Tętniak naczyń mózgowych. Przyczyny, rodzaje, objawy i przejawy patologii

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Co to jest tętniak mózgu?

Tętniak naczyń mózgowych jest niebezpieczną patologią, a w przypadku przedwczesnej diagnozy i leczenia wiąże się z wysoką śmiertelnością lub niepełnosprawnością pacjenta. Tętniak to patologiczna ekspansja jednego lub więcej naczyń krwionośnych w mózgu. Oznacza to, że jest to rodzaj występu ścian naczyń krwionośnych, znajdujących się w jednym z obszarów mózgu i mających charakter wrodzony lub nabyty. Powstały tętniak powoduje uszkodzenie ścian naczyń krwionośnych (w większości przypadków tętnic). Dlatego wysokie prawdopodobieństwo pęknięcia, które pociąga za sobą rozwój krwotoku śródczaszkowego. Krwotoki te z kolei mogą powodować zaburzenia neurologiczne, aw ciężkich przypadkach mogą prowadzić do śmierci.

Częstość występowania tętniaka mózgu jest bardzo trudna do oceny. Powodem tego jest trudność w zdiagnozowaniu tej choroby, a także cechy jej przebiegu klinicznego i objawów. Jednakże, opierając się na różnych danych klinicznych i statystycznych, można argumentować, że tętniaki mózgu występują u 10 do 12 pacjentów na 100 tysięcy populacji. Dane z badań morfopatologicznych (sekcja zwłok) pokazują, że prawie 50% tętniaków, które nie pękły, odkryto przypadkowo, ponieważ nie spowodowały żadnych objawów.

Głównym zagrożeniem związanym z tętniakiem naczyń mózgowych jest wysokie prawdopodobieństwo pęknięcia prowadzącego do krwawienia śródczaszkowego (krwotok w przestrzeni podpajęczynówkowej lub krwotok podpajęczynówkowy), który wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Statystyki z zagranicznych szpitali pokazują, że 10% pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym umiera prawie natychmiast, co eliminuje możliwość interwencji medycznej. Około 25% tych pacjentów umiera pierwszego dnia, a kolejne 40 - 49% w ciągu pierwszych 3 miesięcy. Zatem prawdopodobieństwo śmierci z pęknięciem tętniaka wynosi około 65%, z dominującą śmiercią w ciągu pierwszych kilku godzin / dni po zerwaniu.

We współczesnej medycynie jedynym i najskuteczniejszym sposobem leczenia tętniaka naczyniowego w mózgu jest operacja, jednak pomimo postępującej neurochirurgii i przyspieszonego rozwoju medycyny dzisiaj nie wyklucza to zgonu. Warto zauważyć, że prawdopodobieństwo śmierci z powodu nagłego pęknięcia tętniaka jest prawie 2 - 2,5 razy wyższe niż ryzyko związane z interwencją chirurgiczną.

Statystycznie najwyższa częstotliwość tętniaków mózgu (około 20 przypadków na 100 tysięcy mieszkańców) występuje w Japonii i Finlandii. Tętniak naczyń mózgowych występuje prawie 1,5 razy częściej u kobiet. Wśród kobiet, w porównaniu z mężczyznami, przeważają gigantyczne tętniaki (występują około trzy razy częściej). Szczególnie niebezpieczne są takie formacje u kobiet w ciąży.

Przyczyny tętniaka mózgu

Tworzenie tętniaka w dowolnym naczyniu jest prawie zawsze wynikiem naruszenia normalnej struktury ściany naczyniowej. W przypadku tętnic ściana składa się z trzech głównych warstw. Uszkodzenie co najmniej jednego z nich prowadzi do lokalnej utraty siły tkanki. Ponieważ mózg jest zasilany krwią z tętnicy szyjnej, ciśnienie krwi tutaj jest dość wysokie. Substancja mózgowa zużywa dużo energii w procesie życia i stale potrzebuje składników odżywczych. Być może tłumaczy to fakt, że tętniaki jako całość częściej występują w tętnicach aorty (na różnych poziomach) lub w mózgu. W tych naczyniach ciśnienie jest dość wysokie.

Ściana tętnicy składa się z następujących membran:

  • Intymność. Ta skorupa wykłada wewnętrzną powierzchnię naczynia. Jest bardzo chuda i wrażliwa na różne obrażenia. Uszkodzenia te najczęściej nie mają charakteru mechanicznego. Mogą być spowodowane przez toksyny, przeciwciała lub infekcje w kontakcie z komórkami intymnymi. Funkcją tej błony jest zapewnienie normalnego przepływu krwi (bez wirów i skrzepów krwi).
  • Głoska bezdźwięczna Środkowa skorupa określa elastyczność naczynia. Zawiera komórki mięśniowe, które mogą powodować kurczenie się lub rozszerzanie tętnic. To w dużej mierze reguluje ciśnienie krwi (wraz ze zwężeniem naczynia wzrasta). Ta skorupa jest najpierw rzadko uszkadzana. Częściej dotyczą go procesy patologiczne z błony wewnętrznej.
  • Adwent. Zewnętrzna skorupa statku jest najtrwalsza. Istnieje wiele włókien i komórek tkanki łącznej. Kiedy ta skorupa jest uszkodzona, leżące pod nią skorupy prawie zawsze puchną wraz z tworzeniem tętniaka woreczkowego.
Wszystkie trzy błony, jeśli nie zostaną uszkodzone przez procesy patologiczne, prawie nigdy nie tworzą tętniaka. Zwykle jeden z nich jest uszkodzony, co w połączeniu z gwałtownym wzrostem ciśnienia prowadzi do powstania tętniaka. Należy zauważyć, że procesy te są nie tyle przyczyną tętniaka, co mechanizmem. Przyczyny są uważane za te czynniki i patologie, które uszkadzają ściany naczyń mózgowych. W praktyce może być wiele takich powodów..

Następujące patologie mogą być przyczyną powstawania tętniaków mózgu:

