawału mózgu jest uporczywy neurologiczny niedobór ogniskowy. Przy odpowiednim udziale wysiłków można dokonać korekty i pozbyć się problemu. Przeważnie.

Wysokie jest również prawdopodobieństwo śmierci, ciężkiej niepełnosprawności. Zawał mózgu spowodowany zakrzepicą tętnic mózgowych lub innymi przyczynami, bez korekcji, prawie zawsze powraca.

Każdy następny odcinek jest cięższy od poprzedniego. Ryzyko śmierci rośnie. Dlatego terapia powinna być kompleksowa.

Wreszcie

Zawał mózgu jest zmienny pod względem prezentacji klinicznej, przebiegu i rokowania. Leczenie nie zawsze działa, ale nadal istnieją szanse.

Jednak jeszcze lepiej jest zapobiegać rozwojowi patologii. Wystarczy regularnie przechodzić badania profilaktyczne i stosować się do zaleceń lekarzy.

  • National Stroke Association. Wszechrosyjskie Towarzystwo Neurologów. Stowarzyszenie Neurochirurgów Rosji. Udar niedokrwienny i przemijający atak niedokrwienny u dorosłych. Zalecenia kliniczne.
  • RCHR (Republikańskie Centrum Rozwoju Zdrowia Ministerstwa Zdrowia Republiki Kazachstanu)
    Wersja: Protokoły kliniczne Ministerstwa Zdrowia Republiki Kazachstanu - 2016 r. Udar mózgu.
  • Udar niedokrwienny: zaktualizowano zalecenia American Heart Association / American Stroke Association 2018. Guziy A.V..
  • PROTOKÓŁ KLINICZNY STROK ISCHEMICZNY Zatwierdzony protokołem z posiedzenia Komisji Ekspertów ds. Rozwoju Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Zdrowia Republiki Kazachstanu.

Zawał mózgu i objawy udaru mózgu, konsekwencje, różnica

Diagnostyka

Przede wszystkim wykonuje się tomografię komputerową, ponieważ prawie zawsze pozwala odróżnić krwotok od zawału serca. Jeszcze bardziej wrażliwą metodą diagnozowania zawału serca we wczesnych stadiach jest obrazowanie rezonansem magnetycznym. Jest jednak gorszy od tomografii komputerowej w określaniu ostrego krwotoku i dlatego nie jest stosowany do diagnozy w nagłych wypadkach.

Za pomocą angiografii rezonansu magnetycznego można uzyskać obraz naczyń mózgowych. Chociaż nie jest tak wrażliwa jak zwykła angiografia, jest nieinwazyjna i dlatego uważana za bezpieczniejszą..

W przypadku, gdy niemożliwe jest wykonanie obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego, całkiem cenne informacje można uzyskać, badając płyn mózgowo-rdzeniowy, i do tego wykonuje się nakłucie lędźwiowe. Wynika to z faktu, że u większości pacjentów z krwotokiem śródmózgowym krew można znaleźć w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Aby zbadać tętnice szyjne, wykonuje się ultrasonograficzne metody diagnostyczne - skanowanie dupleksowe i dopplerograficzne. Co więcej, pierwszy rodzaj diagnozy jest uważany za bardziej pouczający, ponieważ pozwala połączyć wizualizację tętnic szyjnych z badaniem dopplerowskim przepływu krwi w nich.

Jeśli planowana jest operacja, angiografia mózgowa jest najbardziej niezawodną metodą diagnostyczną. Należy jednak pamiętać, że w tym przypadku zawsze istnieje ryzyko uszkodzenia tętnicy przez cewnik lub groźba udaru, dlatego angiografię należy wykonywać wyłącznie z przyczyn medycznych.

Funkcje leczenia i rehabilitacji

Aby przywrócić krążenie krwi w mózgu i usunąć skrzepy krwi w naczyniach, konieczne jest leczenie chirurgiczne. Istnieje nadzieja na pełne wyleczenie tylko w rzadkich przypadkach, gdy nastąpi niewielka śmierć komórek mózgowych.

Terapia lekowa może dać pozytywne zmiany, jeśli leczenie rozpoczęto w ciągu 2-3 godzin po udarze. Leki obejmują:

  1. antykoagulanty;
  2. leki trombolityczne;
  3. dezagreganty;
  4. wazoaktywne przeciwnadciśnieniowe leki neotropowe pod ciśnieniem powyżej 180/105 mm. Hg. św.

Rehabilitacja będzie przebiegać w następujących obszarach:

  1. neurologia;
  2. neurorehabilitacja
  3. Leczenie uzdrowiskowe;
  4. obserwacja ambulatoryjna i przychodnia.

Rehabilitacja ma następujące zadania:

  1. Odzyskiwanie utraconych funkcji;
  2. Dostosowanie w planie psychospołecznym;
  3. Środki zapobiegawcze w przypadku powikłań po udarze mózgu.

Ponieważ choroba jest niezwykle ciężka, w przypadku środków naprawczych konieczne jest przestrzeganie odpowiednich zaleceń i schematów.

Szczególnie ważna jest dieta osoby starszej. Będzie mu trudniej się zregenerować, więc musisz ściśle monitorować odżywianie.

Menu główne składa się z płynnych, chudych potraw, płatków, sałatek, owoców i warzyw.

Wskazane jest, aby stopniowo zacząć przywracać ruchomość stawów.

Osiąga się to poprzez wychowanie fizyczne i szkolenie na symulatorach ściśle pod nadzorem lekarzy. Ważną rolę odgrywa także fizjoterapia..

Warto pamiętać, że ciało osoby starszej nie jest tak silne, a rehabilitacja potrwa długo. Życie po udarze niedokrwiennym u osób powyżej 60 lat może się dramatycznie zmienić. Odtąd osoba będzie żyć według specjalnego harmonogramu, do którego musisz się przyzwyczaić..

Funkcje leczenia

W przypadku zawału mózgu ważne jest dokładne zdiagnozowanie, określenie dotkniętego obszaru i opracowanie planu leczenia. Leczenie opiera się na środkach, które mogą ustabilizować pracę organizmu i zapobiec prawdopodobnym negatywnym konsekwencjom.

Po pierwsze, zalecane jest podstawowe leczenie. Już opierając się na indywidualnych cechach przebiegu choroby, lekarze zalecają dodatkowe miary ekspozycji. Podstawowa terapia obejmuje kilka kategorii środków leczenia:

  1. Przywróć oddychanie i dotlenienie. W tym celu stosuje się reorganizację, instaluje się kanały powietrzne i intubuje tchawicę. W trudnych sytuacjach stosuje się sztuczny aparat do wentylacji płuc.
  2. Działania mające na celu przywrócenie układu sercowo-naczyniowego.
  3. Terapia utrzymująca równowagę wodno-solną i kwasowo-zasadową, środki mające na celu przywrócenie homeostazy.
  4. Metody neuroprotekcyjne.
  5. Konieczne leczenie, aby zapobiec możliwemu obrzękowi mózgu.
  6. Efekt objawowy.

Leczenie dobierane jest indywidualnie. Objawy u pacjentów są różne, podobnie jak stopień uszkodzenia. Wraz z podstawową terapią stosowane są określone techniki..

Wśród tych metod narażenia częściej stosuje się dwa:

  1. Najszybsze przywrócenie krążenia krwi w miejscach uszkodzeń. W tym celu lekarze stosują reperfuzję, recyrkulację i inne podobne metody..
  2. Utrzymanie metabolizmu tkanek mózgowych. Sztuczne metody konserwacji są stosowane przy pomocy nowoczesnego sprzętu medycznego i leków pomocniczych.