  • Kontuzje Zamknięte urazy głowy są zwykle wynikiem silnych uderzeń w głowę. Podczas uderzenia może nastąpić rozdzielenie ściany naczynia, w wyniku czego jej wytrzymałość i elastyczność ulegną osłabieniu. W tym miejscu tworzone są sprzyjające warunki do rozwoju tętniaka. Należy zauważyć, że tętniak może pojawić się zarówno natychmiast po urazie, jak i po pewnym czasie. Faktem jest, że urazy mogą być różnego rodzaju i może im towarzyszyć wiele różnych zaburzeń (nie tylko na poziomie naczyń mózgowych).
  • Zapalenie opon mózgowych - zapalenie opon mózgowych to zapalenie opon mózgowych, które może być spowodowane różnymi infekcjami. Jednocześnie patogenami są bakterie, wirusy lub grzyby (rzadko pasożyty i inne pierwotniaki). Tętnice mózgu przylegają ściśle do opon mózgowych, dlatego proces zakaźny może uszkodzić zewnętrzną błonę naczynia. Najczęstszą przyczyną zapalenia opon mózgowych jest meningokok (Neisseria meningitidis), ale czasami może być spowodowany gruźlicą, opryszczką lub innymi infekcjami. Stan pacjenta bezpośrednio podczas zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych jest zwykle ciężki, więc izolowanie objawów tętniaka jest prawie niemożliwe. Ale po wyleczeniu infekcji czasami powstają defekty w ścianach naczyń, które ostatecznie przekształcają się w tętniaki.
  • Infekcje ogólnoustrojowe. Innym sposobem zakaźnego uszkodzenia naczyń jest krew. Niektóre infekcje mogą z nim krążyć w całym ciele, wpływając na różne naczynia i narządy. Tętnice mózgu mogą zostać uszkodzone na przykład przez zaawansowaną syfilis. Czasami infekcja z innych ognisk dostaje się do krwioobiegu. Na przykład w przypadku bakteryjnego zapalenia wsierdzia infekcja jest zlokalizowana w sercu (głównie na zastawkach). Okresowo patogen wchodzi do krwioobiegu i jest przenoszony w całym ciele. Jeśli dotknięte zostaną błony wewnętrzne tętnic mózgu, może również powstać lokalna wada, która zamieni się w tętniak.
  • Wrodzone choroby. Istnieje wiele wrodzonych chorób, w których tkanka łączna jest osłabiona lub powstają inne warunki wstępne dla rozwoju tętniaka. Na przykład w przypadku zespołu Marfana lub naruszenia syntezy kolagenu trzeciego typu ściana naczyniowa od urodzenia jest słaba, a wzrost ciśnienia krwi łatwo prowadzi do powstania tętniaków. W przypadku stwardnienia guzowatego lub nerwiakowłókniakowatości pierwszego typu można zaobserwować lokalne zmiany strukturalne w tkankach i naczyniach mózgu. W miarę postępu tych chorób wzrasta ryzyko tętniaka. Niektóre badania wykazały również zwiększone ryzyko tętniaka w chorobach, takich jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, zespół Ehlersa-Danlosa, autosomalna dominująca wrodzona policystyczna choroba nerek, toczeń rumieniowaty układowy. Choroby te są bardzo rzadkie i są częściowo spowodowane wrodzonymi mutacjami genetycznymi..
  • Nadciśnienie tętnicze (nadciśnienie). Wysokie ciśnienie krwi jest ważnym czynnikiem przyczyniającym się do powstawania tętniaka. Miejscowe wady w ścianie naczynia, niezależnie od tego, jakie są spowodowane, nie tworzą samego tętniaka. Powstaje w wyniku wewnętrznego ciśnienia w naczyniu przez wybrzuszenie ściany w słabym miejscu. Dlatego u zdecydowanej większości pacjentów z tętniakiem wykrywane jest również nadciśnienie tętnicze. Nie jest tak ważne, jaka jest natura nadciśnienia. Ciśnienie krwi może wzrosnąć z powodu chorób serca, nerek, zaburzeń endokrynologicznych, predyspozycji genetycznych itp. Ważne jest, aby wszystkie te choroby zwiększały ryzyko tętniaków naczyń mózgowych, będąc pośrednio ich przyczyną..
  • Choroba tętnic. W wielu chorobach proces zapalny może selektywnie wpływać na tętnice, w tym znajdujące się w jamie czaszki. Najczęściej dzieje się tak w przypadku chorób autoimmunologicznych (reumatologicznych). Układ odpornościowy tworzy tak zwane autoprzeciwciała, które błędnie atakują własne komórki organizmu. W rezultacie pojawia się stan zapalny, który może ostatecznie doprowadzić do tętniaka naczynia.
  • Miażdżyca. Obecnie szeroko dyskutowana jest rola miażdżycy mózgu w tworzeniu tętniaków i rozwoju udarów mózgu. W przypadku tej choroby na ścianach tętnic tworzą się tak zwane płytki z depozytów cholesterolu. Nie tylko zwężają światło naczynia (zwiększając w nim ciśnienie), ale także stopniowo osłabiają ścianę naczyniową. Przyczyny miażdżycy nie są w pełni znane, ale zakłada się, że rolę odgrywa niedożywienie, palenie tytoniu i nadciśnienie..
  • Inne powody. W rzadkich przypadkach mogą istnieć inne przyczyny, które wpływają na tworzenie tętniaków. Jedną z rzadkich chorób jest na przykład mózgowa angiopatia amyloidowa. W tej chorobie patologiczne białko, amyloid, odkłada się w ścianach naczyń mózgu (o małej średnicy). Wpływa to na przepływ krwi i może powodować niewielkie tętniaki. Istnieją również doniesienia o tętniakach, które rozwinęły się, prawdopodobnie jako powikłania nowotworów złośliwych (raka). W takim przypadku za przyczynę można uznać niektóre warianty zespołu paraneoplastycznego. W tym przypadku guz niekoniecznie znajduje się w mózgu. Może znajdować się w dowolnej części ciała, a uszkodzenie naczyń jest reakcją organizmu na obecność złośliwego nowotworu. Jednak w praktyce przyczyny te są niezwykle rzadkie i zwykle łączone z innymi, bardziej powszechnymi czynnikami..
Tak więc może być wiele przyczyn pojawienia się tętniaków mózgu. Ważne jest, aby lekarze i pacjenci rozumieli, że u każdego z nich dochodzi do miejscowego uszkodzenia ściany naczynia (jej osłabienia) i krótkotrwałego lub długotrwałego wzrostu ciśnienia krwi. Te same czynniki mogą prowadzić do najpoważniejszego powikłania - pęknięcia tętniaka z rozwojem udaru krwotocznego.

Czy odziedziczył tętniak mózgowo-naczyniowy?

Tętniak naczyń mózgowych nie jest osobną chorobą, którą można odziedziczyć. Niemniej jednak istnieje pewna predyspozycja do pojawienia się u krewnych krwi. Wynika to jednak z przenoszenia nieprawidłowości strukturalnych lub innych chorób genetycznych, które w pewnych warunkach doprowadzą do powstania tętniaka.

Przeniesienie jakiejkolwiek wady lub choroby przez dziedziczenie następuje w następujący sposób. Wszystkie substancje strukturalne, które tworzą tkanki organizmu, są kodowane przez zestaw genów w cząsteczkach DNA. Krewni mają wiele identycznych genów. W związku z tym zwiększa się prawdopodobieństwo obecności dowolnych wadliwych genów. Na przykład istnieją geny odpowiedzialne za substancję tkanki łącznej (komórki, białka, włókna tkanki łącznej itp.). Wady tego genu prowadzą do tego, że tkanka łączna osoby nie jest tak silna, co oznacza, że ​​ścianka naczyniowa jest łatwiej rozciągana pod ciśnieniem krwi. Wady innych genów mogą powodować inne nieprawidłowości..

Ogólnie możemy powiedzieć, że można odziedziczyć predyspozycje do następujących chorób:

  • choroba hipertoniczna;
  • miażdżyca;
  • choroby genetyczne związane z tkanką łączną (zespół Marfana itp.);
  • niektóre choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy).
Ponadto istnieją pewne wrodzone nieprawidłowości strukturalne, które są dziedziczone podobnie jak znamiona lub kolor włosów. Z reguły są to wrodzone tętniaki. Tak więc tętniaki mogą w rzadkich przypadkach zostać odziedziczone. Jednak częściej przenoszone są predyspozycje do chorób, które zwiększają ryzyko tętniaków w ciągu życia. Dlatego jednym z obowiązkowych problemów w diagnozie będzie obecność tętniaków (lub udarów krwotocznych) u krewnych krwi. Udary mogą również wskazywać na podobne problemy, ponieważ udar jest często wynikiem pęknięcia tętniaka, którego nie zdiagnozowano na czas. Z perspektywy czasu prawie niemożliwe jest wykrycie, czy u pacjenta wystąpił tętniak czy normalne pęknięcie naczynia..

Rodzaje tętniaka mózgu

Zasadniczo w medycynie istnieje dość obszerna klasyfikacja tętniaków naczyniowych. Ma zastosowanie do tętniaków mózgu, jednak w tym przypadku istnieją pewne osobliwości. Tętniak można sklasyfikować według szeregu kryteriów, w tym lokalizacji, kształtu, recepty itp. Podczas diagnozy lekarze starają się uwzględnić jak najszerszy zakres kryteriów. Pomaga to dokładniej wybrać leczenie i uzyskać bardziej szczegółowe prognozy..