Leczeniu towarzyszy podawanie leków z kilku grup:

  • środki trombolityczne do rozpuszczenia skrzepu krwi;
  • leki przeciwzakrzepowe jako lek przeciw możliwej nowej zakrzepicy;
  • antagoniści wapnia poprawiający przepływ krwi podczas niedotlenienia tkanek;
  • środki do hemodylucji stosowane do normalizacji reologicznych funkcji krwi;
  • nootropowe dla efektów neuroprotekcyjnych.

Jeśli leczenie daje wynik i można uniknąć śmierci, pacjent czeka na okres rehabilitacji. Może trwać kilka tygodni lub kilka lat. Im silniejsza zmiana, tym trudniej jest przywrócić wszystkie funkcje utracone z powodu zawału serca.

Przyczyny zawału mózgu

Ludzie często zastanawiają się, czym udar różni się od zawału serca. Aby się dowiedzieć, musisz przeanalizować te dwie podobne, ale jednocześnie różne choroby. Przede wszystkim warto zauważyć, co dokładnie dzieje się z tymi dolegliwościami. Podczas udaru przepływ krwi do głowy jest blokowany, co prowadzi do uszkodzenia tkanek. Podczas zawału serca odżywianie mózgu jest zakłócane, przez co rozpoczyna się śmierć komórek narządów.

Udar może wpływać tylko na mózg. Z kolei zawał serca atakuje dowolny narząd i prowadzi do martwicy. Pierwsza dolegliwość jest uważana za chorobę neurologiczną. Zawał serca jest chorobą sercowo-naczyniową

Ważne jest, aby zrozumieć, że istnieją również różnice w przyczynach patologii. Udar obserwuje się z powodu wielu czynników.

Atak serca ma jedną główną przyczynę - zakrzepicę.

Niezwykle ważne jest zrozumienie konsekwencji choroby. Jeśli mówimy o różnicy między zawałem serca a udarem, musimy zdecydowanie wspomnieć o możliwym wyniku

Udar w większości przypadków prowadzi do niepełnosprawności u ludzi. W takim przypadku zawał serca często kończy się śmiercią. Oczywiście, im później rozpocznie się leczenie, tym gorsze będą prognozy lekarzy.

Przede wszystkim zakrzepica naczyniowa i ich zmiany miażdżycowe prowadzą do niedokrwienia. Zagrożeni są pacjenci, którzy doznali wypadków mózgowo-naczyniowych i cierpią na nadciśnienie..

Co prowadzi do zawału niedokrwiennego:

  • zakrzepica żył;
  • zmiany miażdżycowe;
  • wrodzone wady rozwojowe mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych;
  • Zaburzenia krwawienia;
  • oddzielenie skrzepu krwi po defibrylacji;
  • migotanie przedsionków;
  • rozwarstwiony tętniak aorty;
  • niedokrwienie po zawale serca;
  • migrena;
  • stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • złe nawyki;
  • zaawansowany wiek (po 60 latach).

Lekarz ustala diagnozę po wszystkich badaniach klinicznych, testach i anamnezie. Nowoczesne metody diagnostyczne umożliwiają wykrycie obszaru uszkodzenia mózgu za pomocą rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej. Stosują także elektrokardiografię, angiografię i ultradźwięki. Istnieje również specjalna metoda diagnostyczna - nakłucie lędźwiowe.

Tak więc wszystko może wywołać zawał mózgu. Szczególnie często diagnozuje się go u osób powyżej 50. roku życia, chociaż młodzi ludzie nie są na to odporni. Możemy wymienić takie główne przyczyny rozwoju patologii:

  • Miażdżyca. Blokada naczyń w połączeniu z wysokim ciśnieniem krwi może prowadzić do udaru mózgu.
  • Uszkodzenie tętnicy szyjnej lub kręgowej. Ta przyczyna jest diagnozowana w połowie wszystkich przypadków choroby mózgu..
  • Operacja serca lub naczyń krwionośnych.
  • Zbyt duży stres psychiczny lub fizyczny.
  • Migotanie przedsionków.
  • Zakrzepowe zapalenie obliteranów.
  • Zwężenie tętnicy mózgowej.
  • Zaburzenia krzepnięcia krwi.
  • Zakaźne zapalenie tętnic.
  • Złe nawyki: palenie, nadużywanie alkoholu.
  • Zaburzenia układu hormonalnego.
  • Nadwaga.
  • Choroba nerek.
  • Niska mobilność.
  • Układowe zmiany tkanki łącznej.
  • Onkologiczne patologie krwi.
  • Przewlekła postępująca encefalopatia podkorowa.

Uważnie słuchamy rad neurologa Michaiła Moiseevicha Sperlinga na temat problemu:

  • Rozwarstwienie tętnicy szyjno-mózgowej.
  • Redukcja ciśnienia w układzie.
  • Przyjmowanie środków antykoncepcyjnych, które mogą zaburzać układ hormonalny.

Przebieg początkowego etapu udaru mózgu

Nasilenie zmiany i objawy kliniczne zależą od średnicy zatkanego lub pękniętego naczynia, jego lokalizacji. Warunkowo patologiczny proces dzieli się na kilka etapów:

  1. Całkowite zamknięcie światła naczynia przez zakrzep, blaszkę miażdżycową lub pęknięcie tętnicy.
  2. Trofeum mózgowo-naczyniowe.
  3. Zniszczenie i zmiękczenie struktury neuronów (funkcjonalne komórki nerwowe), ich śmierć.
  4. Tworzenie strefy martwicy, tj. nieodwracalne zmiany w strukturze tkanki mózgowej, co pociąga za sobą naruszenie funkcji motorycznych, poznawczych.

Objawy wypadku mózgowo-naczyniowego zaczynają pojawiać się natychmiast po pierwszym etapie procesu patologicznego. Przy terminowej opiece medycznej (hospitalizacja, przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych itp.), Która przywróci dopływ krwi do tkanek i komórek, dalszy rozwój patologii nie nastąpi, powikłania, konsekwencje udaru apopleksyjnego będą minimalne.

Początek choroby zależy od:

  • wielkość tętnicy, w której przepływ krwi jest zaburzony;
  • charakter procesu niedokrwiennego.

W zależności od kombinacji tych dwóch cech wyróżnia się następujące typy udarów:

  1. Ostry. Objawy nasilają się gwałtownie, w ciągu 1–2 godzin. Często tacy pacjenci trafiają do karetki w nieprzytomnym stanie na oddziale intensywnej terapii. W ostrym stadium rozwoju po wyzdrowieniu konsekwencje udaru zawsze pozostają w postaci upośledzonej aktywności mózgu, porażenia i innych.
  2. Zaondulowany. Pogorszenie zachodzi stopniowo, a jeśli patologia zostanie wykryta na początkowym etapie rozwoju, możliwe jest prawie całkowite przywrócenie wszystkich funkcji.
  3. Nowotworowy Zgodnie z czasem postępu objawy są podobne do falowania. Tylko badanie medyczne może rozpoznać, że w tym przypadku główną przyczyną nie jest niedotlenienie mózgu, ale postępujący obrzęk tkanek i zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.