Zgodnie z formą tętniaków mózgu dzielą się na następujące typy:

  • Tętniak lędźwiowy. Jest to najczęstszy gatunek, biorąc pod uwagę tylko tętniaki mózgu. Jego funkcje zostaną opisane później..
  • Tętniak w kształcie wrzeciona. Jest to częsta forma, gdy znajduje się na aorcie, ale na naczyniach mózgu jest znacznie mniej powszechna. W kształcie przypomina cylinder i jest względnie równomiernym rozszerzeniem ścian naczynia wraz ze wzrostem jego średnicy.
  • Tętniak złuszczający. Nie tak często spotykany w mózgu. W kształcie jest to podłużna wnęka w ścianie naczynia. Tworzy się między warstwami ściany, jeśli są one luźno połączone z powodu procesów patologicznych. Mechanizm rozwarstwienia polega na utworzeniu małej wady w błonie wewnętrznej. Krew przepływa tutaj pod ciśnieniem, co powoduje rozwarstwienie i tworzenie się wnęki. Jednak w naczyniach mózgu ciśnienie krwi nie jest tak wysokie, jak na przykład w aorcie, dlatego ten rodzaj tętniaka jest tutaj rzadki.
Innym ważnym kryterium jest wielkość tętniaka. Małe rozszerzenia naczyń są zwykle trudniejsze do zauważenia podczas badania i rzadziej powodują poważne objawy. Duże tętniaki powodują ciężką kompresję tkanki mózgowej, co nieuchronnie prowadzi do pojawienia się objawów neurologicznych. Z reguły wszystkie tętniaki mają tendencję do stopniowego wzrostu, więc mały tętniak w ciągu kilku lat może wzrosnąć do średniego lub dużego. Tempo wzrostu zależy od różnych czynników i jest prawie niemożliwe do przewidzenia.

Tętniaki naczyń mózgowych są podzielone w następujący sposób:

  • małe tętniaki - do 11 mm średnicy;
  • średni - do 25 mm;
  • duży - ponad 25 mm.
Kolejnym ważnym kryterium jest lokalizacja tętniaka w mózgu. Faktem jest, że każda część mózgu odpowiada za pewne funkcje w ciele. Dotyczy to rozpoznawania zapachów, kolorów, wrażliwości skóry, koordynacji ruchów itp. Istnieją również tak ważne działy, które regulują pracę serca, mięśni oddechowych, ciśnienia krwi. Lokalizacja tętniaka zależy bezpośrednio od objawów neurologicznych u pacjenta. Klasyfikacja tętniaków według lokalizacji opiera się na anatomii naczyń mózgowych.

Tętniaki mogą być zlokalizowane na następujących naczyniach:

  • przednia tętnica mózgowa;
  • tylna tętnica mózgowa;
  • środkowa tętnica mózgowa;
  • tętnica podstawna;
  • górne i dolne tętnice móżdżkowe.
Kolejnym ważnym kryterium jest czas wystąpienia tętniaka. Wszystkie tętniaki można podzielić na wrodzone (które były w chwili urodzenia) i nabyte (które powstały przez całe życie). Z reguły wrodzone tętniaki są mniej podatne na pęknięcie, ponieważ powstają przez wystawanie wszystkich warstw tętnicy. Nabyte tętniaki zwykle rosną szybciej i częściej prowadzą do udarów. Ważne jest również ustalenie (jeśli to możliwe), kiedy pojawiła się wada statku. Niektóre formacje pojawiają się, rosną i pękają w ciągu kilku dni, podczas gdy inne mogą nie pękać przez lata, a nawet powodować poważne objawy..

Również przy formułowaniu diagnozy należy zanotować liczbę tętniaków w naczyniach mózgu. W większości przypadków są to formacje samotne. Ale po poważnych urazach głowy lub operacjach na dużą skalę w jamie czaszki może pojawić się kilka tętniaków. Jeśli pacjent cierpi na choroby, które osłabiają tkankę łączną, może być wiele tętniaków. Ponadto w tym przypadku często obserwuje się równoczesną obecność tętniaków naczyń mózgu i aorty (czasami innych naczyń). Oczywiście wiele tętniaków jest znacznie bardziej niebezpieczne, ponieważ krew wpływa goriej przez dotknięte naczynia, a ryzyko pęknięcia wzrasta wielokrotnie.

Tętniak mózgowy mózgu

Forma woreczkowa jest najczęstsza w przypadku tętniaków mózgu. Wada ta powstaje zwykle w wyniku miejscowego (punktowego) uszkodzenia jednej z warstw ściany naczynia. Utrata siły prowadzi do tego, że ściana zaczyna puchnąć. Powstaje osobliwy worek z krwią. Średnica ujścia jest równa wielkości wady ściany, a dno może być szersze. Jest to asymetryczna zmiana naczynia..

Tętniaki Saccular mogą powodować następujące zaburzenia lokalne:

  • turbulencje we krwi, gdy część krwi dostaje się do worka;
  • spowolnienie przepływu krwi, dzięki czemu odcinki tętnicy za tętniakiem mogą być gorzej zaopatrzone w krew;
  • zagrożenie zakrzepami krwi, ponieważ wiry wewnątrz torebki często aktywują czynniki krzepnięcia krwi;
  • nadciśnienie ścian tętniaka ze zwiększonym ryzykiem pęknięcia;
  • kompresja substancji mózgu za pomocą silnej wybrzuszonej ściany.
Wszystkie te czynniki wyjaśniają większość objawów, objawów i powikłań tętniaków mózgu. W odróżnieniu od tętniaków wrzecionowatych, te woreczkowe są bardziej podatne na łzy i zakrzepicę, które są najbardziej niebezpiecznymi powikłaniami. To tłumaczy potrzebę chirurgicznego leczenia tego rodzaju tętniaka..

Fałszywy tętniak mózgu

Najczęstsze w praktyce medycznej są prawdziwe tętniaki naczyniowe. W tym przypadku mówimy o utracie siły tkanki, w wyniku której wszystkie skorupy naczyń mogą puchnąć. Często występuje przepuklina występ, w którym jedna lub dwie błony wydają się rozdzierać z powodu patologicznego procesu, a pozostałe pęcznieją w świetle, tworząc tętniak. Fałszywe tętniaki są bardzo rzadkie i mają nieco inną strukturę..

W rzeczywistości fałszywy tętniak nie jest wybrzuszeniem ściany naczynia, ale jego pęknięciem. Z powodu niewielkiej wady w ścianie krew opuszcza łóżko naczyniowe i gromadzi się w pobliżu jako krwiak. Jeśli w tym samym czasie wada naczynia nie zaciska się, a krew nie rozprzestrzenia się, powstaje ograniczona wnęka w tkankach, która jest związana ze światłem tętnicy. W takim przypadku krew może do niego wpływać, a ciśnienie w nim się zmienia. Pojawia się tętniak, który jednak nie ma ścian z naciągniętych muszli naczynia. Takie fałszywe tętniaki są czasami nazywane krwiakami pulsującymi..

Głównym problemem jest wysokie ryzyko nadmiernego krwawienia, ponieważ już istnieje niewielka wada w ścianie naczynia. Objawy fałszywych tętniaków mogą przypominać objawy prawdziwych tętniaków mózgu, a także objawy udaru krwotocznego. Bardzo trudno jest odróżnić taki tętniak od zwykłego na wczesnym etapie, nawet przy pomocy nowoczesnych metod diagnostycznych.

Wrodzone tętniaki mózgu

Pod wrodzonymi tętniakami naczyń rozumiemy te, które istnieją już w momencie urodzenia. Powstają w okresie prenatalnym i z reguły nie znikają same po urodzeniu. Przyczyny wrodzonych tętniaków są nieco inne niż przyczyny zwykłych powstających podczas życia. Wrodzonych tętniaków nie należy mylić z tętniakami wynikającymi z chorób wrodzonych. W drugim przypadku zakłada się, że istnieje pewna patologia (często wada genetyczna), która zwiększa ryzyko tętniaków podczas życia. W praktyce jednak te patologie mogą prowadzić do zmian w strukturze naczyń krwionośnych w okresie prenatalnym..

Rozwój tętniaka naczynia mózgowego u płodu może być spowodowany następującymi przyczynami:

  • niektóre infekcje (zwykle wirusowe), że matka zachorowała podczas ciąży;
  • choroby genetyczne osłabiające tkankę łączną;
  • spożycie jakichkolwiek toksyn u matki podczas ciąży;
  • przewlekłe choroby matki;
  • promieniowanie jonizujące wpływające na matkę podczas ciąży.
Tak więc wrodzone tętniaki mózgu u dzieci są często wynikiem patologii lub czynników zewnętrznych, które wpływają na matkę. Jednak konsekwencje tych efektów mogą być bardzo różne, a tętniaki to tylko wyjątkowy przypadek. W praktyce medycznej wrodzone tętniaki są często wykrywane w połączeniu z innymi wadami wewnątrzmacicznymi. Obecnie, przy użyciu nowoczesnych metod diagnostycznych, wady te można wykryć nawet przed urodzeniem dziecka.

Prognozy dla dzieci urodzonych z tętniakiem mózgu różnią się w zależności od przypadku. Jeśli jest to pojedyncza patologia i nie zaobserwowano innych wad rozwojowych, rokowanie jest często korzystne. Tętniaki są zwykle prawdziwe, a ich ściany są wystarczająco silne. Dzięki temu ryzyko przerwy nie jest tak duże. Jednak dzieci wymagają stałej uwagi i regularnego monitorowania przez neurologa. W niektórych przypadkach ich obecność może wpływać na rozwój psychiczny lub fizyczny dziecka. W ciężkich przypadkach wrodzone tętniaki są duże i mogą nawet być niezgodne z życiem..

Objawy i oznaki tętniaka mózgu

W większości przypadków tętniaki mózgu nie powodują żadnych objawów przez bardzo długi czas. Wynika to z faktu, że tętnice wewnątrz czaszki są dość małe, a same tętniaki rzadko osiągają duże rozmiary. Wywierają nieznaczny nacisk na sąsiednie tkanki i nie wystarczy poważnie zakłócić przekazywanie impulsów nerwowych i zakłócić funkcjonowanie jakiejkolwiek części mózgu. Ale są też bardzo trudne przypadki..

Tętniaki naczyń mózgowych mogą dawać wyraźne objawy w następujących przypadkach:

  • ze znacznym rozmiarem tętniaka jednak dość silnie ściska sąsiednie tkanki, zakłócając przekazywanie impulsów nerwowych;
  • z lokalizacją tętniaka w szczególnie ważnych częściach mózgu nawet małe formacje mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji;
  • nieprzestrzeganie środków zapobiegawczych (ciężki wysiłek fizyczny, stres, gwałtowny wzrost ciśnienia krwi itp.) prowadzi do wzrostu tętniaka lub nawet jego pęknięcia;
  • obecność współistniejących przewlekłych patologii (nadciśnienie itp.);
  • obecność współistniejącego zespolenia tętniczo-żylnego (wady rozwojowe) prowadzi do mieszaniny krwi tętniczej i żylnej, co zaburza przepływ tlenu do komórek nerwowych.
Głównymi mechanizmami rozwoju objawów w obecności tętniaka są ucisk sąsiednich tkanek i zaburzenia krążenia. W obu przypadkach wpływa to na tkankę nerwową tworzącą mózg. Pacjent zaczyna pojawiać się tak zwane objawy neurologiczne. Mogą być bardzo różnorodne i zależą od tego, która część mózgu jest dotknięta..

Tętniaki tętnic mózgu mogą powodować następujące objawy:

  • Bóle głowy: Bóle głowy są jednym z najczęstszych objawów tętniaka mózgu. Mogą mieć różne czasy trwania i częściej pojawiają się w postaci napadów (czasami z powodu wzrostu ciśnienia krwi). Lokalizacja bólu jest inna i zależy od tego, w której części mózgu znajduje się tętniak. Przy głęboko osadzonych tętniakach ból jest mniej intensywny, ponieważ sam mózg nie ma receptorów bólu. Jednocześnie powierzchowne tętniaki uciskające oponę mogą powodować bardzo silny ból. Czasami ludzie z tętniakiem cierpią na ciężkie ataki migreny, które ustępują po leczeniu chirurgicznym..
  • Zaburzenia snu. Lokalizacja tętniaka w obszarze odpowiedzialnym za kontrolę snu może powodować bezsenność lub, przeciwnie, senność. Problemy ze snem nie są wykluczone w innych lokalizacjach. Będzie to związane ze słabym dopływem krwi do niektórych części mózgu..
  • Nudności. - Nudności i wymioty często występują, gdy opony są podrażnione. W takich przypadkach mówimy więcej o powierzchownie położonych tętniakach. Duże formacje mogą również zwiększać ciśnienie wewnątrzczaszkowe, których jednym z objawów są również zawroty głowy i nudności. Charakterystyczną cechą tego objawu z tętniakiem naczynia w mózgu jest to, że nudności zwykle nie ustępują nawet po przyjęciu leku. W przeciwieństwie do zatrucia, gdy dotknięte są mięśnie gładkie przewodu żołądkowo-jelitowego (GIT), mówimy o podrażnieniu określonego ośrodka w mózgu. Wymioty mogą być bardzo silne i całkowicie niezwiązane z przyjmowaniem pokarmu..
  • Objawy meningeal. Objawy meningeal są rozumiane jako kombinacja objawów wskazujących na podrażnienie opon mózgowych. Zwykle pojawiają się z powierzchownymi tętniakami lub dużymi tętniakami. Takie objawy obejmują napięcie mięśni szyi (nawet w spoczynku), niemożność zgięcia głowy do przodu, aby dotknąć brody klatki piersiowej. Zdrowa osoba również czasami nie może wykonać tej czynności, ale pacjent jednocześnie odczuwa ostry ból. Występują również objawy Kerniga i Brudzinskiego, polegające na zginaniu nóg w stawie biodrowym lub kolanowym. Pacjent z podrażnieniem opon mózgowych nie może wykonać niezbędnych ruchów, a podczas próby pojawia się ból.
  • Skurcze: Skurcze to niekontrolowane skurcze mięśni szkieletowych. W tym przypadku są one spowodowane kompresją powierzchownych części mózgu (zwykle kory mózgowej). Ten objaw wskazuje na poważne naruszenia i pojawia się z reguły z dużymi tętniakami. Skurcze same w sobie są niebezpieczne, ponieważ mogą powodować zatrzymanie oddechu. Częste drgawki z tętniakami mogą być podobne do napadów padaczkowych. Tylko neuropatolog może je odróżnić po dokładnym badaniu.
  • Zaburzenia czuciowe. W zależności od umiejscowienia tętniaka w mózgu można skompresować różne struktury odpowiedzialne za wrażliwość. W takim przypadku wrażliwość dotykowa (skóry) w niektórych obszarach może zostać utracona. Mogą również wystąpić zaburzenia widzenia. Cierpi również koordynacja ruchu, ponieważ częściowo zależy on od wrażliwych receptorów w samych stawach. Innymi słowy, osoba może przestać normalnie określać pozycję swojego ciała w przestrzeni. Istnieją inne rzadsze przypadki zaburzeń wrażliwości..
  • Zaburzenia ruchowe. Zaburzenia te obejmują przede wszystkim paraliż, w którym osoba traci zdolność kontrolowania określonej grupy mięśni. Mogą wystąpić, gdy pęknie tętniak (udar) lub bardzo duże tętniaki.
  • Zaburzenia nerwów czaszkowych. 12 par nerwów czaszkowych kontroluje niektóre rodzaje wrażliwości, a częściowo ruch małych mięśni. Jeśli ich funkcje są zakłócone, może wystąpić wypadanie powiek (opadanie powiek), asymetria mięśni twarzy, chrypka głosu itp..
Tak więc wszyscy pacjenci z tętniakami mózgu z reguły mają indywidualny zestaw objawów. To znacznie komplikuje diagnozę choroby we wczesnych stadiach. Objawy mogą przypominać różne patologie i tylko doświadczony lekarz będzie w stanie podejrzewać obecność tętniaka i przepisać odpowiednie badania w celu potwierdzenia diagnozy..

Co to jest klinika tętniaka mózgu?

Termin „klinika” w tym przypadku oznacza przebieg choroby w czasie, początek lub zanik objawów, a także zmianę ogólnego stanu pacjenta. Odnosi się to do wszystkich objawów choroby, które pojawiają się na zewnątrz, bez sprzętowych lub laboratoryjnych metod badawczych. Dlatego klinika jako taka nie pojawia się we wszystkich tętniakach. Małe formacje znajdujące się w stosunkowo „bezpiecznych” obszarach mózgu mogą w ogóle nie powodować żadnych objawów..