Rodzaje zawału mózgu

Istnieją następujące rodzaje zawałów mózgu:

  • Zawał mózgu spowodowany zakrzepicą tętnicy przedmiesiączkowej.
  • Zawał mózgu spowodowany zatorowością tętnic przedmiesiączkowych.
  • Zawał mózgu spowodowany zakrzepicą tętnicy mózgowej.
  • Zawał mózgu spowodowany zatorowością mózgu.
  • Zawał mózgu spowodowany zakrzepicą żył mózgowych.
  • Niepirogenny zawał mózgu (bez ropienia).

Objawy różnych rodzajów zawału mózgu są ogólnie podobne, dlatego w tym przeglądzie rozważymy ogólne objawy i metody leczenia choroby. Optymalny schemat leczenia, który można zastosować w przypadku określonych podgatunków zawału mózgu, z reguły określa lekarz prowadzący. Leczenie jest przepisywane po kompleksowym badaniu przez takich specjalistów: neurologa, chirurga, epidemiologa i terapeuty.

Udar mózgu i jego cechy u osób w wieku

Choroba postępuje z powodu faktu, że w naczyniach krwionośnych, które prowadzą do mózgu, powstaje przeszkoda, która nie pozwala na przepływ krwi do ostatecznego celu. Powodem jest warstwa tłuszczu wyściełająca ściany naczyń krwionośnych. Ten stan to miażdżyca. Choroba dotyka głównie ciała starczego, dlatego większość udarów występuje po 50-60 roku życia.

Lokalne zaburzenie krążenia może wystąpić w wyniku trzech niezależnych patologii: udaru mózgu, niedokrwienia i zawału serca. Niedokrwienie rozwija się z powodu braku krążenia krwi w lokalnym narządzie lub tkance. Udar charakteryzuje się zaburzeniami krążenia w mózgu.

Muszę powiedzieć, że udar niedokrwienny rozwija się głównie u osób starszych z powodu pogorszenia stanu organizmu.

Choroba objawi się w zależności od rodzaju udaru:

  1. Atak miażdżycowo-zakrzepowy - dochodzi do miażdżycy dużej lub średniej tętnicy. Stan patologiczny rozwija się stopniowo, głównie we śnie;
  2. Lacunar - zaburzenia krążenia w naczyniach o małej średnicy. Może to wystąpić z powodu postępu cukrzycy lub nadciśnienia;
  3. Forma sercowo-zatorowa - dochodzi do częściowego lub całkowitego zablokowania tętnicy środkowej mózgu z zatorem. Stan rozwija się gwałtownie podczas czuwania. Następnie zator występuje w innych układach naczyniowych;
  4. Atak niedokrwienny, który rozwinął się z bardzo rzadkich przyczyn - może to być rozwarstwienie ścian tętnic, nadmiernie gęsta krew, patologie naczyniowe;
  5. Udar niewiadomego pochodzenia jest stanem, w którym nie można znaleźć konkretnej przyczyny, ponieważ istnieje kombinacja wielu czynników.

Większość udarów niedokrwiennych u osób starszych występuje nieoczekiwanie i w krótkim okresie czasu, co prowadzi do zniszczenia tkanki mózgowej. Dzieje się to za kilka minut lub godzin..

Patologia dzieli się na takie typy:

  1. udar niedokrwienny lewej lub prawej półkuli mózgu;
  2. krwotok móżdżkowy;
  3. rozległe uszkodzenie tkanek.

Przepisy ludowe

Aby przeprowadzić kurs rehabilitacji po udarze w domu, użyj sprawdzonych środków ludowej:

  1. Obierz cytrynę i pomarańczę (po 2 sztuki), usuń nasiona i zmiel maszynę do mięsa, dodaj miód (po 2 łyżki stołowe). Włóż wszystko do szklanego słoika i na dzień zaparz bulion w temperaturze pokojowej, a następnie włóż do lodówki. Pij codziennie 1 łyżkę stołową trzy razy dziennie (najlepiej z herbatą).
  2. Obrane cytryny (5 sztuk) i główki czosnku, pozbyć się łusek (2,5 sztuk), przepuścić przez maszynę do mięsa i dodać miód (500 ml) do powstałej masy. Domagaj się przez miesiąc w chłodnym miejscu, okresowo się trzęsąc. Nałóż 1 łyżeczkę pół godziny przed posiłkiem, ostrożnie rozpuszczając.

Jednak możliwość stosowania takich leków należy zawsze uzgodnić ze specjalistą.

Warunki udaru mózgu

Koncepcja obejmuje dwa rodzaje patologii:

  • udar niedokrwienny (atak serca) móżdżku;
  • udar krwotoczny (krwotok).

Podstawową przyczyną obu postaci choroby jest naruszenie naczyń krwionośnych. W rezultacie móżdżek przestaje otrzymywać niezbędną ilość krwi do normalnej aktywności. Rozwija się udar niedokrwienny lub krwotoczny. Zmiana jest zlokalizowana i nie wykracza poza granice niewielkiego obszaru, obejmuje znaczące obszary i ma charakter całkowity. Uderzenia móżdżku z natury pochodzenia i rozwoju nie różnią się od innych udarów śródmózgowych.

Według statystyk udar móżdżku stanowi tylko 5% całkowitej liczby udarów śródmózgowych, 75% to martwica.

Przyczyny zawału mózgu

Wyróżniono główne czynniki ryzyka prowadzące do rozwoju udarów. Tak więc zawał mózgu (udar mózgu) może wystąpić w obecności następujących stanów lub chorób:

  1. Męska płeć.
  2. Starszy wiek.
  3. Nadciśnienie tętnicze, które jest trwałe.
  4. Podwyższony poziom cholesterolu we krwi, predysponujący do jego odkładania się w naczyniach i rozwoju miażdżycy.
  5. Wysokie stężenie hemoglobiny we krwi.
  6. Wysoki poziom glukozy we krwi.
  7. Cukrzyca.
  8. Nadużywanie palenia.
  9. Choroby serca objawiające się zaburzeniami rytmu (zaburzenia rytmu serca).
  10. Otyłość.
  11. Niedawny (w ciągu roku) udar lub zawał mięśnia sercowego.
  12. Osoby z bliskimi krewnymi cierpiące na choroby naczyniowe.

Można wyróżnić kilka czynników, które znacznie przyczyniają się do wystąpienia zawału mózgu:

  • obecność zmian miażdżycowych;
  • regularne niedociśnienie;
  • zakrzepica żył;
  • cukrzyca;
  • otyłość;
  • starszy wiek;
  • uzależnienie od alkoholu i nikotyny;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Ta lista obejmuje także skroniowe zapalenie tętnic, chorobę Moya-Moya i przewlekłą encefalopatię podkorową..

Prognoza i odzyskiwanie

Statystyki pokazują, że jedna czwarta pacjentów po zawale mózgu umiera w ciągu miesiąca od wystąpienia choroby. Formy miażdżycowo-zakrzepowe i sercowo-zatorowe często wywołują śmierć. Około 70% osób, które przeżyły, zostaje niepełnosprawnych. Zaburzenia neurologiczne mogą utrzymywać się przez ponad rok.

Wraz z nadejściem poprawy po doświadczonym ataku stopniowo zaleca się pacjentom wykonywanie różnych ćwiczeń. We wczesnym okresie rekonwalescencji przylegają do leżenia w łóżku i stopniowo przechodzą na aktywność fizyczną. Jeśli możesz robić postępy, gimnastyka staje się trudniejsza, organizowane są różne wydarzenia, aby przywrócić utracone funkcje.

Zapobieganie jest banalne, ale skuteczne. Ludzie powinni porzucić złe nawyki, starać się prowadzić zdrowy tryb życia i dobrze się odżywiać.

Osoby podatne na nadciśnienie i miażdżycę zaleca się poddawać badaniom profilaktycznym co najmniej raz w roku, skonsultować się z kardiologiem, terapeutą i neuropatologiem. Podejmując działania zmniejszające ryzyko zawału serca, możliwe będzie znaczne wydłużenie życia i zminimalizowanie prawdopodobieństwa zawału.

Poradzenie sobie z zawałem mózgu może być trudne ze względu na ciężkość upośledzenia i poważne uszkodzenie. Nadzieja na niewielką lokalizację martwicy nie jest tego warta. Lepiej jest dołożyć wszelkich starań, aby zapobiec chorobie, niż prowadzić kompleksowe leczenie i długoterminową rehabilitację..

Zawał mózgu (I63 według klasyfikacji ICD-10) jest poważnym stanem patologicznym charakteryzującym się martwicą (martwicą) tkanki mózgowej. Powstaje w wyniku udaru niedokrwiennego - naruszenia dopływu krwi w tętnicach mózgowych, co prowadzi do głodu tlenu w mózgu, powoduje uszkodzenie tkanek określonej części mózgu i naruszenie ich funkcji. Z tego powodu sam udar niedokrwienny nazywany jest czasem zawałem mózgu. Ta choroba jest jedną z głównych przyczyn śmierci..

Z uszkodzeniem przedniej tętnicy mózgowej obserwuje się mimowolne odruchy chwytania, niedowład nóg, zaburzenia ruchów gałek ocznych, afazję ruchową.

Dlaczego rozwija się zawał mózgu, co to jest i czym różni się od udaru mózgu?

Co powoduje zawał mózgu? Bezpośrednią przyczyną jest ostre niedokrwienie, to znaczy niedostateczne ukrwienie mózgu. Może to być spowodowane zablokowaniem, skurczem, uciskiem tętnic dostarczających krew do mózgu. Zator, skrzepy krwi mogą zatkać naczynia krwionośne, rzadziej pęcherzyki powietrza lub krople tłuszczu. Czasami dochodzi do naruszenia dopływu krwi do mózgu z powodu niewydolności sercowo-naczyniowej, co prowadzi do niedokrwienia i niedotlenienia mózgu. Najczęstszą przyczyną udaru niedokrwiennego jest zakrzepica z arteriosklerozą mózgową lub w wyniku zatorowości kardiogennej..

Niezależnie od tego, co stało się przyczyną niedokrwienia, proces patologiczny rozwija się identycznie: upośledzony przepływ krwi prowadzi do upośledzonej syntezy białka i rozpadu glukozy w komórkach nerwowych. Trofeum mózgu jest zepsute, dochodzi do głodu tlenu. W obszarze mózgu, w którym tlen przestał płynąć, rozpoczyna się proces śmierci komórki, tj. Rozwija się martwica. Jeśli jednak dopływ krwi do dotkniętego obszaru zostanie szybko przywrócony, komórki nerwowe zostaną przywrócone. W przeciwnym razie dochodzi do rozległego zawału mózgu..

Z powodu głodu energii komórki nerwowe nie są w stanie utrzymać tempa metabolizmu i ulegają martwicy. Rozwija się obrzęk mózgu. Z powodu obrzęku mózg w czaszce jest ściśnięty, jego struktury są przemieszczone, można nacisnąć móżdżek, klinować rdzeń przedłużony w otwór potyliczny. Często jest to śmiertelne.

W przypadku zaburzeń przepływu krwi w środkowej tętnicy mózgowej - niedowład i zaburzenia wrażliwości kończyn górnych i dolnej połowy twarzy, afazja czuciowa i ruchowa, przechylenie głowy.

Główne czynniki ryzyka przyczyniające się do rozwoju zawału mózgu:

Oprócz tych chorób istnieją czynniki ryzyka związane ze stylem życia, indywidualnymi cechami i złymi nawykami:

  • nadużywanie alkoholu;
  • długie palenie;
  • nadwaga;
  • Siedzący tryb życia;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • starszy wiek;
  • Zaburzenia metaboliczne;
  • ostre lub przewlekłe infekcje.

Co może być udarem niedokrwiennym

Jeśli wierzysz w statystyki, to na świecie na 1000 osób występują 3 zawały mózgu. Liczba ta jest ogromna, ponieważ zabierając młodym tysiącom dzieci, następnie co 8 osób ma zawał serca w ciągu 40 lat. Podobnie jak inne choroby, zawał mózgu może występować w różnych postaciach:

  • niewielki udar łagodnego stopnia - objawy patologii (nerwobóle) są nieznaczne, a osoba wraca do zdrowia w ciągu miesiąca;
  • średni stopień - głównie są to lokalne miejsca ogniskowych objawów martwicy tkanki mózgowej i upośledzonej świadomości;
  • poważny stopień to zaburzenie mózgowe z depresją świadomości.

W zależności od przyczyny początku i patogenezy rozwoju można zauważyć najczęściej występujące typy udaru niedokrwiennego:

  1. Udar niedokrwienny Lacunar - rozwija się z naruszeniem przepływu krwi w zlokalizowanych obszarach półkuli mózgowej (małe głębokie ogniska). Z czasem dotknięte obszary stają się torbielami, które w medycynie nazywane są - lukami.
  2. Zawał terytorialny (miażdżycowo-zakrzepowy) - występuje w dużych i średnich tętnicach mózgowych, spowodowany niedrożnością zakrzepową lub zakrzepowo-zatorową. Nie rozwija się natychmiast, objawy nasilają się w ciągu kilku godzin lub nawet dnia.
  3. Kardioemboliczny - winowajcami tej manifestacji udaru są zator (cząsteczki powstające w limfie lub krwi), całkowicie lub częściowo zatkają tętnice w mózgu. Najczęściej występuje to w środkowej tętnicy mózgowej.

Taki proces zaczyna się nagle, szkody są średnie lub duże. Historia zatorowości prowadzi do choroby zakrzepowo-zatorowej innych narządów.

Ogólne objawy

Aby nie dostać zapalenia płuc i innych zastoinowych procesów w układzie oddechowym, musisz jak najbardziej aktywować pacjenta. Posadź go, podpierając się poduszkami, przeprowadzaj ćwiczenia oddechowe, nadmuchuj balony. Jeśli pacjent znajduje się w poważnym stanie nieprzytomności i nie może się poruszać, należy go przewracać co dwie godziny przynajmniej po swojej stronie. Oczywiście pomieszczenie musi być stale wentylowane.

Aby nie rozwijać odleżyn i różnych wysypek pieluszkowych, musisz również przeprowadzić całą gamę procedur higienicznych. Obejmuje to pocieranie skóry roztworem alkoholu, ciągłe zmienianie pieluch i prześcieradeł, mycie skóry w okolicy narządów płciowych roztworem dezynfekującym

Dużą uwagę należy zwrócić na łóżko, na którym leży pacjentka - powinna mieć specjalny materac przeciwodleżynowy lub przynajmniej wystarczająco twardy materac. Pościel na łóżku powinna być świeża, można przełożyć pieluchę pod prześcieradła

Staranna pielęgnacja jamy ustnej pacjenta zapobiega także rozwojowi powikłań, takich jak zapalenie jamy ustnej. Zęby należy myć co najmniej dwa razy dziennie, po jedzeniu usta należy przepłukać i przetrzeć słabym roztworem dezynfekującym, w przeciwnym razie u poważnie chorych pacjentów może rozwinąć się zapalenie jamy ustnej. Po tej samej zasadzie następuje mycie pacjentów, pielęgnacja oczu i nosa.