Przebieg kliniczny tętniaków może być bardzo zróżnicowany. Zależy to od położenia tętniaka, jego wielkości, a także przyczyn, które spowodowały jego pojawienie się. Niektóre tętniaki pojawiają się i rosną tak szybko, że już w pierwszych dniach prowadzą do pęknięcia i udaru krwotocznego. Obraz kliniczny może w zasadzie pojawić się nawet przy zerwaniu.

Pojawiają się inne tętniaki i rosną powoli. Wtedy osoba może najpierw mieć bóle głowy, zmęczenie, problemy ze snem. W niektórych przypadkach pierwsze objawy to zmniejszona ostrość słuchu, widzenie, upośledzona wrażliwość lub koordynacja ruchów. W późniejszych stadiach ból nasila się, a pierwotne zaburzenia nasilają się.

Wiele tętniaków mózgu

W przypadku wielu chorób dziedzicznych wpływających na tkankę łączną organizmu pacjent może rozwinąć kilka tętniaków w ciągu życia. Zjawisko to jest czasami nazywane mnogimi tętniakami. Co więcej, wcale nie jest konieczne, aby wszystkie te tętniaki znajdowały się tylko w naczyniach mózgu. Być może na przykład ich połączenie z tętniakami aorty (lub tętniakami).

W takich przypadkach krążenie mózgowe cierpi jeszcze bardziej. W tętnicach mózgowych krew wypływa z gałęzi łuku aorty. Gdziekolwiek znajdują się tętniaki, poważnie zaburzają przepływ krwi do tkanki nerwowej. To tłumaczy fakt, że różne objawy i objawy choroby są znacznie bardziej prawdopodobne u osób z wieloma tętniakami..

Objawy neurologiczne zasadniczo nie będą się różnić od wymienionych powyżej. Wiele obszarów mózgu może cierpieć. Jeśli pacjent ma tętniak aorty, może dodać tylko określone objawy.

W przypadku połączenia tętniaka naczynia mózgowego i aorty mogą pojawić się następujące objawy:

  • duszność;
  • ból w klatce piersiowej lub ból brzucha;
  • kaszel;
  • słabość;
  • zwiększone tętno;
  • zaburzenia trawienne (z tętniakami aorty brzusznej).
Ponieważ wiele tętniaków jest prawie zawsze przejawem wszelkich chorób ogólnoustrojowych lub genetycznych, inne objawy najczęściej można znaleźć u pacjentów. Nie są bezpośrednio związane z tętniakiem, ale są spowodowane innymi wadami tkanki łącznej. Na przykład pacjenci z zespołem Marfana często mają wrodzone lub nabyte wady serca, a także problemy ze wzrokiem z powodu podwichnięcia soczewki. Pacjenci z różnymi chorobami reumatologicznymi często skarżą się na ból stawów.

Tętniak naczyń mózgowych u dzieci

Tętniaki u dzieci jako całości nie są tak powszechne. Wynika to z faktu, że tworzenie defektu w ścianie naczynia zwykle zajmuje czas. Na przykład w przypadku miażdżycy uszkodzenie jest poprzedzone przedłużonym gromadzeniem się cholesterolu, który krąży wraz z krwią. Podobne zaburzenia w dzieciństwie są rzadkie, a tętniaki po prostu nie mogą się tworzyć. Jednak nadal można je znaleźć w każdym wieku. U noworodków i dzieci w wieku przedszkolnym są to zwykle wrodzone wady naczyniowe. Pojawiają się ze względu na fakt, że wszelkie niekorzystne czynniki wpłynęły na ciało matki podczas ciąży. Możliwe jest również tworzenie tętniaków we wczesnym dzieciństwie z wrodzoną kiłą (nabytą w okresie prenatalnym od chorej matki).

U dzieci tętniaki mózgu najczęściej objawiają się następująco:

  • ciągła troska o dziecko;
  • zaburzenia snu;
  • drgawki;
  • opóźnienie w rozwoju umysłowym (rzadziej i fizycznym);
  • specyficzne objawy neurologiczne (brak odruchów, które powinny być w danym wieku).
Dzieci w wieku szkolnym z reguły mogą już formułować ewentualne dolegliwości i objawy. Te skargi nie będą się znacznie różnić od standardowego obrazu klinicznego u dorosłych. Metody diagnozowania i leczenia tętniaków u dzieci również nie różnią się. W przypadku braku poważnych przeciwwskazań zalecana jest chirurgiczna naprawa wady. Rokowanie zależy od wielkości tętniaka, jego tempa wzrostu i przyczyn, które spowodowały jego powstanie.

Ciąża z tętniakiem mózgu

Jak wspomniano powyżej, największym zagrożeniem w obecności tętniaka w mózgu jest jego pęknięcie. Ciążę w tym przypadku można uznać za dodatkowy czynnik ryzyka, który zwiększa prawdopodobieństwo udaru mózgu. Wynika to z faktu, że podczas ciąży w ciele kobiety występują różne zmiany. Częściowo dotyczą one tła hormonalnego i pracy układu sercowo-naczyniowego. Zwykle w organizmie występuje zatrzymanie płynów i wzrost objętości krążącej krwi. W związku z tym ciśnienie w naczyniach (w tym w naczyniach mózgu) może wzrosnąć, rozciągając ściany tętniaka.

Dlatego u niektórych kobiet objawy tętniaka mogą pojawić się po raz pierwszy podczas ciąży. Wcześniej, chociaż edukacja była mniejsza, nie przeszkadzało to pacjentowi. Ale rozciąganie ścian czasami prowadzi do kompresji tkanki mózgowej i pojawienia się objawów neurologicznych. Ogólnie objawy choroby nie będą się znacznie różnić od objawów u innych wymienionych powyżej pacjentów.

Ze względu na zwiększone ryzyko pęknięcia i innych powikłań, pacjenci z oczywistymi objawami neurologicznymi, które pojawiły się podczas ciąży, muszą pilnie przejść szereg procedur diagnostycznych. W przypadku wykrycia tętniaków naczyń mózgowych należy natychmiast rozpocząć leczenie, co zmniejszy ciśnienie w naczyniach i wzmocni ścianę. Zwykle nie wykonują żadnych zabiegów chirurgicznych z powodu silnego stresu i możliwości wyrządzenia krzywdy nienarodzonemu dziecku. Radykalne leczenie (usunięcie tętniaka itp.) Zostaje przełożone na okres poporodowy. Ale w ciężkich przypadkach, gdy ryzyko udaru jest oczywiste, konieczne jest leczenie. Tak więc doświadczony lekarz powinien być w stanie pokierować takimi pacjentami, którzy będą w stanie prawidłowo ocenić ryzyko dla matki i dziecka i wybrać optymalną taktykę leczenia. Samoleczenie dowolnymi metodami jest ściśle przeciwwskazane dla takich kobiet..

Tętniak mózgowy

Tętniak mózgowy

Tętniak naczyń mózgowych to bulwiasta ekspansja ograniczonego odcinka tętnicy o wrodzonej lub nabytej genezie. Jest to jedna z najbardziej niebezpiecznych chorób mózgu, rozwijająca się bezobjawowo, powoli z poważnymi konsekwencjami. Nic nie podejrzewający „nosiciele” tętniaka stanowią 5% populacji.

Istnieje kilka rodzajów, w zależności od lokalizacji „worka tętniaka”: tętniak tętnic mózgu, aorty, naczyń obwodowych i serca. Patologiczna zmiana w podstawowych naczyniach mózgu nazywa się tętniakiem śródczaszkowym lub mózgowym, statystycznie jest to najczęstsza postać tętniaka.

Przyczyny tętniaka mózgu

Istnieją dwie formy choroby: wrodzona i nabyta.

Wrodzony (pierwotny)

Objawy jego obecności nie istnieją. Może towarzyszyć życiu i nagle komplikować się z powodu czynników zewnętrznych lub wewnętrznych.

  • Wada anatomiczna ściany naczynia jest punktowym osłabieniem ściany żyły Gallena, częściej rozwija się u chłopców. W przypadku tej wady 90% śmiertelności w okresie noworodkowym lub w okresie noworodkowym. Nawet w przypadku szybkiego leczenia korzystne rokowanie nie przekracza 80%. Towarzyszy niewydolność serca i wodogłowie.
  • Wady tętniczo-żylne (wady rozwojowe) - patologiczne blokowanie tętnic i żył.
  • Dziedziczna predyspozycja może być związana z niedoborem kolagenu. Należy to przede wszystkim wziąć pod uwagę, wymaga stałego monitorowania naczyń mózgowych.

Nabyte (wtórne)

Miażdżyca naczyń mózgowych

Rozwija się wraz z chorobami ogólnoustrojowymi, które wpływają na strukturę ściany naczynia. Częściej w grupie wiekowej 50-60 lat. Następujące choroby prowadzą do powstania tętniaka:

  • Miażdżyca - owrzodzenie ściany naczynia poprzez gromadzenie cholesterolu.
  • Zakażenia - kiła, grzybica.
  • Kolagenozy - choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej.
  • Nadciśnienie tętnicze i częste kryzysy nadciśnieniowe.
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa.
  • Łagodne guzy i nowotwory podobne do nowotworów lub przerzuty raka z głowy i szyi.
  • Stan septyczny.
  • Stan pooperacyjny spowodowany operacjami mózgu.
  • Zespół pourazowy - otwarte lub zamknięte urazowe uszkodzenie mózgu.
  • Ciągłe „ataki adrenaliny” podczas uprawiania sportów ekstremalnych lub w formie zagrożeń zawodowych (pilotów, lekarzy).
  • Wielotorbielowatość nerek.
  • Uzależnienie (kokaina) oraz nadużywanie papierosów i alkoholu.
  • Długotrwałe niewłaściwe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Klasyfikacja tętniaka mózgu

Formy tętniaka naczynia mózgowego

Istnieje kilka klasyfikacji, na których opiera się rokowanie dla pacjenta, plan leczenia lub badanie kliniczne (obserwacja dynamiczna):

  1. Ze względu na złożoność anatomiczną: tętniaki jednokomorowe i wielokomorowe.
  2. W formie:
    • Sakryczna „jagoda” najczęściej znajdowana, głównie nabyta, zwykle niewielka, nie większa niż 10 mm. Zdjęcia są wyraźnie widoczne: szyja, ciało i dół.
    • W kształcie wrzeciona - rozszerzenie ściany naczynia o rozmyte granice.
  3. Według średnicy i rozmiaru: mały (mniej niż 3-11 mm), średni (11-25 mm), gigantyczny (więcej niż 25 mm).
  4. Według rodzaju uszkodzonego naczynia: tętniczego i tętniczo-żylnego.

Patogeneza tętniaka mózgu

Patogeneza rozwoju choroby zależy od lokalizacji i powyższych cech. Sam tętniak znajduje się na wewnętrznej powierzchni ściany naczynia - błonie wewnętrznej. W tym obszarze nie ma warstwy mięśniowej, dlatego krew wypełniająca naczynie z łatwością tworzy dodatkowy zbiornik. Patologiczny przepływ krwi zaczyna się od okresów gwałtownego opróżniania i przelewania się naczynia. Co powoduje nierównomierny ruch krwi i zaburza homeostazę w tkance mózgowej.

Tętniak naczyń mózgowych jest zlokalizowany losowo, w dowolnym miejscu w naczyniu naczyniowym, ale najczęściej diagnozowany jest w obszarze naczyń krwionośnych łączących dolny obszar mózgu i podstawę czaszki, tak zwany okrąg Wilizi. „Ulubiona” lokalizacja w obszarze pętli tętniczych lub rozgałęzień (rozwidlenia) naczyń krwionośnych. Objawy tętniaka mózgu objawiają się z powodu wypełnienia patologicznie rozszerzonej części naczynia. Masa zastałej krwi zaczyna wywierać nacisk na otaczającą tkankę mózgową i znajdujące się tam ośrodki witalne.

Objawy tętniaka mózgu

Objawy tętniaka mózgu są liczne i patognomiczne. Należy zwrócić uwagę na następujące objawy:

  • Okresowe bezprzyczynowe intensywne bóle głowy z wyraźną lokalizacją. Miejsce bólu będzie wskazywać na uszkodzoną tętnicę: strefa przedoczodołowa, skroniowa lub potyliczna lub połowa głowy z wyraźnymi granicami.
  • Towarzyszące zawroty głowy bóle i omdlenia.
  • Z jednej strony silny ból na orbicie.
  • Częste duszenie, trudności z przełykaniem, uczucie obcego ciała.
  • Pojedynczy atak padaczkowy (konwulsyjny), bez klinicznej padaczki.
  • Nagle rozwinięte: jednostronne opadanie powieki, rozszerzone źrenica, zez, światłowstręt, zmniejszone pole widzenia lub zniekształcenie widocznych obiektów.
  • Przerywane spontaniczne krótkotrwałe osłabienie nóg.
  • Jednostronny niedowład nerwu twarzowego w połączeniu z ostrym upuszczeniem i perwersją słuchu (dmuchanie lub świszczący oddech).
  • Jednostronne parestezje lub znieczulenie skóry twarzy.
  • Aura mentalna wyraża się w zwiększonym lęku, podejrzliwości, labilności emocjonalnej, zwiększonej drażliwości, zahamowaniach, zaburzeniach snu.

Diagnoza choroby

Angiografia mózgu

Diagnozę tętniaka mózgu przeprowadza neurochirurg, który dokonuje wstępnej diagnozy na podstawie skarg i badań. A także testy na obecność odruchów patologicznych. Ostateczna diagnoza zostaje postawiona dopiero po zastosowaniu instrumentalnych metod badawczych, w ich optymalnej kombinacji:

  • Angiografia kontrastowa.
  • Naczynia dopplerowskie głowy i szyi.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) i tomografia komputerowa.
  • Analizę płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu mózgowo-rdzeniowego) przeprowadza się w przypadku pęknięcia tętniaka..

Powikłania tętniaka mózgu

Powikłania tej choroby są obarczone niebezpiecznymi nieodwracalnymi konsekwencjami. Pęknięcie tętniaka naczyń mózgowych występuje w okresie wyobrażonego dobrego samopoczucia, często w ciągu dnia. Przedział wiekowy niebezpiecznego okresu jest dość szeroki od 30 do 50 lat. Czynnikami prowokującymi rozwój powikłań są: kryzys nadciśnieniowy i silny stres emocjonalny. Konsekwencje tętniaka i jego pęknięcia:

  • Patofizjologiczną i kliniczną konsekwencją zerwania jest udar krwotoczny (krwotok). Lokalizacja: śródmózgowa lub podpajęczynówkowa, która będzie zależeć od istotnych rokowań.
  • W 40% przypadków jest to śmiertelne lub śpiączka.
  • Istotny wynik grozi nieodwracalnym uszkodzeniem dotkniętych loci ośrodkowego układu nerwowego. W rezultacie utrata funkcji poznawczych lub fizycznych organizmu z nieuniknioną niepełnosprawnością.
  • Udowodniono, że po pojedynczym pęknięciu tętniaka mogą rozwinąć się dodatkowe „worki tętniakowe” w naczyniach..
  • Rozwój zespołu wodogłowia pociąga za sobą wzrost ciśnienia śródczaszkowego i odpowiedniego zespołu objawów.
  • Ochronną funkcją mózgu może być reaktywny skurcz naczyń (skurcz naczyń mózgowych), z ryzykiem rozwoju udaru niedokrwiennego i prawdopodobieństwem śmierci do 20%.
  • Zatrucie tkanki mózgowej i ich późniejsza selektywna martwica z powodu procesów stagnacyjnych i produktów rozpadu.