Ale najgorsze konsekwencje leżenia w łóżku to zakrzepowe zapalenie żył i odwodnienie. Z powodu unieruchomienia kończyn i pozostawania w tej samej pozycji bez obciążeń krew gęstnieje, krążenie krwi jest zaburzone, skrzepy krwi zaczynają tworzyć

Dlatego ważne jest, aby upewnić się, że pacjent pije co najmniej 2 litry wody dziennie z jedzeniem i napojami, wykonuje co najmniej małe ćwiczenia fizyczne - unosi nogi, zgina je na kolanach lub tak, aby otrzymał masaż lub kompleks pasywnej fizjoterapii, gdy pacjent ma kończyny ktoś go pochyla. W przypadku żylaków należy bandażować nogi elastycznym bandażem od pierwszego dnia leżenia w łóżku

Opieka przedszpitalna z powodu urazu rdzenia kręgowego

Leczenie uszkodzenia rdzenia kręgowego na etapie przedszpitalnym obejmuje monitorowanie i zapewnianie funkcji życiowych (oddychanie, hemodynamika), unieruchomienie kręgosłupa, zatrzymanie krwawienia, podawanie neuroprotektorów (metyloprednizolonu), środki przeciwbólowe i uspokajające. W przypadku zatrzymania moczu wykonuje się cewnikowanie pęcherza.

W miejscu urazu personel medyczny zwraca uwagę na pozycję ofiary, obecność ran, miejscowe zmiany (ograniczenie ruchomości kręgosłupa, obrzęk, ból przy dotykaniu i uderzenia kręgów). Lekarz ocenia stan neurologiczny pacjenta, sprawdza funkcję motoryczną kończyn górnych i dolnych, upośledzoną w nich wrażliwość, napięcie mięśniowe i odruchy

Aby zapobiec infekcji rany, podaje się toksoid i toksoid tężcowy, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Niezawodne unieruchomienie kręgosłupa w celu zapobiegania ponownemu przemieszczeniu fragmentów kości jest warunkiem koniecznym do transportu ofiar do specjalistycznego oddziału neurochirurgii.

Konieczne jest położenie ofiary na noszach przy pomocy trzech do czterech osób. W przypadku uszkodzenia kręgosłupa szyjnego pacjent musi leżeć na plecach, aby utworzyć umiarkowane przedłużenie szyi pod ramionami, umieścić mały wałek.

Kręgosłup szyjny jest unieruchomiony przy użyciu opony Kendrick, kołnierza Shants, opony CITO lub tekturowego, gipsowego lub bawełnianego kołnierza. Taka taktyka może zmniejszyć śmiertelność zranień kręgosłupa i rdzenia kręgowego o 12%.

Eliminacja zaburzeń oddechowych odbywa się poprzez oczyszczenie jamy ustnej z ciał obcych, wymiotów i śluzu; usunięcie żuchwy do przodu bez przedłużania szyi za pomocą wentylacji mechanicznej. Jeśli to konieczne, wejdź do kanału, wykonaj intubację tchawicy.

Konieczna jest stabilizacja czynności serca. Niestabilność układu sercowo-naczyniowego, która może objawiać się traumatyczną sympatektomią, objawami wstrząsu kręgosłupa (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, objaw ciepłych kończyn dolnych), jest charakterystyczna dla uszkodzenia szyjnego i górnego rdzenia kręgowego rdzenia kręgowego (w wyniku zaburzeń krążenia w bocznych kolumnach Clarka). Niedociśnienie tętnicze może również rozwinąć się w wyniku utraty krwi, ale jednocześnie będzie obserwować tachykardia, zimna, lepka skóra..

W przypadku wystąpienia wstrząsu kręgosłupa przepisuje się atropinę, dopaminę, podaje się roztwory soli (3-7% roztwór chlorku sodu), reopoliglyukinę, hemodezę, przeprowadza się elastyczne bandażowanie kończyn dolnych.

Pierwsza pomoc dla ofiary jest ważna w przypadku zawału mózgu. Przy użyciu właściwych i terminowych środków można znacznie zmniejszyć ryzyko śmierci i niebezpiecznych komplikacji.

Istnieją następujące zalecenia dotyczące pierwszej pomocy w przypadku zawału serca:

  1. Połóż ofiarę na plecach, włóż coś pod ramiona i głowę. Odpiąć ubranie od ciała, odpiąć guziki i paski.
  2. W przypadku braku świadomości, pulsu, oddechu, natychmiast rozpocznij resuscytację..
  3. Zapewnić świeże powietrze.
  4. Zrób zimny kompres na głowie.
  5. Odwróć głowę ofiary na bok, aby zapobiec aspiracji wymiotów lub śliny.
  6. Natychmiast wezwij pogotowie, wskazując na obecność objawów charakterystycznych dla zawału mózgu. W niektórych przypadkach (w obecności samochodu osobowego, bliskości instytucji medycznej) zaleca się hospitalizację pacjenta w szpitalu.
  7. Nie podawaj pacjentowi leków, jak może pogorszyć jego stan.

Objawy i znaki

W przeważającej większości przypadków natychmiast odczuwa się udar: osoba nagle zaczyna odczuwać nieznośne bóle głowy, które najczęściej dotykają tylko jednej strony, skóra twarzy podczas ataku nabiera wyraźnego czerwonego zabarwienia, zaczynają się konwulsje i wymioty, oddychanie staje się ochrypłe.

Warto zauważyć, że drgawki wpływają na tę samą stronę ciała, gdy udar uderzył w bok mózgu. Oznacza to, że jeśli lokalizacja zmiany znajduje się po prawej stronie, skurcze będą bardziej wyraźne po prawej stronie ciała i odwrotnie.

Jednak zdarzają się przypadki, gdy atak jako taki jest całkowicie nieobecny i dopiero po pewnym czasie po udarze, o którym pacjent mógł nie podejrzewać, odczuwa się drętwienie policzków lub dłoni (jednego lub drugiego), zmienia się jakość mowy, ostrość wzroku maleje.

Następnie osoba zaczyna narzekać na osłabienie mięśni, nudności, migreny. W takim przypadku można podejrzewać udar w obecności sztywnej szyi, a także z powodu nadmiernego napięcia mięśni w nogach..

Niedokrwienny zawał mózgu

Udar niedokrwienny - objawy

Terminowe wykrycie udaru może często pomóc uniknąć poważnych i nieodwracalnych powikłań, a nawet uratować życie danej osobie. Jeśli natychmiast zostanie rozpoznany niedokrwienny udar mózgu, objawy neurologiczne można spowolnić, a niektórym można zapobiec. Aby ustalić ostry wypadek naczyniowo-mózgowy, należy pamiętać o kilku jego objawach.

Zwiastuny udaru

Istnieje kilka pośrednich objawów, które pomagają podejrzewać zbliżające się uderzenie..

Następujące stany mogą świadczyć o niedokrwiennym udarze mózgu:

  • częste zawroty głowy;
  • półomdlały
  • okresowa utrata koncentracji;
  • zapomnienie;
  • drętwienie dowolnej części ciała;
  • silne bóle głowy;
  • wrażliwość na głośne dźwięki, jasne światło;
  • wada wymowy;
  • problemy z koordynacją.

Udar mózgu - objawy, pierwsze objawy

Często ONMK można rozpoznać bez specjalnego sprzętu i połączenia z lekarzem.

Musisz pamiętać, które objawy są pierwsze z udarem:

  • ostry, nieznośny ból głowy;
  • słaba koordynacja ruchów;
  • niespójna, nieczytelna mowa;
  • utrata orientacji w przestrzeni, czasie;
  • półomdlały;
  • silne drętwienie dowolnej części ciała;
  • niedowidzenie.

Jeśli istnieje podejrzenie, że dana osoba naruszyła krążenie mózgowe, musisz poprosić ją o wykonanie 3 prostych kroków:

  1. Wypowiedz lekką frazę, na przykład „Pies biegnie za kotem”. Z ONMK spowoduje to trudności.
  2. Podnieś obie ręce. Pacjent nie będzie w stanie poradzić sobie z zadaniem.
  3. Uśmiechać się. Z powodu wypadku naczyniowo-mózgowego połowa twarzy „słucha” gorzej. Uśmiech się wykrzywi.

Udar niedokrwienny prawej półkuli

Możliwe jest wstępne określenie, która strona mózgu ucierpiała z powodu opisanej patologii za pomocą znaków zewnętrznych. W przypadku ONMK praca przeciwnej połowy twarzy i ciała jest zakłócona.

Kiedy występuje udar niedokrwienny, prawa strona w tym przypadku nie ulega zmianie, a funkcje lewej strony pogarszają się:

  • zniekształcony uśmiech;
  • opadające powieki;
  • drętwienie lewej kończyny;
  • kuśtykający;
  • jednostronny paraliż.

Obserwowane są również typowe objawy udaru niedokrwiennego:

  • zawroty głowy;
  • utrata, zamieszanie;
  • wymioty
  • Emocjonalna niestabilność;
  • częściowa amnezja i inne.

Udar niedokrwienny lewej półkuli

Obraz kliniczny ze zmianą tego obszaru obejmuje również ogólne objawy.

Specyficzne objawy udaru niedokrwiennego lewej półkuli:

  • naruszenie wrażliwości;
  • zmniejszone napięcie mięśni;
  • całkowity lub częściowy paraliż prawej połowy ciała, twarzy;
  • trudności w mówieniu lub utrata zdolności do mówienia;
  • zanik logicznego myślenia;
  • opóźnienie;
  • depresja.

Udar niedokrwienny móżdżku

Istnieją dwie opcje przebiegu tej formy patologii. W pierwszym przypadku dotyczy to niewielkiego obszaru móżdżku.

Izolowany ostry udar niedokrwienny charakteryzuje się takimi objawami:

  • nudności;
  • zawroty głowy;
  • zmiana chodu;
  • silny ból w tylnej części głowy;
  • upośledzenie słuchu, mowy;
  • słaba koordynacja ruchów;
  • utrata równowagi.

Jeśli zmiany są duże, rozpoznawany jest rozległy udar niedokrwienny móżdżku. Jego objawy:

  • brak spójnej mowy;
  • bół głowy;
  • wymioty
  • niezdolność do stania;
  • zaburzone oddychanie i aktywność serca;
  • ruchy połykania nie są wykonywane.

Ile żyje po udarze niedokrwiennym

Prognozy dotyczące życia po udarze niedokrwiennym są 3 rodzaje:

Korzystny. Jest tak w przypadku, gdy uszkodzenie mózgu jest nieznaczne. Czas trwania okresu rekonwalescencji jest skrócony do kilku miesięcy. Mężczyzna całkowicie powraca do zwykłego życia.

Środkowy. Takie prognozy na życie są podawane, jeśli funkcjonowanie przewodu żołądkowo-jelitowego zostanie zakłócone, pacjent cierpi na cukrzycę, zapalenie płuc lub inne choroby narządów wewnętrznych. Komplikacje mają charakter umiarkowany..

Niekorzystny. Zainscenizowane z rozległym uszkodzeniem mózgu. Tutaj praca ważnych narządów, w szczególności serca, jest zwykle zakłócona. Szanse na przetrwanie są minimalne. Najczęściej taka prognoza podawana jest z lewostronnym pociągnięciem.

Według statystyk 12-25% ofiar umiera w wyniku zawału mózgu w pierwszym tygodniu. Spośród tych, którzy przeżyli, 70% staje się niepełnosprawnych. Jednak z czasem zmniejsza się nasilenie powikłań. Sześć miesięcy później pozostają u 40% pacjentów, a po roku tylko 25%.

Skuteczność okresu rehabilitacji, oczekiwana długość życia i prognozy na przyszłość zależą od kilku czynników:

  • Wiek. U pacjentów w podeszłym wieku, nawet po umiarkowanym udarze, powrót do zdrowia jest trudniejszy niż u osób młodszych.
  • Rozmiar i lokalizacja dotkniętego obszaru. Jeśli uszkodzone obszary mózgu odpowiedzialne za pracę najważniejszych ośrodków znacznie zwiększają ryzyko śmierci.
  • Stopień uszkodzenia. Im trudniejsza patologia, tym trudniej odzyska ciało.
  • Przyczyna. Jeśli przyczyną udaru niedokrwiennego jest miażdżyca lub zakrzepica, odzyskanie będzie znacznie trudniejsze.

Spośród konsekwencji udaru niedokrwiennego mózgu szczególnie wyróżnia się kilka stanów:

Zaburzenia pod względem psychiki. Wielu nie może zrozumieć swojej niezdolności. Pacjent boi się stać się ciężarem dla rodziny i przyjaciół, z powodu którego rozwija się depresja. Ma ataki niekontrolowanej agresji. Staje się nerwowy i drażliwy. Występują również częste wahania nastroju..

Brak wrażliwości na twarzy, rękach i nogach. Drętwienie zanika stopniowo, ponieważ włókna nerwowe odzyskują się bardzo powoli. W niektórych przypadkach czułość nie jest w pełni zwracana..

Upośledzona mobilność. Ofiara często nie może chodzić bez specjalnego sprzętu, takiego jak laska lub chodzik. Czasami trudno mu robić proste rzeczy. Doskonałe zdolności motoryczne są zaburzone.

Upośledzenie funkcji poznawczych. Przede wszystkim dotyczą one pamięci. Osoba zapomina nie tylko adresy i numery telefonów. Czasami nie pamięta osoby, z którą przed chwilą prowadził dialog. Pacjentowi trudno również prawidłowo ocenić, co się wokół niego dzieje. Dlatego w zachowaniu może przypominać dziecko.

Problemy z mową Staje się niespójny i bez znaczenia. Często ofiara wymawia dziwne słowa i frazy.

Naruszenie koordynacji ruchów. Z powodu częstych zawrotów głowy osoba upada.

Padaczka. Ponad 10% pacjentów z udarem niedokrwiennym cierpi na tę chorobę..

Ile lat można przeżyć po zawale mózgu? Wszystko zależy od terminowej pomocy. Im wcześniej lekarze rozpoczną leczenie, tym mniej niebezpieczne będą konsekwencje..