Zwiastunami pęknięcia tętniaka są przeszywający napadowy, nasilający się „sygnałowy” ból głowy, uczucie gorąca i pieczenia w głowie i szyi, różne zaburzenia widzenia i mowy, ogólne ostre osłabienie, spadek ciśnienia krwi do stanu zapadnięcia się, utrata przytomności, nudności i wymioty, które nie powodują ulga.

Pojawienie się objawów patologicznych - napięcie mięśni szyi (sztywność), zespół konwulsyjny, chód tasowania (oznaka częściowego paraliżu - hemiplegia), dezorientacja psychiczna, amnezja, niekontrolowane oddawanie moczu i defekacji, apraksja i ataksja (dezorientacja w przestrzeni).

Leczenie tętniaka mózgu

Leczenie tętniaków mózgu jest możliwe wyłącznie radykalnie. Jeśli zostanie przeprowadzona w odpowiednim czasie, przed wystąpieniem konsekwencji i rozwojem nieodwracalnych powikłań, rokowanie jest korzystne. Objawy niedotlenienia mózgu są dopuszczalne, które są eliminowane samodzielnie w okresie pooperacyjnym lub poprzez wspomagające leczenie farmakologiczne.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne tętniaka mózgu zależy od pilności, lokalizacji i wielkości patologicznego uszkodzenia naczynia:

  • Bezpośrednia interwencja wewnątrzczaszkowa polega na nałożeniu klipsa na uszkodzone naczynie i wykluczeniu go z krwiobiegu. W tym samym czasie aspiracja krwi rozlana z naczynia, a następnie drenaż krwiaka.
  • Drogą wewnątrznaczyniową możliwa jest minimalnie inwazyjna operacja pod kontrolą zdjęcia rentgenowskiego lub tomografu (MRI) - jatrogenna embolizacja (zablokowanie) uszkodzonego naczynia za pomocą biomateriałów (gąbka żelatynowa, mikrospiral lub balon).
  • Wycięcie patologicznie zmienionej części naczynia za pomocą dalszych protez za pomocą autoprzeszczepu (własnego naczynia krwionośnego) lub plastycznego przeszczepu.
  • W ciężkich przypadkach resekcję elementów kości sferycznej wykonuje się techniką mikrochirurgiczną poprzez dostęp pterionalny (przednio-skroniowy).

Farmakoterapia

Leczenie farmakologiczne odbywa się na etapie szpitalnym. Polega na eliminacji objawów patologicznych i poprawie krążenia mózgowego:

  • Leczenie przeciwdrgawkowe i przeciwwymiotne.
  • Leki zmniejszające przekrwienie, aby zapobiec rozwojowi obrzęku mózgu.
  • Środki przeciwbólowe - przeciwskurczowe.
  • Leki przeciwnadciśnieniowe i określona grupa - blokery wapnia.
  • Leki przeciwdepresyjne i nootropowe.
  • Polepszacze reologii krwi.

Rehabilitacja i zapobieganie

Rehabilitacja trwa wiele miesięcy z pełnym zakresem środków rehabilitacyjnych:

  • Ćwiczenie terapeutyczne obejmuje określony zestaw ćwiczeń z instruktorem kilka razy dziennie.
  • Masaż ogólny, dopuszczalne techniki fizjoterapeutyczne. Pływać w basenie.
  • W razie potrzeby pomoc logopedy-patologa mowy w celu przywrócenia mowy.
  • Klimatoterapia, długie niespieszne spacery na świeżym powietrzu i sprzyjająca emocjonalna atmosfera.

Zapobieganie rozwojowi tętniaka mózgu polega na czujnym podejściu do zdrowia. Wyłączenie czynników ryzyka i regularne coroczne badanie ciała za pomocą diagnostyki laboratoryjnej i rezonansu magnetycznego (MRI).

Komentarze

Nie zrozumiałem trochę, nabyta postać ma objawy, a wrodzona zgodnie z opisem zupełnie nie ma. Jakoś ta forma choroby powinna się objawić, poprzez jakieś odchylenie od normalnego stanu osoby, lub luka po prostu się zdarza!?

Tętniak mózgowy

Tętniak naczyń mózgowych to ekspansja jednego lub więcej naczyń mózgu. Ten stan zawsze wiąże się z wysokim ryzykiem śmierci lub niepełnosprawności pacjenta w przypadku pęknięcia tętniaka. W rzeczywistości tętniak to występ ściany naczyń krwionośnych, który występuje w określonym obszarze mózgu. Tętniak może być wrodzony i może się rozwijać przez całe życie. (Kody ICD-10: I67.0, I67.1).

Objawy tętniaka mózgu

Tętniaki mózgu powodują objawy tylko wtedy, gdy pękają. Jednak nienaruszone tętniaki mogą również wywoływać rozwój obrazu klinicznego, szczególnie gdy tętniak jest duży lub ściska przepływające nerwy i tkanki.

Typowe znaki to:

  • Bół głowy.
  • Senność.
  • Ból wewnątrz lub za oczami.
  • Trudności w mówieniu.
  • Zmiany wizji.
  • Światłoczułość (wrażliwość na światło).
  • Omdlenie (utrata przytomności).
  • Zaburzenia świadomości.
  • Ból w oczach;
  • Pogorszenie widzenia;
  • Płynąca twarz;
  • Upośledzenie słuchu;
  • Powiększenie tylko jednego ucznia;
  • Sztywne mięśnie twarzy, nie tylko wszystko, ale z jednej strony;
  • Ataki napadów.

Objawy pęknięcia tętniaka charakteryzują się ostrym początkiem w dość krótkim czasie. Różnią się lokalizacją tętniaka..

Awarie genetyczne

Obejmują one wiele chorób dziedzicznych, z powodu których zaburzona jest równowaga syntezy białek, wpływając na elastyczność włókien mięśniowych. Należą do nich następujące choroby:

  • dysplazja mięśniowo-mięśniowa;
  • Zespół Oslera-Randu;
  • zespół Marfana
  • Zespół Ehlersa-Danlosa;
  • pseudoksantoma elastyczna;
  • toczeń rumieniowaty układowy;
  • anemia sierpowata;
  • stwardnienie guzowate.

Oczywiście obecność tych chorób nie jest absolutnym znakiem obecności tętniaków, ale wszystkie one zwiększają ryzyko ich rozwoju pod wpływem pewnych niekorzystnych warunków.

Przyczyny tętniaków mózgu

Dziś nie istnieje jednolita teoria wyjaśniająca powstawanie nazwanej patologii naczyniowej. Większość badaczy uważa, że ​​tętniak mózgu jest patologią wieloczynnikową..

Następujące mogą prowadzić do zmiany struktury ściany naczyń krwionośnych:

  • miażdżyca;
  • hialinoza;
  • ekspozycja na promieniowanie jonizujące;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • zapalenie ściany naczyń o charakterze bakteryjnym lub grzybiczym;
  • urazowe uszkodzenie naczyń krwionośnych;
  • wszelkie choroby tkanki łącznej (wpływają na naczynia, czyniąc je słabymi i nieelastycznymi);
  • uzależnienie od palenia, alkoholu, narkotyków (pod wpływem toksycznych substancji tkanka naczyniowa jest aktywnie niszczona, co obarczone jest tętniakiem, szybkim wzrostem jej objętości i stymulacją luki).

Niebezpieczeństwo tętniaka

Obecność dowolnego tętniaka wiąże się z wysokim ryzykiem krwawienia śródczaszkowego. Pęknięcie wady ściany naczyń jest jedną z przyczyn udaru krwotocznego i krwotoku podpajęczynówkowego. Obraz kliniczny w tym przypadku nie zależy od rodzaju tętniaka, ale od jego lokalizacji, ilości utraty krwi, zajęcia tkanki mózgowej i opon mózgowych.

W momencie pęknięcia tętniaka ostry ból głowy i wymioty o wysokiej intensywności najczęściej występują bez ulgi. Możliwa utrata przytomności. Następnie przywracany jest poziom świadomości lub rozwija się śpiączka mózgowa..