Terapia musi być kompleksowa i przeprowadzana w szpitalu. Ile jest w szpitalu po udarze? Po zakończeniu ostrego okresu pacjent zostaje przeniesiony na oddział ogólny, gdzie będzie od 3 tygodni do miesiąca. Jeśli praca ważnych narządów nie zostanie zakłócona, przebieg leczenia wynosi 21 dni.

Jeśli praca ważnych narządów zostanie zakłócona, pacjent powinien leżeć w szpitalu przez około 30 dni. W przypadku braku poprawy lekarze przeprowadzają konsultację, podczas której decydują o dalszym pobycie w szpitalu do stanu.

Tak więc udar niedokrwienny jest najczęstszą patologią układu sercowo-naczyniowego. Niestety z każdym rokiem staje się młodsza. A jeśli wcześniej udar występował głównie u osób starszych, dzisiaj również osoby młodsze mają do czynienia z nim. Aby się przed tym uchronić, musisz poważnie traktować swoje zdrowie. Konieczna jest zmiana diety, porzucenie złych nawyków i umiarkowane ćwiczenia. Jeśli masz najmniejsze niepokojące objawy, natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

Leczenie i rehabilitacja udaru niedokrwiennego

W szpitalu Jusupow lekarze rozpoczynają leczenie i wczesną rehabilitację natychmiast po diagnozie. Rokowanie jest najbardziej korzystne, gdy pacjenci przyjmowani są do kliniki neurologicznej w ciągu pierwszych 4-6 godzin od pojawienia się pierwszych objawów ostrego krążenia mózgowego. Lekarze kliniki neurologicznej zalecają odpowiednie leczenie, dzięki któremu komórki nerwowe wokół ogniska niedokrwienia w pełni przywracają aktywność funkcjonalną.

Zastosowanie terapii trombolitycznej przez starszych neurologów w Szpitalu Jusupow znacznie poprawia rokowanie. Jako środek tromolityczny lekarze neurologii używają najskuteczniejszego leku - tkankowego aktywatora plazminogenu. Po rozpuszczeniu zakrzepu przywraca się przepływ krwi do dotkniętych naczyń, dopływ tlenu i składników odżywczych do obszaru niedokrwienia oraz poprawia się obszar wokół zawału mózgu. Wynik udaru niedokrwiennego poprawia stosowanie ankrodu (enzymu z jadu węża) w ciągu pierwszych 3 godzin po rozwoju ostrego udaru mózgowo-naczyniowego i przez następne pięć dni.

Aby zapobiec dalszym skrzepom krwi i ponownemu zatorowi, osobom starszym podaje się:

  • bezpośrednie antykoagulanty (heparyna sodowa lub heparyna drobnocząsteczkowa);
  • środki przeciwpłytkowe;
  • lek z grupy tienopirydyn Tiklopidyna.

Jeśli istnieją przeciwwskazania lub wysokie ryzyko powikłań związanych z przyjmowaniem tych leków, lekarze w szpitalu Jusupow przepisują pacjentom klopidogrel. Preparaty o działaniu neuroprotekcyjnym i neurometabolicznym poprawiają plastyczność komórek nerwowych. Ton tętnic mózgowych u osób starszych wzrasta pod wpływem leków wazoaktywnych.

U osób starszych udar niedokrwienny często występuje na tle ciężkiego nadciśnienia tętniczego. W ciągu 7-10 dni od ostrego okresu udaru kardiologowie szpitala Jusupow ze skurczowym ciśnieniem krwi pacjenta poniżej 200 mm. Hg. Sztuka. nie przeprowadzaj terapii przeciwnadciśnieniowej, ponieważ niedociśnienie pogarsza nasycenie tlenem części mózgu podatnych na niedokrwienie. U pacjentów ze skurczowym ciśnieniem krwi powyżej 200 mm. Hg. Sztuka. zmniejsza się bardzo powoli do liczb, o 10 mm. Hg. Sztuka. przekroczenie ciśnienia, do którego przystosowany jest pacjent. Po ostrym okresie kardiolodzy wybierają indywidualną terapię przeciwnadciśnieniową.

Wczesna rehabilitacja znacznie poprawia rokowanie po udarze. Lekarze szpitala Jusupow zaczynają przeprowadzać rehabilitację od pierwszego dnia, gdy pacjent wchodzi do kliniki neurologii. Intensywność programu rehabilitacji zależy od stanu pacjenta i stopnia jego niepełnosprawności. Aby zmniejszyć ryzyko przykurczów, bólu stawów, odleżyn, zapalenia płuc, zakrzepicy żył głębokich w szpitalu Jusupow, specjaliści od pierwszych dni leczenia przeprowadzają bierną rehabilitację.

Aby poprawić rokowanie u osób starszych, rehabilitologowie szpitala Jusupow po udarze stosują następujące innowacyjne metody przywracania upośledzonych funkcji:

  • PNF;
  • Terapia Voita;
  • mała terapia manualna;
  • Metoda Castillo-Moralesa;
  • kinesiotape;
  • Koncepcja Mulligan;
  • Terapia Bobath.

Prognozy dotyczące przywrócenia funkcji neurologicznych upośledzonych w wyniku choroby u osób starszych są poprawione dzięki zastosowaniu wielu technik towarzyszących przez rehabilitologów szpitala w Jusupowie (magnetoterapia, stymulacja przezczaszkowa, laseroterapia, akupunktura). Aby przywrócić ruchy i umiejętności chodzenia, używa się robotycznych i mechanicznych symulatorów, aparatów Exarta i pionizatorów..

Pacjenci są hospitalizowani w szpitalu Jusupow, niezależnie od ciężkości stanu o każdej porze dnia. Jeśli zauważysz objawy udaru niedokrwiennego, zadzwoń natychmiast. Zespół wysoko wykwalifikowanych specjalistów (neurologów, rehabilitologów, logopedów, fizjoterapeutów) szpitala Jusupow stosuje najnowsze technologie w leczeniu udaru niedokrwiennego mózgu. Lekarze indywidualnie traktują każdego pacjenta.

W okresie 12 miesięcy może wystąpić od jednego do czterech przypadków udaru mózgu i dotyczy to tylko tysiąca osób. Według badań wynikiem choroby może być niepełnosprawność lub śmierć. Szczególnie wysokie ryzyko śmierci dla osób, które doznały trzeciego udaru mózgu.

Oczywiście dla osób w wieku poniżej 55-70 lat choroba nie jest straszna, ale warto się jej obawiać, ponieważ ludzie, którzy przeżyją po takim ataku, często umierają w ciągu 3-5 lat. Oprócz wszystkich zagrożeń otrzymają gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia. Jak uniknąć choroby i zrozumieć, czego się spodziewać, opisano w tym artykule..

Udar niedokrwienny - leczenie

Szybkość opieki medycznej jest uważana za główny czynnik determinujący powodzenie terapii.

Szczególnie ważne jest szybkie dotarcie do szpitala, gdy wystąpi rozległy udar niedokrwienny. Jeśli zaczniesz leczenie w ciągu pierwszych 3-4 godzin po udarze, możesz uniknąć najpoważniejszych powikłań choroby, zwiększyć szanse na pełne przywrócenie funkcji neurologicznych

Udar niedokrwienny - pierwsza pomoc

Jeśli podejrzewasz zawał mózgu, musisz natychmiast zadzwonić do lekarzy, wskazując przyczynę telefonicznie i opisując stan ofiary.