Jeśli przyjdziesz na czas do lekarza, możesz zapobiec krwotokowi. Aby to zrobić, musisz przestrzegać wszystkich zaleceń: brać przepisane leki, dobrze się odżywiać, nie przepracowywać i regularnie poddawać się badaniu.

Klasyfikacja choroby

Klasyfikacja jest podzielona zgodnie z rodzajem różnych parametrów..

Rozmiar. Formacja ma średnicę mniejszą niż 3 mm - większą niż 25 mm.

Formularz Formacje mogą mieć różny kształt: w kształcie wrzeciona (rozszerza samą ścianę naczynia), woreczku (worek krwi, jest przymocowany do tętnicy), z boku (na ścianie naczynia).

Liczba kamer. Uszczelnienie może być wielokomorowe lub jednokomorowe.

Według lokalizacji. Edukacja może odbywać się na kilku różnych statkach.

Tętniak tętniczy

Największym niebezpieczeństwem jest wystawanie dużych tętnic, które odżywiają tkankę mózgową. W większości przypadków wybrzuszenie powstaje w wyniku defektu w wewnętrznej i zewnętrznej skorupie naczynia. Najczęściej dotyczy to niesparowanych tętnic szyjnych podstawowych i wewnętrznych, a także ich gałęzi.

Tętniak Galen Vein

Tętniak żyły Galena występuje rzadko. Jednak jedna trzecia tętniczo-żylnych deformacji małych dzieci i noworodków to właśnie ta anomalia. Ta formacja jest dwa razy częstsza u chłopców..

Prognozy dotyczące tej choroby są niekorzystne - zgon występuje w 90% przypadków w okresie niemowlęcym, w okresie noworodkowym. Przy embolizacji utrzymuje się wysoki wskaźnik umieralności - do 78%. Objawy są nieobecne u połowy chorych dzieci.

Kto jest zagrożony??

Tętniak naczyń mózgowych może wystąpić w każdym wieku. Choroba ta występuje częściej u dorosłych niż u dzieci i jest nieco częstsza u kobiet niż u mężczyzn. Ludzie z niektórymi chorobami dziedzicznymi są bardziej zagrożeni..

Istnieje ryzyko pęknięcia i krwotoku w mózgu dla wszystkich rodzajów tętniaków mózgu. Około 10 zarejestrowanych przerw tętniaka występuje na każde 100 000 osób rocznie, co stanowi około 27 000 osób rocznie w Stanach Zjednoczonych. Najczęściej tętniak dotyka ludzi w wieku od 30 do 60 lat.

Nadciśnienie tętnicze, nadużywanie alkoholu, uzależnienie od narkotyków (zwłaszcza zażywanie kokainy) i palenie tytoniu również mogą przyczynić się do pęknięcia tętniaków. Ponadto stan i rozmiar tętniaka również wpływają na ryzyko pęknięcia..

Zerwanie tętniaka

Kiedy tętniak pęka, pojawia się ostry i bardzo silny ból głowy. Pacjentka może opisać ją jako najgorszy ból głowy, jaki kiedykolwiek wystąpił..

Ponadto pęknięciu tętniaków mózgu mogą towarzyszyć:

  • utrata przytomności
  • niewyraźne widzenie lub podwójne widzenie (rozwidlenie widocznego obrazu)
  • wymioty
  • nudności
  • światłowstręt
  • sztywność karku
  • opadający wiek
  • skurcze

Niewytłumaczony tętniak nie objawia się w żaden sposób, dopóki nie nastąpi ucisk pobliskich nerwów w miarę wzrostu. W takim przypadku mogą pojawić się różne objawy, w tym zaburzenia widzenia, ból oka, porażenie lub drętwienie twarzy..

Diagnostyka

Przy bezobjawowym przebiegu tętniaków mózgu zwykle stają się przypadkowymi odkryciami diagnostycznymi stwierdzonymi podczas badania pacjenta z innego powodu. Kiedy pojawiają się objawy kliniczne, tętniak mózgu jest diagnozowany na podstawie istniejących objawów neurologicznych, a także danych z badań instrumentalnych, które obejmują: radiografię czaszki; obrazowanie mózgu metodą rezonansu magnetycznego lub komputerowego; Angiografia rentgenowska lub rezonans magnetyczny.

Ostateczna diagnoza tętniaka tętnicy mózgowej, określenie jej lokalizacji, wielkości i kształtu jest możliwe tylko za pomocą angiografii, która jest wykonywana nawet w ostrym okresie udaru. W niektórych przypadkach tomografia komputerowa głowy ze wzmocnieniem kontrastu ma charakter informacyjny..

Główne metody diagnostyczne:

Angiografia. Jest to prześwietlenie naczyń mózgu, w których stosowane są środki kontrastowe.

Tomografia komputerowa (tomografia komputerowa). Ta metoda jest uważana za najlepszą. Jest bezbolesny, szybki, nieinwazyjny, pomaga znaleźć zmianę, a przy zerwaniu - określić wielkość krwotoku.

Angiografia CT. Różni się od CT w tym środku kontrastowym jest podawany.

MRI (rezonans magnetyczny). MRI wykorzystuje silne pole magnetyczne i fale radiowe do uchwycenia obrazu mózgu..

Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego. Przeprowadza się go, jeśli istnieje podejrzenie pęknięcia tętniaka. Pacjent otrzymuje znieczulenie miejscowe.

Leczenie

Wiodącym sposobem leczenia tętniaka jest operacja. Pozwoli ci to usunąć samą formację i przywrócić integralność naczyń.

Operacja jest jedynym skutecznym leczeniem tętniaków mózgu. Jeśli rozmiar wady jest większy niż 7 mm, leczenie chirurgiczne jest obowiązkowe. Pacjentom z pękniętym tętniakiem wymagana jest operacja doraźna. Możliwe są następujące rodzaje interwencji chirurgicznej:

Bezpośrednia interwencja mikrochirurgiczna (trepanacja mózgu i usunięcie zagęszczenia metodą bezpośredniej chirurgii)

Chirurgia wewnątrznaczyniowa (zaawansowana technologicznie metoda, która pozwala usunąć tętniak bez trepanacji czaszki)

Korekta leku (aby zapobiec pęknięciu tętniaka)

Rodzaj interwencji chirurgicznej w dużej mierze zależy od ciężkości stanu pacjenta, w trudnych sytuacjach nie można obejść się bez kraniotomii.

Zapobieganie

W związku z tym eksperci określają szereg zaleceń, które mogą zapobiec rozwojowi patologii:

  • Wyeliminuj złe nawyki: palenie, picie alkoholu i narkotyków.
  • Konieczne jest leczenie nadciśnienia tętniczego i ciągłe monitorowanie poziomu ciśnienia krwi.
  • Odżywianie powinno być racjonalne ze zmniejszeniem spożycia soli. Z żywności należy wykluczyć wszystkie tłuste, słone, wędzone, z dużą ilością przypraw i przypraw.
  • Regularne ćwiczenia, przede wszystkim kardio, pozwalają zachować wysoki poziom zdrowia.
  • W obecności cukrzycy i innych chorób somatycznych konieczne jest kontrolowanie ich przebiegu i obserwowanie wizyty lekarza prowadzącego.

Podobne wpisy:

  1. Zaburzenia erekcji u mężczyznKiedy pojawiają się pierwsze objawy zaburzeń erekcji u mężczyzny.
  2. Ropień tkanek miękkichRopień skóry nazywa się częściej śródskórnym procesem zapalnym wywołanym przez florę bakteryjną.

Wysłane przez: Levio Meshi

Lekarz z 36-letnim doświadczeniem. Bloger medyczny Levio Meschi. Ciągły przegląd aktualnych tematów w psychiatrii, psychoterapii, uzależnieniach. Chirurgia, onkologia i terapia. Rozmowy z wiodącymi lekarzami. Recenzje klinik i ich lekarzy. Przydatne materiały do ​​samoleczenia i rozwiązywania problemów zdrowotnych. Zobacz wszystkie posty Levio Meschi