ONMK - pierwsza pomoc, algorytm przed przybyciem specjalistów:

  1. Połóż osobę na poziomej powierzchni, tak aby górna część ciała i głowa były uniesione.
  2. Zapewnić świeże powietrze.
  3. Jeśli udarowi niedokrwiennemu towarzyszą wymioty, przewróć ofiarę na bok.
  4. Nie karm, nie pij, nie podawaj żadnych leków, dopóki nie pojawi się karetka.
  5. W przypadku napadu padaczkowego chroń osobę przed uderzeniami w meble, podłogę z miękką poduszką pod głową.
  6. Trzymaj głowę.
  7. Usuń piankę z ust.
  8. Nie próbuj wiązać pacjenta, przenosić, ożywać za pomocą amoniaku.
  9. Jeśli puls przestanie być odczuwalny, nastąpi zatrzymanie oddechu lub serca, natychmiast przystąp do resuscytacji.

Udar niedokrwienny - zalecenia kliniczne

Każdy pacjent z udarem powinien być hospitalizowany. W ciągu pierwszych 4 godzin po ataku zalecana jest podstawowa terapia. Pomaga zminimalizować uszkodzenia spowodowane udarem niedokrwiennym mózgu, ustabilizować kondycję człowieka, normalizować funkcje życiowe narządów i układów.

Podstawowa terapia obejmuje:

  • eliminacja bólu głowy;
  • kontrola temperatury ciała i ciśnienia krwi;
  • neuroprotekcja;
  • ulga w napadach;
  • zapobieganie obrzękowi mózgu;
  • korekta czynności serca, stężenie glukozy we krwi;
  • utrzymywanie równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej;
  • tlenoterapia (jak wskazano).

Po podstawowej terapii chirurg naczyniowy ocenia stopień uszkodzenia tkanki i opracowuje indywidualny plan konkretnego leczenia. Schemat jest wybierany dla konkretnego udaru niedokrwiennego mózgu, rokowanie zależy również od ciężkości patologii, zakresu zawału serca, zmian funkcji neurologicznych.

Specjalna terapia obejmuje:

  • tromboliza;
  • antykoagulanty;
  • hemodylucja;
  • nootropowe;
  • środki wazoaktywne (antagoniści wapnia);
  • normalizacja właściwości reologicznych krwi;
  • dotlenienie.

Udar niedokrwienny - regeneracja

Rehabilitacja, podobnie jak leczenie, jest indywidualna. Czas tego okresu zależy od skuteczności leczenia. Powrót do zdrowia po udarze niedokrwiennym trwa od 1-3 miesięcy do kilku lat.

Działania rehabilitacyjne obejmują:

  • zbilansowana dieta
  • zajęcia z logopedą;
  • gimnastyka medyczna;
  • fizjoterapia;
  • wizyta u psychologa i neurologa.

Prognoza

Eksperci przewidują wynik choroby na podstawie obrazu klinicznego, ponieważ objawy mogą określać obszar uszkodzenia i możliwe konsekwencje. To pomaga lekarzom w przygotowaniu obiektywnej prognozy na przyszłość. Można to zobaczyć w poniższej tabeli:

PrognozaCharakter choroby
KorzystnyW wyniku uszkodzenia mózgu osoba częściowo traci niektóre funkcje. Kompetentna rehabilitacja daje szansę na pełne wyleczenie.
ŚrodkowyObecność współistniejących chorób (cukrzyca, zapalenie płuc, patologia przewodu pokarmowego) zmniejsza przewidywany wynik. Od czasu do czasu można zaobserwować zarówno poprawę, jak i pogorszenie stanu pacjenta.
Zła prognozaJeśli udar doprowadził do poważnego uszkodzenia tkanki mózgowej. Na przykład w przypadku zaburzeń krążenia w basenie środkowej tętnicy mózgowej występują nieodwracalne zjawiska, które prowadzą do całkowitego paraliżu osoby. Przy tym kursie prawdopodobieństwo nawrotu jest wysokie. W większości przypadków powtarzający się udar prowadzi do śmierci pacjenta.

Udar niedokrwienny. Objawy

W przypadku udaru niedokrwiennego stopniowy początek jest bardziej charakterystyczny:

  • Podczas snu,
  • po wzięciu gorącej kąpieli,
  • stres fizyczny lub emocjonalny itp..

Istotna jest także obecność określonych prekursorów:

  • przemijający napad niedokrwienny,
  • kryzysy nadciśnieniowe,
  • napady migotania przedsionków lub dusznicy bolesnej.

Objawy rozwijają się stopniowo, postępując w ciągu kilku godzin..

Pacjenci są zaniepokojeni silnymi bólami głowy, zawrotami głowy i szumami usznymi..

Koordynacja ruchów jest zaburzona, zauważono wyraźną niestabilność chodu. Pacjenci odczuwają silne osłabienie i drętwienie kończyn, ból za mostkiem, duszność. Twarz jest asymetryczna, dochodzi do naruszenia percepcji i wymowy mowy. Często prawie niemożliwe jest zrozumienie tego, co mówią pacjenci.

W niektórych przypadkach możliwe jest ciężkie drżenie kończyn lub rozwój drgawek. Możliwe wymioty, gorączka, gorączka, pełzanie, mrowienie na wyciągnięcie ręki. Można również zauważyć niewydolność oddechową, pulsację i obrzęk żył szyi, sinicę twarzy, cofanie się przestrzeni międzyżebrowych..

Algorytm uważany jest za szybki test udaru: uśmiech, podnoszenie rąk i mówienie.

Na przykład. U pacjentów z udarem niedokrwiennym zauważalna jest wyraźna asymetria twarzy podczas próby uśmiechania się lub gryzienia zębów. Zauważono również bełkot, niewyraźne i niewyraźne słowa. Kiedy próbujesz podnieść i trzymać ręce, jedna ręka natychmiast spada.

Objawy mózgowe objawiają się również ogłuszeniem lub otępieniem, bólem oczu, zmniejszoną ostrością widzenia, podwójnym widzeniem, suchością w ustach, obfitym poceniem się. Możliwa krótkotrwała utrata przytomności.

Specyficzne ogniskowe objawy neurologiczne zależą od poziomu zamknięcia basenów tętniczych. Możliwy jednostronny paraliż, niedowład, utrata bólu i wrażliwość na temperaturę. Można również zauważyć utratę słuchu, zaburzenia widzenia, niemożność odczytania tekstu, brak zrozumienia języka mówionego, zaburzenia połykania, nagłą chrypkę głosu, nietrzymanie stolca i moczu. Można zauważyć rozszerzenie źrenic, brak reakcji na światło (jednostronne) i oczopląs..

W przypadku niedokrwiennego udaru lakunarnego może wystąpić jednostronny niedowład lub porażenie (ręka, twarz, język, czasami noga). W niektórych przypadkach udar taki objawia się jedynie naruszeniem umiejętności motorycznych („niezręczna” ręka) i zaburzeniami mowy.

Na przykład. W przypadku udarów niedokrwiennych kręgosłupa (dotyczy to rdzenia kręgowego) obserwuje się niedowład i porażenie nóg, ból brzucha oraz nietrzymanie kału i moczu.

Objawy zawału mózgu

Objawy zawału mózgu zależą od lokalizacji zmiany..

Niemniej jednak można podkreślić ogólne objawy tego patologicznego procesu, w tym:

Utrata przytomności, czasami może rozwinąć się śpiączka;

Zaburzenia funkcjonowania narządów miednicy;